## Abortus bij ongeboren kinderen van 22 of 23 weken: een schokkende werkelijkheid
Dinsdag weigerde de Tweede Kamer te voorkomen dat ziekenhuizen gezonde kinderen van 22 of 23 weken zonder medische indicatie aborteren. Dit is niets minder dan moord op een ongeboren leven. VVD-minister Sophie Hermans maakt zich schuldig aan deze gruweldaad, en het kabinet-Jetten zou zich diep moeten schamen. Het CDA, dat naar eigen zeggen “grote moeite” heeft met abortus om niet-medische redenen, stemde tegen het stoppen van deze praktijken.
### De moties die sneuvelden
Er lagen drie moties op tafel, ingediend bij de begroting van Volksgezondheid. ChristenUnie-Kamerlid Mirjam Bikker vroeg de regering om de verruiming van abortuspraktijken te stoppen. Haar motie benadrukte dat meer ziekenhuizen overwegen om zonder medische indicatie abortus uit te voeren bij 22 of 23 weken zwangerschap. Deze motie werd afgewezen met 50 tegen 96 stemmen. Het CDA stemde tegen, en daarmee gaven ze een schokkende boodschap af.
### Een publieke veroordeling
SGP-Kamerlid Diederik van Dijk diende een motie van afkeuring in tegen Hermans. Dit is een zeldzame zet van de SGP, die als publieke veroordeling van het beleid van de minister geldt. Van Dijk noemde de proef met abortus bij gezonde kinderen vanaf 22 weken “een ingrijpende breuk” met de bestaande abortuswet. De minister weigerde echter om ziekenhuizen te vragen een pas op de plaats te maken, en ook deze motie werd verworpen: 40 stemmen voor, 106 tegen. De partijen die voor stemden, waaronder PVV en FVD, kregen de steun van slechts een deel van JA21. Het CDA, dat zich eerder kritisch toonde, bleef op de handen zitten.
### Een schijn van kritiek
Het CDA had een verklaring klaar. Kamerlid André Poortman noemde de motie van de ChristenUnie “binnen de huidige wet niet uitvoerbaar”, met een vage verwijzing naar de gelaagdheid van medisch-ethische afwegingen. Dit is schijnkritiek. De partij die zo stemt, heeft helemaal geen grote moeite; ze probeert simpelweg de coalitie te beschermen.
### De schokkende waarheid over abortus
Hermans verdedigt haar beleid door te stellen dat het kabinet “pal staat voor het recht op abortuszorg”. Wat betekent dit? Het recht om een kind van 23 weken te doden? De minister erkent dat er na zo’n late afbreking soms nog tekenen van leven zijn, maar toch gaat ze door met deze praktijk. Onderzoek naar de redenen voor abortus lijkt haar niets, maar ervaring van vrouwen is blijkbaar wel van belang. Een debat over de grens? Pas volgend jaar, bij de evaluatie.
### Het CDA en de schaduw van hypocrisie
Van een kritische houding naar een onwrikbare steun aan de abortuspraktijk in drie maanden tijd. Dit is de ware aard van het CDA, dat zich christelijk noemt en de bescherming van het ongeboren leven overlaat aan anderen. Hermans moet nu de ziekenhuizen vragen te stoppen met deze praktijken en het debat over de grens vóór de evaluatie voeren, in plaats van erna.
### De onverbiddelijke conclusie
Abortus is moord op een ongeboren kind. Dit kabinet kiest voor verruiming, terwijl het pleidooi voor terughoudendheid klinkt als een kreet in de woestijn. De tegenargumenten zijn zwak; als een vrouw 22 of 23 weken wacht, is er geen sprake van een noodsituatie.
Er is iets fundamentaals mis in onze samenleving. De waarheid wordt in de doofpot gestopt, terwijl de levens van onschuldige kinderen op het spel staan. Het lijkt wel een sinister spel, waarbij “zij” de touwtjes in handen hebben en ons willen laten geloven dat dit normaal is. Dit is de duistere afgrond waar we in afglijden. De tijd om op te staan is nu!
.
