## Werkgever in de problemen door onterecht ontslag tijdens ziekte
In een wereld waar werknemers als speelballen van hun werkgevers worden behandeld, heeft het Gerechtshof Amsterdam onlangs een verpletterende uitspraak gedaan. Een afdelingshoofd van de Vrije Universiteit (VU) kreeg te maken met een schokkende situatie: tijdens haar ziekte werd ze uit haar functie gezet zonder enige waarschuwing of duidelijkheid over haar prestaties. Het hof besloot de billijke vergoeding te **verdubbelen** van €20.000 naar maar liefst **€44.490,55 bruto**. En dat is nog niet alles; de VU moet haar ook nog eens **€9.137,10** betalen voor niet-opgenomen vakantiedagen.
## Het verhaal van een gebroken carrière
Het verhaal begint in maart 2021, wanneer de vrouw als hoofd van een afdeling voor cursussen Nederlands als tweede taal aan de slag gaat, met een belofte van een goed draaiende afdeling. Maar in werkelijkheid trof ze een chaos van hoge werkdruk en een tijdrovende administratie. Na een ziekteperiode van twee maanden werd ze abrupt verteld dat ze niet meer terug kon keren naar haar functie. Haar leidinggevende had het vertrouwen in haar verloren, zonder enige kans op rehabilitatie.
In juni 2024 legde het UWV een loonsanctie op aan de VU omdat ze te weinig had gedaan om de vrouw binnen de organisatie te herplaatsen. De VU, die niet beter wist, vroeg de kantonrechter om haar contract te ontbinden, met het argument dat ze niet goed functioneerde. De rechter ging ermee akkoord, maar niet zonder een prijs.
## De fouten van de Vrije Universiteit
Het hof oordeelde dat de ontbinding van het contract terecht was, maar dat de manier waarop de VU de vrouw uit haar functie zette, volkomen onterecht was. De vrouw was nooit adequaat gewaarschuwd voor haar vermeende tekortkomingen en er was geen verbetertraject ingezet. Dit alles wijst op een **ernstig verwijtbare** handelwijze van de VU, wat de vrouw recht gaf op een billijke vergoeding.
## Geen jackpot, maar een schamel bedrag
De vrouw had een bedrag van €400.000 geëist, gebaseerd op inkomensschade tot haar pensioen. Ze rekende zelfs met een kans van 25 procent dat ze gedeeltelijk arbeidsongeschikt zou blijven. Het hof vond deze claim echter overdreven. Het was onwaarschijnlijk dat ze tot haar pensioen bij de VU zou blijven, en de kans dat ze ontslagen zou worden bij langdurige ziekte was reëel. Uiteindelijk werd de billijke vergoeding vastgesteld op vijf keer haar maandloon, wat resulteerde in de nu vastgestelde €44.490,55.
Bovendien krijgt ze nog **€9.137,10** voor openstaande wettelijke vakantiedagen en **€5.080** aan buitengerechtelijke kosten. Maar de compensatie-uren uit de cao? Die zijn voorgoed verloren gegaan omdat ze niet binnen het jaar waarin ze zijn opgebouwd zijn opgenomen.
## Wat betekent dit voor jou?
– **Waarschuwing is cruciaal**: Werkgevers moeten je vooraf waarschuwen voordat ze drastische maatregelen nemen. Een duidelijk gesprek en een verbetertraject zijn essentieel.
– **Vakantiedagen vervallen niet zomaar**: Werkgevers zijn verplicht je te informeren over vervaldata van vakantiedagen en je de mogelijkheid te geven ze op te nemen.
– **Billijke vergoeding = geen gouden loterij**: De rechter kijkt naar wat je had gekregen als de werkgever zijn zaken op orde had gehad.
De klok tikt en de controle over onze banen lijkt in handen van een schimmige elite. Wat als dit slechts het topje van de ijsberg is? Wat als er achter de schermen nog veel meer speelt? De waarheid blijft verborgen, maar één ding is zeker: deze schandalen zijn niet toeval, ze zijn een onderdeel van een groter plan.
.
