De auteur van dit artikel, Alex Klaushofer, werd geboren in Londen en studeerde in de jaren tachtig Engels aan de Universiteit van Oxford. Vervolgens promoveerde ze in de continentale filosofie aan de Universiteit van Essex en ging ze lesgeven – eerst op een middelbare school en daarna als docent in het hoger en voortgezet onderwijs. Als schrijfster en journaliste liet ze haar visie tot leven komen in uitgebreide artikelen over maatschappelijke kwesties, religie en politiek in Groot-Brittannië en het Midden-Oosten. Totdat ze zich realiseerde dat het eigenlijk gewoon neerkomt op schrijven over mensen en plaatsen wereldwijd, in generieke vorm..
In 1998 zetten een stage bij de New Statesman en een zomer waarin ze Engels gaf in een Palestijns vluchtelingenkamp de koers uit voor een nieuwe carrière in de journalistiek. Er volgden redactionele functies bij tijdschriften over openbaar beleid, naast freelancebijdragen aan publicaties als ‘The Guardian’ en ‘The Telegraph’. Thuis besloot ze een verborgen kant van haar geboorteland te verkennen.
Haar tweede boek ‘The Secret Life of God’ is een soort spiritueel onderzoek naar het 21e-eeuwse Groot-Brittannië, waarin wordt beschreven hoe mensen in een seculier tijdperk nieuwe manieren vinden om te geloven en erbij te horen buiten de traditionele religieuze instellingen om.
Haar nieuwste publicatie is ‘Spyless in Tirana’; daarin beschrijft ze een lente die ze doorbracht in de Albanese hoofdstad en belicht hoe dit eens zo geïsoleerde land, dertig jaar na de val van het communisme, ernaar streeft zich aan te sluiten bij het moderne Westen. Alex schrijft regelmatig essays over onze veranderende tijden op Substack.
Het onderstaande artikel behelst de beschrijving van het fenomenale scheppingspotentieel dat in de mensheid aanwezig is en als het ware aan het ontwaken is. We zijn veel méér dan een lichaam; we zijn creatief-goddelijke wezens, die vergeten zijn, dat ze deze potentie in zich dragen. Een artikel dat naadloos aansluit bij de essentiële veranderingen van deze tijd.
* * *
Gebruik je intuïtie
om de werkelijkheid te creëren die je wenst..!
Stop met klagen, begin te geloven
2026 © Alex Klaushofer | deze versie WantToKnow.nl.be
*
WAT willen we? Dat is de vraag die we hebben geleerd NIÉT te stellen… De moderne westerse samenleving, met haar beperkte onderwijs en gebrekkige politieke systeem, wil ons doen geloven dat dit alles is wat er is. Dat is precies waar Zij – de machthebbers die de touwtjes in handen willen hebben – ons willen hebben: ervan overtuigd dat de huidige omstandigheden alles zijn wat er is of ooit zou kunnen zijn. Brood en spelen dus..
Dit – een van de grootste propagandatrucs die er bestaan – zorgt ervoor dat we blijven klagen over wat er mis is, ruziën over ‘hervormingen’ en onderling met elkaar in conflict raken. Bovenal maakt het ons machteloos. Dit betekent natuurlijk niet dat we het belang van het observeren en begrijpen van de werking van macht en geld moeten negeren. Bewustzijn is alles. Je moet eerst zien voordat je een standpunt kunt innemen en actie kunt ondernemen.
Maar als we vastlopen in de fase van het zien, wordt onze kijk op de toekomst alleen bepaald door dátgene wat er mis is en daardoor onze aandacht vraagt. Daarbij zullen we waarschijnlijk overmand worden door een soort hopeloosheid. Wachten we passief op een redder in de vorm van een bepaalde leider of politieke partij, stellen we onszelf wederom bloot aan teleurstelling. Het vermogen om je iets voor te stellen dat verder gaat dan een onbevredigende werkelijkheid, om nieuwe manieren van handelen te bedenken, heeft echter altijd centraal gestaan in de menselijke ontwikkeling.
De politiek-maatschappelijke ontwikkelingen.
De democratie en de bewegingen voor sociale rechtvaardigheid die een einde maakten aan de slavernij en vrouwen stemrecht bezorgden, hielden in dat men zich losmaakte van het heersende wereldbeeld. De autoriteiten in de vorm van de monarchie en de kerk vertelden een verhaal over een ‘natuurlijke’ orde die bedoeld was om iedereen, behalve een rijke en machtige elite, op zijn plaats te houden.
In het Groot-Brittannië van de 21e eeuw, terwijl een groeiend aantal van ons zich terdege bewust is van wat er mis is, wordt de samenleving in de greep gehouden door een soortgelijk verhaal over het onvermijdelijke, vooral met betrekking tot digitale technologie. Hoewel er onder de ‘ontwaakten’ veel wordt gesproken over individuele soevereiniteit, wordt er weinig aandacht besteed aan zelfbestuur in bredere zin, en aan de noodzaak om een samenleving te creëren die voor ons werkt in plaats van voor hen. Met andere woorden, er is een gebrek aan visionaire geest.
Dat brengt het risico met zich mee dat we het slachtoffer worden van de dystopische machtsovername die momenteel wordt geprobeerd. Of, zoals de Amerikaanse bewustzijnsdocente Penny Kelly het zegt:
“Als we geen visie hebben opwaar we naartoe gaan, op wat we zouden kunnen creëren, zullen we niets anders zien dan vernietiging, zullen we niets anders voelen dan angst naarmate de veranderingen beginnen te escaleren,
Als dit gebeurt, raken we verstrikt in iets pijnlijks en lelijks, precies op het moment dat we het meest creatief moeten zijn en een visie op schoonheid, waarheid en vrijheid moeten behouden.”
Daarom start ik een project met de naam ‘The Envisioning Community’. Het idee is om manieren te ontwikkelen om onze intuïtieve en verbeeldingskracht te prikkelen en positieve ideeën te genereren over de wereld die we graag zouden willen. In een groep – die online of fysiek kan zijn – zullen we basismeditatie-technieken gebruiken, in plaats van de gebruikelijke persoonlijke ontwikkeling, om specifieke aspecten van het leven te verbeteren.
Het is cruciaal om te beginnen met open, fundamentele vragen, net zoals het belangrijk is om kennis en bezorgdheid over wat er daarbuiten gebeurt even opzij te zetten. Vragen als:
- Hoe zouden ideale onderwijs- en gezondheidszorgsystemen eruitzien?
- Hoe zou digitale technologie kunnen worden ingezet om menselijke ontplooiing te bevorderen?
- Welke alternatieven zijn er voor de financiële en bestuurlijke systemen waarin we zijn geboren?
Bij het beoefenen van visualisatie vergeten we tijdelijk de indoctrinatie van het onderwijssysteem en de gevestigde belangen die de mainstream gezondheidszorg doordringen, en staan we onszelf toe om het mogelijke te zien, te voelen en te ervaren. Terug in de groep delen we enkele van onze innerlijke ervaringen en beginnen we de praktische aspecten te verkennen van het uitwerken van de beste inzichten. Mijn eerste poging om deze aanpak uit te proberen tijdens het ‘Carnival of Alternative Politics’ in februari dit jaar, bevestigde twee verwachtingen.
- Ten eerste is het duidelijk dat mensen, zonder enige specifieke achtergrond of voorbereiding, een natuurlijk vermogen hebben om visies te ontwikkelen. Deelnemers kwamen al snel met ‘visies’ op hun ideale leersituatie; innerlijke ervaringen die het uitgangspunt zouden kunnen vormen voor het ontwerpen van een onderwijssysteem dat het menselijk potentieel optimaal benut.
- Het tweede wat mijn eerste visualisatieworkshop bevestigde, was hoe gemakkelijk het is om weer verstrikt te raken in de details; in een denkwijze die beperkt wordt door de parameters van het bestaande systeem.
Een goed voorbeeld was het ontstaan van een tirade over politieke partijen en privatisering, door één deelnemerl alleen al bij het noemen van het onderwerp/woord ‘water’ Het huidige debat over onze falende infrastructuur draait om binaire keuzes die al zijn uitgeprobeerd – de basisbehoeften verzorgd door de centrale overheid of bedrijven – wat de beperktheid van het gangbare denken aantoont.
Er zijn andere manieren om een betrouwbare voorziening van veilig drinkwater en adequate sanitaire voorzieningen te waarborgen, maar om die te bedenken is een open geest en een constructieve houding nodig, die in de meeste politieke discussies ontbreken.
Wie zou baat hebben bij het ontwikkelen van visievormingsvaardigheden?
Iedereen die geïnteresseerd is in het creëren van een betere toekomst, ongeacht of er een directe toepassing voor is. Zoals Kelly zegt, wordt de toekomst gevormd door wat we vandaag doen – zowel in ons bewustzijn als in de buitenwereld. Het werk van voorvechtster van alternatieve geneeskunde Lynne McTaggart heeft aangetoond hoe groepsintentie meetbare effecten kan hebben op ‘The Field’.
Ondertussen zouden de vele nieuwe gemeenschapsgroepen en off-grid-projecten die overal in het land opduiken, goed gebruik kunnen maken van besluitvormings-instrumenten om hun dromen te verwezenlijken. Door mijn hybride achtergrond ben ik bijzonder geschikt voor dit initiatief. Een doctoraat in de filosofie en mijn werk als docent in het hoger en voortgezet onderwijs hebben mijn vermogen om fundamentele vragen te stellen ontwikkeld.
De daaropvolgende periode en carrière-stap als journalist op het gebied van openbaar beleid, bracht me naar Whitehall en Westminster, waar ik de fijne kneepjes van hoe ‘politieke dingen’ werken onder de loep nam. Door het verkennen van een esoterisch achterland, mijn opleiding tot sjamanistisch beoefenaar en het volgen van cursussen in intuïtie en manifestatie, heb ik ingezien dat mensen een enorm vermogen tot verandering hebben. Veel van mijn recente geschriften, die de dystopische wending beschrijven die het leven in Groot-Brittannië heeft genomen, zijn een vorm van klagen. Ook voor mij is het om praktisch te gaan dromen; ik hou je op de hoogte!