“Het is tijd om de overwinning op de klimaatdomheid uit te roepen en verder te kijken.”
Nou ja, de definitie van overwinning is hier ongeveer net zo vaag als die voor de oorlog in Iran. Hier volgt een samenvatting van de redenen waarom Climate Etc. wordt stopgezet:
- Er is grote vooruitgang geboekt in het klimaatdebat en het politieke klimaat is veranderd
- Mijn interesses zijn in andere richtingen geëvolueerd
- De logistiek en kosten om de blog draaiende te houden, zijn aanzienlijk.
De stand van zaken in de klimaatoorlog
Er zijn de afgelopen twee jaar enkele beslissende ‘veldslagen’ geweest, met name de verkiezing van president Trump, het klimaatrapport van het Amerikaanse Ministerie van Energie (DOE) en de wijdverbreide erkenning dat RCP8.5 een onwaarschijnlijk emissiescenario is. Als gevolg daarvan hebben veel nieuwsagentschappen hun klimaatafdeling opgeheven of aanzienlijk ingekrompen; we horen in de media niet meer zo vaak over klimaatverandering (met name in verband met extreme weersomstandigheden). Ook mogen we de impact niet onderschatten van de aanzienlijk verminderde financiering voor klimaatgerelateerde ngo’s, nu de middelen van USAID en andere fondsen opdrogen.
De leiders van de klimaat-alarmistische beweging hebben hun nederlaag niet toegegeven, maar hebben veel gezeurd, met name over president Trump en het RCP8.5-scenario. Ze proberen de auteurs van het DOE-rapport nog steeds in diskrediet te brengen. Naar aanleiding van het DOE-rapport zijn ze grotendeels gestopt met het benadrukken van het verband tussen opwarming en extreme weersomstandigheden, hoewel er een harde kern is die zich blijft inzetten voor het toeschrijven van extreme gebeurtenissen als middel om rechtszaken tegen fossiele-brandstofbedrijven te ondersteunen. Nu het verband met extreme weersomstandigheden aan kracht heeft ingeboet, richten de klimaatalarmisten zich op ‘kantelpunten’ in het klimaat, iets wat bij het publiek simpelweg geen weerklank vindt (extreme weersomstandigheden waren veel alarmerender).
Maar het belangrijkste is dat de hele kwestie haar politieke relevantie heeft verloren. De afgelopen maanden hebben we gezien hoe de hele wereld in paniek raakte over het verlies van toegang tot olie uit het Midden-Oosten, en hoe er grote bezorgdheid ontstond over de behoefte aan enorm veel meer elektriciteit voor datacenters. Het afknijpen van onze energievoorziening in naam van het elimineren van CO2-uitstoot, is nu een veel slechter idee dan het zelfs een paar jaar geleden al was, en dat lijkt algemeen erkend te worden (zelfs in Europa). Het meest veelzeggend is dat het World Economic Forum (WEF) klimaatverandering als thema heeft laten vallen en zich nu richt op AI (en gezondheid).
We bevinden ons misschien op een keerpunt; men kan alleen maar hopen dat de klimaatbeweging haar inspanningen zal verleggen van het herhalen van de mantra over de CO2-klimaatregelknop naar het begrijpen van regionale klimaatvariabiliteit, met name in relatie tot natuurlijke variabiliteit. Dit ter ondersteuning van inspanningen om de kwetsbaarheid voor extreme weersomstandigheden te verminderen. En uit te zoeken hoe we beter met de natuur kunnen samenwerken om in onze behoeften aan voedsel, water en energie te voorzien.
JC gaat verder
Toen ik mijn pensionering bij Georgia Tech aan het plannen was, zag ik Climate Etc. als een soort verzekering tegen verveling tijdens mijn pensioen. Ha! Het lijkt erop dat ik me onmogelijk kan vervelen; er zijn te veel interessante dingen om te doen, te leren en over na te denken.
Na de publicatie van mijn boek Climate Uncertainty and Risk en mijn medewerking aan het DOE-klimaatrapport (ik heb herzieningen van mijn hoofdstukken opgesteld, wie weet wanneer dit ooit gepubliceerd zal worden), heb ik eerlijk gezegd niet veel meer te zeggen over het onderwerp van de klimaatoorlog. Ik heb geen interesse in het aangaan van een strijd met mensen als Michael Mann, Andrew Dessler en dergelijke (kan het iemand nog iets schelen wat zij te zeggen hebben?).
Afgezien van de klimaatoorlog, blijf ik zeer geïnteresseerd in het fascinerende en complexe klimaatsysteem; ik neem hier en daar nieuw onderzoek tot me als ik het tegenkom (wat soms nogal willekeurig kan zijn). Maar het grootste deel van de klimaatwetenschap is SAAI geworden . . . te veel megamodellering en politiek gekonkel, en te weinig nadenken. Hoe dan ook, ik heb geen interesse meer om voor het grote publiek over deze onderwerpen te schrijven.
Mijn professionele interesses zijn meer gericht op extreem weer op tijdschalen van uren tot een jaar, wat de focus is van mijn bedrijf Climate Forecast Applications Network (CFAN), samen met besluitvorming onder onzekerheid en risicowetenschap. Het is een fascinerende tijd voor weersvoorspellingen, en CFAN verdiept zich intensief in de nieuwe mogelijkheden die AI biedt. Ik schrijf rapporten over een reeks gerelateerde onderwerpen, die naar de klanten van CFAN worden gestuurd (ze worden niet openbaar gemaakt). Ik blijf advies geven over klimaatgerelateerde onderwerpen, ondersteun rechtszaken en ontwikkel regionale scenario’s op decennia-schaal ter ondersteuning van risicobeoordelingen voor specifieke klantbehoeften.
Ik ben de afgelopen maanden vrij stil geweest op Twitter (ik kan mezelf er niet toe brengen het X te noemen); misschien moet ik daar wat vaker van me laten horen — ik heb nog steeds veel te zeggen, en korte reacties op een artikel of nieuwsbericht zijn op dit moment precies de juiste inspanning.
Nu mijn kleindochter op de middelbare school zit (ja, ze is erg geïnteresseerd in wetenschap), besteed ik meer aandacht aan wat er gaande is op de universiteiten, die ik bijna tien jaar geleden vol walging de rug heb toegekeerd.
Persoonlijk zijn Peter en ik, na een flinke inkrimping van onze spullen en een verhuizing naar een veel kleinere en eenvoudigere woning, vooral bezig met onze nieuwe hond Lucy, nadat onze vorige honden Bruno en Rosie aan ouderdom zijn bezweken. En met het aanleggen van de tuin bij ons nieuwe huis.
Een rustig leven met familie en vrienden, de wereld en de nieuwe ontwikkelingen verkennen vanaf mijn laptop, en veel plezier beleven aan AI.
Bloglogistiek en kosten
Climate Etc. is een heel oude blog in termen van blogjaren – al sinds 2010. Sindsdien is WordPress gemoderniseerd en geüpgraded. Hacking en beveiliging zijn een steeds groter wordend probleem geworden. De manier waarop Climate Etc. oorspronkelijk was opgezet, is behoorlijk verouderd. Vanaf 2022 kreeg de blog te maken met technische problemen. WordPress vereiste nieuwe plug-ins om de website te laten functioneren zoals ik die gewend was. Ik weet niet hoeveel van jullie het hebben opgemerkt, maar er zijn twee grote blogcrashes geweest, en af en toe werkten bepaalde functies niet meer, zoals het plaatsen van reacties.
Ik heb een bedrijf gevonden dat de blog zou onderzoeken, waar nodig repareren en alle WordPress-rommel en beveiligingsproblemen zou aanpakken. Toen ik mijn account bekeek, bleek dat er in de afgelopen vier jaar 19 tickets zijn aangemaakt, voor een totaalbedrag van $16K. Had ik iemand kunnen vinden die betrouwbaar en bekwaam genoeg was om de blog te onderhouden en die goedkoper zou zijn geweest? Misschien, maar eerlijk gezegd ben ik gewoon mijn interesse kwijtgeraakt.
Ik heb een account aangemaakt op Substack; als ik ooit weer gemotiveerd ben om te gaan bloggen, zul je me daar vinden. Ik kan ook uitgebreidere berichten plaatsen op Twitter (X), hoewel dat wat lastiger is voor alles wat ook maar enigszins technisch is. Alles wat nieuwswaardig is dat ik schrijf, stuur ik naar WUWT.
Maar eerlijk gezegd zie ik, afgezien van dit huidige bericht, geen blogs of andere openbare publicaties meer in mijn toekomst.
Grafrede
Climate Etc. is nog niet dood, maar ligt in het hospice en alle levensondersteuning wordt stopgezet (ik betaal geen geld meer om de blog in stand te houden). We zullen zien hoe lang de patches en dergelijke, waarvoor ik al heb betaald, de site toegankelijk zullen houden.
Climate Etc., een experiment dat in 2010 begon in de nasleep van ClimateGate, heeft mijn stoutste verwachtingen overtroffen. Het is een van de hoogtepunten van mijn carrière geweest, en ik ben jullie allemaal – die hieraan hebben meegewerkt (vooral de gastbloggers) – en de nieuwe vrienden en collega’s die ik via de blog heb leren kennen, oneindig dankbaar. Mijn boek Climate Uncertainty and Risk is een samenvatting van de onderwerpen die we op de blog hebben verkend, en vormt de nalatenschap van deze blog.
Tijdens het schrijven van dit bericht heb ik teruggedacht aan de vaste bezoekers en ‘karakters’ die op deze blog zijn gekomen en gegaan. Een verbazingwekkende dwarsdoorsnede van mensen met uiteenlopende expertise uit vele verschillende delen van de wereld.
Mijn oprechte dank gaat uit naar alle gastbloggers en reageerders die ertoe hebben bijgedragen dat Climate Etc. een levendige, stimulerende en soms invloedrijke plek is geworden. Ik wens ieder van jullie het allerbeste.
Source: https://clintel.nl/judith-curry-climate-etc-stopt/
.