Leren observeren is ook een dik pakket zelfstudie. Als je niet weet wie je bent, komt observeren neer op oordelen, veroordelen en bevooroordelen. Leren observeren is ook het afleren of ontleren van de valse kennis waarmee we in de loop van ons leven worden geïmpregneerd. Het toxische gedram van je linkerhersenhelft tot zwijgen brengen is in feite een lange periode van ontgiften. Als je een glimpje van de waarheid hebt gezien, kun je nooit meer doen alsof het er niet was.
Als je je hele leven nogal eens problemen hebt gehad met het fenomeen “gezag” of “autoriteit”, dan ligt dat niet zozeer aan jezelf, aan je moeite c.q. onwil om je aan te passen, maar meer aan de systematiek van “hiërarchie”. Zonder hiërarchie draait een systeem niet. Een systeem is een dood ding en door “verval” in te bouwen, dus een getrapte organisatie aan te leggen, creëer je beweging en lijkt het alsof iets functioneert. En dan met name dankzij de getalenteerde topfiguren, uiteraard. Wie de geschiedenis wat beter heeft bestudeerd, zal zich altijd afvragen waarom bepaalde typen mensachtigen aan de top zijn genesteld en waarom die allemaal uit een netwerk van families komen. Voor 1850 had niemand van Ford, Carnegie of Rockefeller gehoord. Als bij donderslag bezaten deze families 20 jaar later heel Amerika en meer. Gewone stervelingen ploeteren een leven lang om van 5 jaar pensioen te genieten, als je uit de juiste baarmoeder bent geperst, ben je voorbestemd aan die gewone stervelingen “leiding te geven”. Ik zag onlangs het volgende plaatje voorbij komen:
“Wie het heeft over goden, heren, heersers en meesters zijn derzelven slaven.”
Met andere woorden: door het er alleen al over te hebben, accepteer je autoriteit. Dit is slavenpraat. Iedereen zal zeggen dat je niet veel anders kunt dan gehoorzaam te zijn, belasting te betalen, wetten en regels te moeten volgen, te geloven wat anderen je vertellen, de 9 tot 5 overlevingscyclus, bedacht door de aangestelde autoriteiten. Door geen autoriteit te erkennen graaf je je eigen graf. Logisch en waar. Maar dit komt omdat we onszelf identificeren met ons etiket. We zijn in ons lichaam binnen een gevangenissysteem opgesloten en gelabeld. Naam, nummer, naast talloze systeemregistraties. We denken, we zijn ervan overtuigd dat wij dat zijn. Dat wij ons etiketje zijn.
In werkelijkheid zijn we een afgedwongen combinatie van onszelf en het lichaam waarin we zitten opgesloten. Wij waren er altijd al, ons organische vehikel inclusief talloze ingebouwde mankementen is een tijdelijk omhulsel, speciaal met het doel onze levensenergie af te tappen. Hoe meer ellende, hoe beter. Op het moment dat de combi lichaam en geest zijn gefuseerd, kan het afbetalen van een schuld die je nooit hebt gemaakt, beginnen. De drie fasen van ons verblijf hier heb ik wel eens samengevat als (1) leren en geen geld, (2) werken en geen tijd en (3) geld en tijd in overvloed maar steeds zwakker en futlozer. Na deze martelende episode wordt de fusie in feite met geweld ongedaan gemaakt. We laten we de boel de boel en eenmaal vrij, willen we dit nooit meer meemaken: wegwezen hier. De meesten hebben geen idee wat er daarna gebeuren zal en om dat invulling te geven zijn voor elk wat wils door de autoriteiten “religies” bedacht. Dus dan ben je na de genoemde episode nog steeds niet vrij. Als je denkt eindelijk het paradijs te kunnen betreden, word je nog even aan de tand gevoeld over de puinhoop die je van je leven hebt gemaakt. Je hebt je schulden niet afbetaald, maar gelukkig: je krijgt de mogelijkheid om het nog eens te proberen. Dus nu weten we ook waarom we met een schuld(complex) worden geboren: het is al die vorige keren niet gelukt.
Hoe belangrijk is dit alles? Dit is belangrijk omdat je moet proberen te verklaren waarom de dingen gebeuren zoals ze gebeuren. Als je per definitie een hekel aan “boven gestelden” of “meerderen” hebt, kan dat wel eens zijn omdat je je herinnert, dat we in oorsprong geen hiërarchie hebben gekend. Het herinneren is al begonnen in het klaslokaal en heeft zich verergerd tijdens je werkzame leven. Als je je dan hebt losgemaakt van die situatie, word je door het systeem al helemaal niet meer met rust gelaten. Je wilt met rust worden gelaten, je hebt immers nergens om gevraagd en toch ben je de hele dag druk met een zwerm parasieten van je af te slaan. De meesten praten die situatie goed, alleen maar om de pijn te verzachten. Velen verzachten hun pijn door anderen nog harder te pijnigen en “autoriteit” te verwerven. Er moet altijd frictie zijn. Er is dan ook altijd onbalans. Dat is nodig om de boel aan de gang te houden.
We zijn als oorspronkelijke mens gedegradeerd tot een amper bij bewustzijn werktuig voor het systeem dat ons in de tang houdt. We zijn “by design” met een serie organen in een lichaam geperst, onze hersenen passen niet eens fatsoenlijk in de ons aangemeten schedel. Als je je begint te herinneren hoe het ooit was, zie je de idiote omstandigheden steeds beter uit de nevelen tevoorschijn komen. Dan kun je ook beter de losse eindjes aan elkaar knopen. Eén van die losse eindjes is de onverklaarbare aversie tegen alles wat zich autoriteit noemt, al of niet in uniform, soepjurk of strak in ’t pak. Al of niet vuurgevaarlijk. De meesten zijn ook maar soortgenoten die ervoor hebben gekozen hun eigen leed te verzachten door medemensen leed te bezorgen, alleen al door hun aanwezigheid raken mijn darmen verward in een gordiaanse knoop; met alle gevolgen van dien. Autoriteiten bestaan niet echt, omdat als er geen wetten en vuurwapens zouden zijn, ze al snel als een wegwerpbare ondersoort kwalificeren. Ik oordeel niet, ik observeer alleen dat iets of iemand er niet toe doet zonder randvoorwaarden die ze zelf hebben verzonnen.
Het is niet eenvoudig om in de gevangenis de bevelen van de cipier te weigeren. De methode van vergelding of het ondernemen van wraakacties is precies wat er van je wordt verwacht. Frictie. Voorlopig is het door de chaos navigeren van je papieren kopie de enige optie. Het gebruiken van aangereikte middelen als communicatie, ambitie en strijdlust moet worden vermeden. Zwijgen, negeren en navigeren (schipperen) is de enige manier om je lichamelijke vehikel te beschermen tegen veelvuldig autoritair misbruik.
Source: https://herstelderepubliek.wordpress.com/2026/10/08/autoriteit/
.