Voormalig professor Stefan Homburg heeft een opmerkelijk videofragment gedeeld waarin voormalig Duitse bondskanselier Angela Merkel onthult hoe Bill Gates haar onder druk zette met betrekking tot het vaccinatiebeleid, en hoe ze uiteindelijk toegaf aan zijn wensen.
Merkel bekent: Gates had de controle
In het fragment, afkomstig uit de Handelsblatt-Podcast ‘Meckel & Matthes’, legt Merkel uit hoe de oprichting van de Bill & Melinda Gates Foundation een politieke realiteit creëerde die haar verraste. De stichting had plotseling meer middelen dan de begroting voor ontwikkelingshulp van grote industrielanden. Dit gaf Gates een ongekende positie, waardoor staatshoofden wereldwijd hem ontvingen alsof hij zelf een staatshoofd was.
Merkel onthult dat Gates druk uitoefende via de financiële middelen van zijn stichting. Ze zegt dat Gates andere staatshoofden vertelde dat zij “dit jaar gierig” was geweest. Dit dwong haar om in te stemmen met zijn agenda.
Onderwijs of vaccins: de keuze van Gates
Merkel geeft aan dat ze liever had geïnvesteerd in onderwijs in ontwikkelingslanden, maar de Gates Foundation had daar weinig interesse in. De reden die ze noemt is dat onderwijs moeilijk meetbaar is, terwijl vaccins volgens haar “meer meters” opleveren.
Wat Merkel niet vermeldt – en wat critici haar nu verwijten – is dat vaccins ook miljarden aan inkomsten genereren voor de farmaceutische industrie, terwijl onderwijs dat niet doet.
Kritische geluiden: Merkel bereidt zich voor op verantwoording
Reacties op het fragment suggereren dat Merkel een verhaal aan het opbouwen is voor het geval ze juridisch verantwoording moet afleggen over de vaccinatiecampagne. Ze wil laten zien dat ze twijfels had, dat ze niet volledig vrij was in haar keuzes, en dat externe actoren haar beleid hebben beïnvloed.
Econoom en auteur Markus Krall beweert dat Merkel een verhaal construeert dat ze in de rechtszaal kan gebruiken als de vaccinatiecampagne als ramp wordt bestempeld.
Stefan Homburg: zo ondermijnen oligarchen de democratie
Homburg plaatste het fragment met de boodschap dat dit illustreert hoe superrijke filantropen – oligarchen – politieke leiders kunnen beïnvloeden. Alleen politici met ruggengraat en onafhankelijk denkvermogen kunnen zich hiertegen verzetten, aldus Homburg.
De bredere vraag die het fragment oproept is: wie heeft eigenlijk de echte macht? De kiezer of de miljardair met de grootste portemonnee en de beste pr-machine?
Zonder transparantie, democratisch toezicht en politici die bereid zijn om “nee” te zeggen, wordt beleid gemaakt buiten het zicht van de burger.
Merkel toegeeft dat ze is meegezogen in de agenda van een miljardair, wat veelzeggend is. En dat ze dit nu pas openlijk zegt, lang nadat de lockdowns voorbij zijn en de vaccins zijn uitgerold, maakt het nog veelzeggender.
.
