De bijwerkingen tijdens de klinische studie naar het coronavaccin van Pfizer staan opnieuw in de schijnwerpers, nadat Europarlementariër Christine Anderson aan de bel heeft getrokken over een opvallende gang van zaken binnen de SANT-commissie van het Europees Parlement. Een proefpersoon die deelnam aan de klinische studie voor het Pfizer/BioNTech-mRNA-vaccin beweert ernstige bijwerkingen te hebben ondervonden die nooit zijn opgenomen in de officiële studiedocumentatie — en zijn verzoekschrift daarover werd door de commissie ronduit genegeerd.
De man in kwestie nam deel aan het klinisch onderzoek waarmee Pfizers mRNA-injectie uiteindelijk goedkeuring kreeg. Volgens Anderson liep hij ernstige gezondheidsschade op als gevolg van het vaccin, maar zijn klachten en reacties werden simpelweg niet verwerkt in de officiële studieresultaten. Hij diende een verzoekschrift in bij het Europees Parlement met de vraag: als ernstige bijwerkingen al tijdens de klinische fase worden weggelaten, hoe betrouwbaar is die studie dan eigenlijk als basis voor een wereldwijd vaccinatieprogramma?
Het is een logische en terechte vraag. Miljarden mensen wereldwijd kregen een injectie waarvan de veiligheid en werkzaamheid werd onderbouwd door precies die klinische studie. Als die data niet volledig zijn — of erger, bewust zijn gefilterd — dan staan de fundamenten van het hele goedkeuringsproces op losse schroeven.
Anderson bracht het verzoek ter sprake tijdens een coördinatievergadering van de SANT-commissie, de subcommissie voor volksgezondheid van het Europees Parlement. Ze stelde voor het verzoekschrift serieus te onderzoeken. De coördinatiegroep besloot echter de zaak te laten voor wat die was en er verder geen aandacht aan te besteden.
Zo’n beslissing kan in principe worden aangevochten. Dat probeerde Anderson ook. Maar wat bleek: op de agenda stond slechts “stemming over verzoekschrift [nummer]” — zonder enige uitleg over de inhoud. Andere commissieleden hadden daardoor geen idee waar ze eigenlijk over stemden. Toen Anderson het woord vroeg om de situatie toe te lichten, werd haar dat geweigerd. De stemming vond toch plaats, en het verzoekschrift werd opnieuw van tafel geveegd.
Dit is niet de eerste keer dat het Europees Parlement en de Europese instellingen worden bekritiseerd om hun gebrek aan doorzichtigheid rond de coronavaccins. Al eerder kwamen er ophefmakende berichten naar buiten over de zogeheten ‘Pfizergate’-affaire, waarbij Commissievoorzitter Ursula von der Leyen persoonlijk sms-berichten uitwisselde met Pfizer-topman Albert Bourla over een miljardendeal voor vaccins. Die berichten zijn nooit openbaar gemaakt — en de vraag of ze überhaupt nog bestaan, werd nooit bevredigend beantwoord.
Het patroon is inmiddels vertrouwd: verzoeken om transparantie worden genegeerd, documenten worden zwartgelakt, en wie kritische vragen stelt krijgt geen ruimte om die in de openbaarheid te brengen. Anderson spreekt in haar video-update dan ook openlijk haar frustratie uit. Haar conclusie: alles wordt consequent onder het tapijt geveegd.
Het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) keurde het Pfizer/BioNTech-vaccin — onder de handelsnaam Comirnaty — goed op basis van klinische data die door Pfizer zelf werden aangeleverd. De EMA publiceerde een beoordelingsrapport, maar de volledige ruwe data zijn nooit vrijgegeven voor onafhankelijk onderzoek. Wetenschappers en journalisten die toegang vroegen tot de volledige klinische datasets, stuitten keer op keer op bureaucratische muren.
Anderson laat zich er niet door ontmoedigen. In haar verklaring geeft ze aan dat ze zich bewust is van de pogingen haar het zwijgen op te leggen of haar geloofwaardigheid te ondermijnen. Ze kondigt aan door te gaan met haar strijd voor transparantie, ook al staat ze daarin grotendeels alleen binnen de instituties van de EU.
Het institutionele blok lijkt stevig. Maar de publieke druk neemt toe, en meer mensen beginnen kritische vragen te stellen over hoe het vaccindossier werkelijk is verlopen — van laboratorium tot spuit.
.