zetten aan tot een ongemakkelijk debat dat de gevestigde orde liever niet voert. De overlevende, Vera Sharav, wijst op de rol van artsen als gewillige uitvoerders van een systeem, vergelijkbaar met de nazi-artsen tijdens de Holocaust. Ze benadrukt de ideologische motor achter de moordmachine van destijds en trekt parallellen met de manier waarop ziekenhuizen tijdens de coronapandemie omgingen met kwetsbare patiënten. Sharav bekritiseert ook het gebruik van remdesivir en mechanische beademing bij COVID-19-patiënten, en stelt de vraag wie hier eigenlijk van profiteerde. Volgens haar is eugenetica “het echte virus” dat samenlevingen al eeuwenlang vergiftigt. Ze wijst op het inpalmen van de medische wereld door overheden en farmaceutische bedrijven tijdens de pandemie, en benadrukt het gevaar van het gijzelen van de wetenschap voor ideologische of economische doeleinden.
.