Help ons door deze info met je vrienden op je social media te delen!
Voor een nieuw 380 kV-hoogspanningsstation in het Zeeuwse Sloegebied moet netbeheerder TenneT zijn milieueffectrapport aanvullen, omdat de Commissie mer vindt dat de extra stikstofneerslag tijdens de bouw onvoldoende is onderbouwd. De hoeveelheid stikstof waar het om gaat, is ruwweg vergelijkbaar met één gram gedroogde koemest in een gemiddelde achtertuin.
Wat de Commissie mer precies eist
De Commissie mer — het “onafhankelijke” adviesorgaan dat milieueffectrapporten beoordeelt — heeft TenneT in een officieel advies laten weten dat het huidige rapport tekortschiet. Concreet moet TenneT beter aantonen dat de stikstofemissies die vrijkomen tijdens de bouwfase van het nieuwe hoogspanningsstation geen meetbare schade toebrengen aan nabijgelegen Natura 2000-gebieden. Zonder een goedgekeurde aanvulling op het rapport kan het project niet verder.
—Lees verder na dit advertentieblokje—
Eén gram koemest in een tuin van 450 vierkante meter
Emeritus lector Martien Visser zette de cijfers scherp op een rij. Het gaat in dit geval om een toename van zo’n 0,04 mol stikstof per hectare per jaar. Om dat te vertalen naar iets begrijpelijks: dat staat gelijk aan de stikstof in één gram gedroogde koemest, verspreid over een tuin van 450 vierkante meter. Visser geeft aan zich hier voortdurend over te verbazen en vraagt zich openlijk af of er juristen zijn die werkelijk begrijpen waar ze over praten wanneer ze dergelijke normen handhaven.
Regels die ooit zijn opgesteld om echte ecologische schade te voorkomen, worden nu zo rigide toegepast dat zelfs minuscule, nauwelijks meetbare hoeveelheden stikstof projecten van nationaal belang kunnen lamleggen. De vraag is dan ook gerechtvaardigd of de wetgeving nog in verhouding staat tot de werkelijke milieubelasting.
Kritiek uit verschillende hoeken
Vastgoedondernemer Erik de Vlieger verwoordt de frustratie die breed leeft buiten de politieke en bestuurlijke kringen zonder omwegen. Hij wijst met de vinger naar een kleine groep politici – Yesilgöz, Jetten, Bontenbal en Klaver – en mediapartners die volgens hem met hulp van de NPO en DPG-kranten de samenleving “big time terroriseren”. Zijn conclusie: het gaat om complete idioterie die door een minderheid met grote mediasteun wordt doorgevoerd waar een normaal mens om lacht. “Kwaadaardig.”
Voormalig diplomaat en columnist Johannes Vervloed sluit zich daarbij aan. Hij constateert dat de situatie steeds absurder wordt en dat niemand twintig jaar geleden had kunnen bedenken dat een dergelijke soort onzin serieus zou worden genomen.
Een patroon dat zich blijft herhalen
De ironie is navrant: de energietransitie — die politici als hét antwoord presenteren op de “klimaatcrisis” — wordt deels geblokkeerd door milieuwetgeving die diezelfde politici niet durven aanpassen.
Zolang de politiek niet ingrijpt in de stikstofwetgeving zullen dit soort situaties zich blijven voordoen. Eén gram koemest equivalent kan voorlopig nog altijd genoeg zijn om een project van honderden miljoenen euro’s maanden of jaren te vertragen.
.