“In een wereld waar mondkapjes voor het volk zijn en wijn en voetbal voor de elite, is de kloof tussen de machtigen en de gewone mensen onoverbrugbaar. Terwijl de massa zich aan de regels houdt, genieten de machthebbers in het geheim van hun privileges, wetende dat de waarheid nooit aan het licht zal komen. De schaduw van hypocrisie hangt over ons, terwijl we ons afvragen: wie zijn de echte gevangenen in deze dystopie?”
Mondkapjes voor het volk, wijn en voetbal voor de elite.
Politici hielden zich niet aan coronaregels — dat is niet langer alleen een vermoeden, maar een getuigenis van iemand die er middenin zat. Julian Reichelt, jarenlang hoofdredacteur van Bild, de grootste krant van Duitsland, deed in de podcast Ungeskriptet van Ben Berndt een onthulling die aardig wat deining veroorzaakt. Bij hem thuis, in kleine kring, zaten de mensen die de strenge coronamaatregelen opstelden — en geen van hen hield zich eraan:
Tien, twaalf man bij Reichelt thuis — zonder mondkapje, zonder afstand
Reichelt beschrijft hoe politici en machthebbers tijdens de coronaperiode bij hem thuis samenkwamen, met tien tot twaalf personen tegelijk. Er werd voetbal gekeken, wijn gedronken en gelachen. De regels die zij overdag aan de bevolking oplegden, werden ‘s avonds volledig genegeerd. Toen Bayern München een tegendoelpunt incasseerde van Kiel en iemand juichte, fluisterde één van de aanwezige regelopstellers: “Pas op, straks bellen de buren de politie.”
Dat is geen grap. Dat is de werkelijkheid achter de schermen. En hij was er elke dag bij, zonder thuiswerken, zonder mondkapje, en naar eigen zeggen zonder noemenswaardige besmettingen op de redactie.
Angela Merkel in het warenhuis dat ze zojuist had afgesloten
Het meest onthullende moment in zijn relaas is bijna grotesk. Tijdens coronakerst riep toenmalig bondskanselier Merkel in een podcast op om thuis te blijven en geen cadeautjes te gaan kopen. Diezelfde ochtend, zegt Reichelt, stapte hij het exclusieve warenhuis KaDeWe in Berlijn binnen om precies dat wél te doen — en wie stond er? Angela Merkel. Zelf boodschappen doen in het warenhuis dat ze impliciet had afgesloten voor anderen.
Reichelt trekt de vergelijking met Boris Johnson, wiens lockdownfeestjes in Downing Street wereldnieuws werden. “Het is precies hetzelfde,” zegt hij, “alleen is het bij ons nog niet uitgelekt.” Maar hij belooft: hij schrijft er een boek over. Een onthullend boek over de machthebbers tijdens corona. Hij zegt er nog niet klaar voor te zijn, want het zou “dingen in dit land losmaken die niemand wil.”
Niemand geloofde erin — ook Merkel niet
De conclusie die Reichelt trekt is vernietigend: geen van de mensen die de coronaregels maakten, geloofde er zelf in. “Niemand van hen,” zegt hij zonder aarzeling. Niet de politici die de persconferenties gaven. Niet de beleidsmakers die de avondklokken instelden. Niemand.
Dat strookt precies met wat emeritus hoogleraar Stefan Homburg al langer betoogt. Homburg wijst op de inmiddels vrijgegeven RKI-protocollen — interne documenten van het Robert Koch-Institut, de Duitse evenknie van het RIVM — die via een rechtszaak openbaar werden gemaakt. Uit die stukken blijkt dat de politieke top wist dat de dreiging anders lag dan wat publiekelijk werd gecommuniceerd. Voor Homburg is Reichelts onthulling dan ook geen verrassing: “Het was voor iedereen die de RKI-protocollen heeft gelezen al duidelijk dat Merkel, Lauterbach en de overige toppolitici wisten dat het om een nep-pandemie ging.”
Spahn in een volle lift, neppe vaccinatiepasjes en elitefeestjes
De voorbeelden stapelen zich op. Homburg somt ze op: Jens Spahn, destijds minister van Volksgezondheid, werd gefilmd in een volle lift — terwijl hij de bevolking opriep afstand te houden. In Oostenrijk plakte een parlementslid een vervalst certificaat in haar vaccinatieboekje. In Spanje bleken de elites een nep-vaccinatie te hebben geregistreerd. En ZDF hield een oudejaarsfeest voor de Berlijnse elite waar geen mondkapjes gedragen werden.
Homburg voegt daar nog iets belangrijks aan toe: geen enkele toppoliticus heeft aantoonbaar vaccinatieschade opgelopen. Toeval? Of wisten zij precies wat ze wel en niet namen?
Het systeem vergeeft niet — en daarom zwijgt iedereen
Reichelt legt ook uit waarom niemand eerder opstond. Hij beschrijft hoe het systeem werkt: aan de top zitten cynische mensen die precies weten wat ze doen, daaronder een grote massa volgers die niet durven afwijken. Wie uitstapt, verliest alles. Niet alleen zijn baan, maar zijn hele identiteit — want alles wat iemand is, is hij alleen dankzij het systeem. Zelfs mensen die allang genoeg geld hebben en niets meer te verliezen lijken te hebben, zwijgen. De angst om buitengesloten te worden is, aldus Reichelt, dieper dan financiële afhankelijkheid.
Reichelt zelf betaalde de prijs. De uitgeversleiding van Axel Springer schreef hem schriftelijk aan met het verzoek de bondskanselier en de minister van Volksgezondheid te steunen in hun coronabeleid. Hij weigerde. Wat volgde was zijn vertrek bij Bild. “Uiteindelijk wint het systeem altijd,” zegt hij.
Een belofte die wacht op het juiste moment
Het boek dat Reichelt wil schrijven, bestaat nog niet. Maar de onthulling die hij deed in deze podcast is alvast een voorproefje van wat erin moet komen. De vraag is niet óf politici zich niet hielden aan coronaregels — dat staat inmiddels vast. De vraag is wanneer de volledige waarheid boven tafel komt, en of de mensen die verantwoordelijk zijn ooit ter verantwoording worden geroepen.
Tot die tijd blijft de bevolking zitten met de rekening: economische schade, sociale isolatie, gedwongen vaccinaties — en het besef dat diegenen die dit alles bedachten, er zelf nooit in geloofden.