## De Europese Energiecrisis: Een Megalomane Illusie
Wat hebben we de eurofiele bureaucraten in Brussel en Den Haag de afgelopen jaren niet horen praten over ‘strategische autonomie’, ‘groene soevereiniteit’ en de glorieuze ‘energietransitie’. We moesten koste wat het kost van fossiele brandstoffen af, onze eigen raffinaderijen werden gesloten of weggevaagd door verstikkende milieubelastingen, en heel Europa zou draaien op windmolens en zonnepanelen. De arrogante Brusselse elite waande zich een geopolitieke supermacht, klaar om de rest van de wereld de les te lezen.
Maar hoe snel zakt dat megalomane kaartenhuis in elkaar zodra een buitenlandse leider zijn eigen belangen boven die van de EU plaatst. Binnen vijf seconden.
Op 30 september heeft Donald Trump Europa met één enkele uitspraak op de knieën gedwongen. Tijdens een persconferentie verklaarde de voormalige Amerikaanse president dat hij overweegt de export van diesel naar Europa te beperken. Zijn reden? Eenvoudig: hij wil de brandstofprijzen voor de Amerikaanse arbeider en ondernemer laag houden, ongeacht de gevolgen voor Europa.
En wat gebeurde er in Brussel en Den Haag? Totale, blinde paniek!
Volgens berichten voeren Europese ministers onder immense Amerikaanse druk crisisoverleg over het aanspreken van hun strategische dieselreserves. Washington dicteert, en de Europese leiders bibberen van angst.
Dit is het keiharde failliet van het Europese energiebeleid. Zelfs de staatsomroep moest toegeven dat heel Europa gigantische klappen zal krijgen door een mogelijke dieselstop. Onze raffinagecapaciteit is moedwillig gesloopt door doorgeschoten klimaatwetten. En waar zijn we nu afhankelijk van? Van Amerikaanse tankers! Als Trump de kraan dichtdraait, heeft Europa binnen enkele weken een enorm brandstoftekort.
Wie betaalt de prijs voor deze bestuurlijke hoogmoed? Niet de beleidsmakers met hun riante salarissen en privileges. Nee, het zijn de Nederlandse boeren die hun machines moeten tanken om onze voedselvoorziening veilig te stellen. Het zijn de vrachtwagenchauffeurs en de bouwvakkers die afhankelijk zijn van diesel om hun werk te doen.
Zonder diesel staat Nederland binnen 48 uur stil. Geen transport, geen bouw, geen voedsel.
We zagen dezelfde roekeloze arrogantie al bij het gasbeleid, waar het kabinet de lasten en risico’s afwentelt op de consument. Terwijl de prijzen aan de pomp de pan uit rijzen, weigert Den Haag halsstarrig om de brandstofaccijnzen structureel te verlagen. Kijk naar Duitsland, waar de brandstofbelasting wordt verlaagd om burgers te beschermen, terwijl Nederland de automobilisten tot de laatste druppel uitknijpt.
Donald Trump doet wat elke echte leider zou moeten doen: hij kiest voor zijn eigen volk. Het is hoog tijd dat Nederland een regering krijgt die dezelfde taal spreekt. Kappen met de zelfdestructieve klimaatpolitiek, heropen onze eigen raffinagecapaciteit, verlaag de accijnzen op diesel met 50 cent en zorg voor echte energiezekerheid. Wie zijn eigen energievoorziening verkwanselt aan het buitenland, verdient het om geregeerd te worden door de wetten van een ander.
En wie weet, terwijl wij hier in paniek verkeren, zijn er misschien wel krachten achter de schermen die deze chaos liever in de doofpot houden. Wat als dit allemaal deel uitmaakt van een groter plan? De controle over onze energievoorziening is uit onze handen, en de gevolgen kunnen catastrofaal zijn.
.
