Israël heeft geen recht om te bestaan. Dat is het standpunt van het internationaal recht. Het heeft niets te maken met haat tegen Israël of antisemitisme.
In feite heeft geen enkele staat – geen enkele – een “recht” om te bestaan, ook niet de staten die druk bezig zijn hun democratische geloofsbrieven te bewieroken, schrijft Jonathan Cook.
Als het Verenigd Koninkrijk bijvoorbeeld een “recht” had om te bestaan, zou dat betekenen dat Schotland niet zou mogen stemmen over onafhankelijkheid. Waarom? Omdat een dergelijke stemming het Verenigd Koninkrijk uiteen zou doen vallen. Het zou een schending zijn van het vermeende “recht” van het Verenigd Koninkrijk om als Verenigd Koninkrijk te bestaan.
En dat is precies waarom het Verenigd Koninkrijk geen “recht” heeft om te bestaan.
Volkeren hebben een recht om te bestaan. Wanneer dat recht wordt geschonden, gaat dat steevast gepaard met zeer ernstige schendingen van het internationaal recht – vaak door misdaden zoals apartheid, etnische zuivering of genocide.
Staten daarentegen hebben geen “recht” om te bestaan. Ze bestaan simpelweg als feitelijke werkelijkheid – totdat ze plotseling niet meer bestaan. Zoals Zuid-Afrika onder de apartheid. Zoals Rhodesië. Zoals Tsjechoslowakije. Zoals Joegoslavië. Zoals nazi-Duitsland.
Dit is zo vanzelfsprekend dat het eigenlijk niet eens gezegd zou hoeven worden.
Als staten een “recht” hadden om te bestaan, zouden volkomen willekeurige factoren zoals hun grenzen, demografische samenstelling en politieke instellingen heilig zijn. Onaantastbaar. Het zou onmogelijk zijn voor minderheden om zich af te scheiden, voor gebieden om te worden overgedragen of voor apartheidsstructuren om te worden ontmanteld. Elke dergelijke verandering zou een schending zijn van het “recht om te bestaan” van de staat zoals die is.
En toch doen alle journalisten die bij gevestigde mediabedrijven werken plotseling alsof ze deze meest elementaire kwestie niet begrijpen. Het lijkt wel alsof ze allemaal tegelijkertijd een collectieve lobotomie hebben ondergaan. Ze houden vol dat Israël de uitzondering moet zijn op de regel dat geen enkele staat een “recht” heeft om te bestaan.
Kijk bijvoorbeeld hoe Nick Robinson van de BBC de leider van de Groene Partij, Zack Polanski, berispt omdat hij weigert het “recht om te bestaan” van Israël te bevestigen. Polanski stelt daar terecht tegenover dat Israëliërs en Palestijnen het recht hebben om in gelijkheid te leven.
[embedded content]Videolink
Opruiende domheid
Waarom al deze opruiende domheid van onze zogenaamd slimste en beste journalisten?
Hun stompzinnigheid is niet toevallig.
Een motie van de Groene Partij bepaalde vorige week dat het zionisme – de ideologie die Israël heeft gecreëerd en in stand houdt – racisme is. Daardoor kwam er zeer ongewenste aandacht voor de vraag wat voor soort staat Israël eigenlijk is.
Ik heb uitvoerig geschreven over waarom zionisme een vorm van racisme is, dus ik zal de argumenten niet opnieuw uiteenzetten. Je kunt ze hier lezen.
Maar waar Robinson en de rest van de media op aandringen, is een unieke uitzonderingspositie voor Israël. Zij stellen dat Israël een uitzonderlijk recht heeft – een recht dat geen enkele andere staat geniet – om te blijven bestaan zoals het nu is, en dat voor altijd.
De implicatie, die zij willen dat je zelf afleidt zonder dat ze die expliciet hoeven uit te spreken, is dat elke poging om een einde te maken aan Israël als racistische staat en het om te vormen tot een democratie waarin Israëliërs en Palestijnen gelijke rechten hebben, een schending is van zijn vermeende “recht om te bestaan”.
Ze willen ook dat je ervan uitgaat dat iedereen die Israëls “recht om te bestaan” ontkent, oproept tot de massamoord, de genocide, op Israëlische Joden – en mogelijk op alle Joden.
Volgens hun voorstelling van zaken behoren Zack Polanski, de Joodse leider van de Groenen, en Stephen Kapos, een bejaarde overlevende van de Holocaust en een van de indieners van de motie, tot degenen die oproepen tot de uitroeiing van Joden.
Wat deze journalisten doen, heeft niets te maken met het beschermen van de Joodse bevolking die in Israël woont. Het gaat erom een sterk gemilitariseerde staat in steen te beitelen die Palestijnen onderwerpt, zowel in de bezette gebieden als binnen Israël zelf, die weigert zijn grenzen vast te leggen, die door het hoogste gerechtshof ter wereld is beoordeeld als een staat die de misdaad van apartheid pleegt, en die volgens een consensus van juridische en mensenrechteninstanties en genocideonderzoekers genocide pleegt in Gaza.
Als Zuid-Afrika onder de apartheid geen “recht” had om te bestaan, dan heeft Israël evenmin een “recht” om te bestaan. Zijn misdaden zijn veel ernstiger dan die van Zuid-Afrika onder de apartheid, zoals wijlen aartsbisschop Desmond Tutu, winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede, beroemd genoeg opmerkte nadat hij door de bezette gebieden had gereisd – en dat deed hij lang voordat Israël begon met het plegen van genocide in Gaza.
Net als die andere beruchte apartheidsstaat moet Israël worden omgevormd tot een democratie, zodat het niet langer een gevaar vormt voor het Palestijnse volk dat het al tientallen jaren van zijn bezittingen berooft, onderdrukt en nu aan genocide onderwerpt.
“Staat Gaza”
Elke keer dat ik dit argument op social media naar voren breng, roepen de verdedigers van Israël opgewonden dat ik mezelf met mijn eigen argument heb onderuitgehaald. Als Israël geen recht heeft om te bestaan, bazelen ze, dan moet een Palestijnse staat ook geen recht hebben om te bestaan.
Ja, dat klopt. Laat ik het nog eens zeggen: geen enkele staat heeft een “recht” om te bestaan.
En dat zou weleens heel goed kunnen zijn voor het Palestijnse volk.
Stel je voor dat Donald Trumps Vredesraad besluit de kleine enclave Gaza opnieuw op te bouwen volgens de lijnen van zijn aangekondigde plan: als een Mar-a-Lago-resort aan de Middellandse Zee, waar Palestijnen feitelijk als gastarbeiders leven en rijke Golf-Arabieren bedienen in restaurants, AI-datacenters, casino’s en bordelen. Trump zou ervoor kunnen kiezen dit gekkenhuis de staat Gaza te noemen.
En stel je voor dat Israël, onder intense internationale druk, uiteindelijk toestaat dat de overgebleven territoriale restanten van de Westelijke Jordaanoever die het nog niet met illegale nederzettingen heeft gekoloniseerd, verkiezingen houden die streng worden gereguleerd door Israëlische militaire functionarissen. De gefragmenteerde regering van de Westelijke Jordaanoever heeft geen controle over haar grenzen of luchtruim, heeft geen territoriale samenhang, heeft geen leger, is afgescheiden van Gaza en Oost-Jeruzalem en heeft zonder toestemming van Israël geen toegang tot de buitenwereld. Israël besluit dit oord van ellende de staat Palestina te noemen.
Heeft deze “staat Gaza” een “recht” om te bestaan? Heeft “de staat Palestina” ook een “recht” om te bestaan?
Zou elke strijd van de Palestijnen die daar wonen om werkelijke controle over een van deze staten te verkrijgen en deze te hervormen, het “recht om te bestaan” van die staten schenden?
Laten we in het belang van het Palestijnse volk hopen van niet.
Maar dat is precies het argument dat de verdedigers van Israël naar voren brengen. Als de huidige staat Israël een onaantastbaar “recht om te bestaan” heeft zoals hij nu is, dan zou elke vermeende staat die Trump aan het Palestijnse volk oplegt, onder welke voorwaarden dan ook, een vergelijkbaar “recht om te bestaan” genieten.
Waardigheid en veiligheid
De fout die hier wordt gemaakt, is dat de staat zoals die bestaat wordt vereenzelvigd met het volk dat hij geacht wordt te vertegenwoordigen.
Israëliërs hebben een recht om te bestaan – ze hebben het recht om niet onderdrukt, etnisch gezuiverd of aan genocide onderworpen te worden – en de staat die hen vertegenwoordigt is legitiem zolang zijn rol erin bestaat hen tegen dit soort bedreigingen te beschermen. Zolang hij hun een zekere mate van waardigheid en veiligheid biedt.
Maar Israëliërs verliezen het recht om hun staat in zijn huidige vorm in stand te houden als die staat wordt gebruikt om een ander volk, zoals de Palestijnen, te onderdrukken, etnisch te zuiveren of aan genocide te onderwerpen. Dan wordt het een illegitieme staat, net als Zuid-Afrika onder de apartheid of nazi-Duitsland. Hij moet worden omgevormd op manieren die zijn legitimiteit herstellen.
Dat is niet hetzelfde als Israël “eruit pikken”.
De Palestijnen hebben nooit een moderne staat gehad. Ze hebben onder verschillende bezetters geleefd – waaronder de Ottomanen, de Britten en Israël. Ze werden volledig uitgesloten van het dekolonisatieproces dat volgde op het einde van de Tweede Wereldoorlog.
Ze kunnen niet worden beoordeeld als een volk met een legitieme of illegitieme staat, omdat ze geen staat hebben. Ze hebben juist een staat nodig om hen te beschermen tegen onderdrukking, etnische zuivering en genocide door de staat die de Israëliërs vertegenwoordigt.
De gewapende groeperingen in Gaza zijn geen staat, en de zogenaamde “gematigden” op de Westelijke Jordaanoever evenmin. Het zijn zelfs geen echte regeringen. Het zijn ofwel collaborateurs ofwel verzetsbewegingen die strijden voor de bevrijding van hun volk, een recht dat het Palestijnse volk volgens het internationaal recht toekomt. De Palestijnen strijden om een staat te krijgen die hen vertegenwoordigt, om een bezetter te verdrijven die hen mishandelt en vermoordt.
Die vertegenwoordiging zou kunnen plaatsvinden via een Palestijnse staat, of via een confederale of eenheidsstaat waarin Israëliërs en Palestijnen gelijke rechten genieten.
Zelfs die staat zal geen recht hebben om te bestaan. Hij zal zijn plaats in de harten van Israëliërs en Palestijnen moeten verdienen door hun gezamenlijke waardigheid en veiligheid beter te beschermen dan welke andere regeling dan ook.
Dat is een les die we allemaal goed zouden moeten onthouden wanneer we ons afvragen of de staten die beweren ons te vertegenwoordigen, dat ook werkelijk doen.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Trumps laatste kans om de tango te dansen
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Lees meer over:
.