Nederlanders kunnen kennelijk niet meer zonder permanent toezicht een dagje naar een pretpark. Wie dacht zelf te mogen bepalen hoeveel cola hij tijdens een bezoek aan de Efteling drinkt, heeft buiten Foodwatch gerekend.
De organisatie wil dat de Efteling stopt met D’n Dorstlesser, het systeem waarbij bezoekers voor zeventien euro een herbruikbare beker kopen en die gedurende de dag onbeperkt kunnen bijvullen.
Volgens Foodwatch moedigt het pretpark bezoekers daarmee aan om extra suiker en zoete drank te consumeren. Een campagnevoerder waarschuwt dat iemand theoretisch meer calorieën uit frisdrank kan binnenkrijgen dan zijn volledige dagelijkse energiebehoefte.
Dat zal best mogelijk zijn. Iemand kan ook drie porties friet, vier ijsjes en een zak snoep eten. De vraag is alleen sinds wanneer een particuliere actiegroep moet bepalen wat volwassen bezoekers in een pretpark mogen kopen.
DE BETUTTELINDUSTRIE HEEFT SUBSIDIES, NGO-NETWERKEN EN EEN GEWILLIG MEDIACIRCUS. DDS heeft alleen zijn lezers. Steun ons verzet tegen de oprukkende bemoeizucht via IBAN NL95RABO0159098327, t.n.v. Liberty Media. Artikel gaat verder onder deze oproep.
Niemand wordt gedwongen cola te drinken
De constructie is heel eenvoudig. Een bezoeker kan voor zeventien euro een beker aanschaffen en die dezelfde dag opnieuw vullen. De beker is herbruikbaar en kan tijdens een volgend bezoek opnieuw worden geactiveerd.
Niemand is verplicht hem te kopen. Niemand wordt bij de ingang gedwongen om liters cola naar binnen te werken. Er zijn bovendien suikervrije en caloriearme varianten beschikbaar bij de automaten.
Een gezin kan één beker delen, een bezoeker kan water drinken en ouders kunnen hun kinderen precies vertellen hoeveel frisdrank zij krijgen. Dat heet verantwoordelijkheid. Het is een begrip dat bij moderne actiegroepen steeds minder populair lijkt te worden.
Foodwatch presenteert de kwestie alsof de Efteling bezoekers met een trechter vol suiker giet. In werkelijkheid verkoopt een bedrijf een product aan klanten die daar vrijwillig voor kiezen.
Volgens het ANP-bericht zegt Foodwatch meerdere meldingen en klachten van bezoekers te hebben ontvangen. Hoeveel klachten dat precies zijn en hoe representatief zij zijn, wordt niet duidelijk. De Efteling was op het moment van publicatie om een reactie gevraagd.
Van waarschuwing naar verbodscultuur
Het is prima wanneer een organisatie mensen informeert over suiker. Zet de hoeveelheid calorieën duidelijk op de automaat. Wijs ouders erop dat kinderen beter niet de hele dag frisdrank kunnen drinken. Niemand heeft bezwaar tegen feitelijke informatie.
Maar Foodwatch wil niet slechts informeren. De organisatie wil dat het concept verdwijnt.
Daarmee verschuift de discussie van gezondheid naar controle. De boodschap is niet: maak een verstandige keuze. De boodschap is: wij vertrouwen u niet met die keuze, dus het aanbod moet weg.
Dat is de kern van de moderne betuttelingsstaat en de ngo’s die eromheen cirkelen. Eerst wordt een risico aangewezen. Daarna wordt de burger incompetent verklaard. Vervolgens wordt de overheid of het bedrijf onder druk gezet om de keuze onmogelijk te maken.
Vandaag gaat het om onbeperkte frisdrank in een pretpark. Morgen om portiegrootte, vlees, alcohol, snacks, reclame, openingstijden of de plaats van producten in een winkel.
Altijd is er een goede bedoeling. Altijd gaat er weer een stukje persoonlijke vrijheid verloren.
Ouders zijn geen hulpeloze kinderen
Bij kinderen ligt uiteraard een verantwoordelijkheid. Te veel suiker is ongezond en ouders moeten grenzen stellen. Maar juist daar zit het antwoord: ouders.
Een vader of moeder kan zeggen dat één of twee bekers genoeg zijn. Dat is opvoeding. Kinderen leren daardoor dat niet alles wat beschikbaar is onbeperkt moet worden gebruikt.
De oplossing van Foodwatch leert precies het tegenovergestelde. Als iets ongezond kan worden gebruikt, moet het aanbod verdwijnen. Niet het individu maar de actiegroep bepaalt de grens.
Die mentaliteit maakt volwassenen afhankelijk en kinderen onbekwaam. Zelfbeheersing ontwikkel je niet door iedere verleiding uit de samenleving weg te reguleren. Je ontwikkelt haar door verstandige keuzes te leren maken.
Een dagje Efteling is bovendien geen dagelijkse levensstijl. Mensen gaan erheen om plezier te maken. Zij eten een ijsje, halen friet en drinken misschien meer frisdrank dan thuis. De meeste bezoekers begrijpen heel goed dat dit niet het ideale voedingspatroon voor 365 dagen per jaar is.
Een particuliere onderneming mag zelf kiezen
De Efteling is geen overheidsloket. Het is een particuliere onderneming die bezoekers tegen betaling amusement, eten en drinken aanbiedt. Zolang zij zich aan de wet houdt en eerlijk communiceert wat zij verkoopt, hoort zij ruimte te hebben om haar eigen assortiment te bepalen.
Bezoekers die het aanbod ongezond vinden, hoeven de beker niet te kopen. Zij kunnen een klacht indienen, water meenemen waar toegestaan of kiezen voor een ander product. Dat is hoe een vrije samenleving werkt: bedrijven bieden aan en consumenten kiezen.
Foodwatch mag kritiek uiten. Ook dat is vrijheid. Maar de Efteling hoeft niet voor iedere campagneclub te buigen.
DDS blijft opkomen voor volwassen burgers, vrije keuze en eigen verantwoordelijkheid. Als jij ook genoeg hebt van de eindeloze betutteling, steun ons dan via BackMe. Met jouw hulp geven wij tegengas aan de voedselpolitie en haar politieke vrienden.
Laat mensen zelf kiezen
Frisdrank is geen gezondheidsproduct. Wie er dagelijks liters van drinkt, doet zichzelf waarschijnlijk geen plezier. Daar hebben we geen campagnebureau voor nodig; dat weet vrijwel iedereen.
Maar kennis over gezondheidsrisico’s geeft organisaties nog niet het recht om ieder onwelgevallig product uit het publieke leven te laten verdwijnen. Een vrije samenleving accepteert dat mensen soms keuzes maken die een activist niet verstandig vindt.
De Efteling moet daarom niet capituleren. Geef duidelijke informatie, bied water en suikervrije opties aan, en laat bezoekers vervolgens zelf beslissen.
Nederlanders hebben geen voedselpolitie nodig die zelfs tijdens een ritje in de Droomvlucht over hun schouder meekijkt. Ze hebben behoefte aan vrijheid, verantwoordelijkheid en vooral aan actiegroepen die eens leren dat niet iedere persoonlijke ergernis een verbod rechtvaardigt.
Source: https://www.dagelijksestandaard.nl/cultuur/foodwatch-efteling-onbeperkt-frisdrank-betutteling
.
