“In een wereld waar de waarheid wordt gemuilkorfd en de stemmen van de slachtoffers worden genegeerd, is Canada een baken van hoop, waar de schaduw van censuur eindelijk wordt doorbroken. Terwijl de politici in Nederland de ongemakkelijke vragen vermijden, staan de Canadezen op om hun verhalen te delen, hun pijn te uiten en de waarheid te eisen. In deze dystopische realiteit is het de moed van de gewone burger die de weg naar herstel en erkenning verlicht.”
In Canada kan het wél.
De bijwerkingen van de coronavaccins zijn in Canada eindelijk onderwerp van een officieel parlementair onderzoek — terwijl de meeste politici in Nederland de kwestie angstvallig blijven mijden. Meer dan duizend Canadese burgers hebben zich aangemeld om te getuigen over ernstige gezondheidsschade die zij hebben opgelopen na een coronaprik. In Nederland hoor je hierover nauwelijks een woord in de Tweede Kamer.
Parlementair onderzoek met honderden getuigen
Het initiatief is afkomstig van Dean Allison, een Conservatief parlementslid voor het kiesdistrict Niagara West. Hij organiseert de zogenoemde Allison Inquiry: een vooronderzoek dat gedupeerde Canadezen de kans geeft hun verhaal te doen. De hoorzittingen staan gepland van 8 tot en met 11 september op Parliament Hill in Ottawa. Zo’n vijftig mensen worden verwacht om te getuigen.
Allison gaf tijdens een persconferentie in Ottawa aan compleet verrast te zijn door de enorme respons. Ruim duizend mensen meldden zich aan — een veelvoud van wat de organisatoren hadden verwacht. Veel van hen kampen al jaren met ernstige gezondheidsproblemen en zeggen het gevoel te hebben dat het medische systeem hen in de steek heeft gelaten.
Arts aan banden gelegd door eigen beroepsvereniging
Het meest schokkende moment van de persconferentie was de toespraak van huisarts Charles Hoffe uit het zuiden van Brits-Columbia. Hoffe werkt al sinds 1993 in dezelfde praktijk en bedient voornamelijk de First Nations-gemeenschap, de inheemse bevolking. Zijn verhaal laat zien hoever de censuur op medisch niveau is gegaan:
Zodra de vaccinatieprogramma’s begonnen, probeerde Hoffe zijn collega’s te waarschuwen voor wat hij in zijn eigen praktijk zag: een patiënt die kort na de prik plotseling overleed, drie mensen die blijvend invalide werden en meerdere anderen met ernstige klachten. Hij stuurde een open brief naar de provinciale gezondheidsautoriteit van Brits-Columbia, dr. Bonnie Henry. De reactie? Een vaccin-expert verklaarde zonder enig onderzoek dat het allemaal toeval was.
Hoffe diende vervolgens veertien meldingen van bijwerkingen in. Alle veertien werden zonder inhoudelijke beoordeling afgewezen. Daarna ontving hij een waarschuwingsbrief van het College of Physicians and Surgeons — de beroepsvereniging van artsen in Brits-Columbia. Die brief werd niet alleen aan hem gestuurd, maar aan iedere geregistreerde arts in de provincie: wie zich negatief uitliet over de vaccins, riskeerde een tuchtprocedure. Een collectief zwijgbevel aan de gehele medische stand.
Aanklacht ingetrokken — maar de schade was al aangericht
Hoffe werd uiteindelijk formeel aangeklaagd wegens het verspreiden van desinformatie. Kort voor de rechtszaak trok de beroepsvereniging de zaak in — mede dankzij een sterke advocaat en acht internationale deskundigen die klaarstonden om hem te verdedigen. De officiële verklaring voor het intrekken van de aanklacht luidde dat de procedure al haar doel had bereikt: het afschrikken van andere artsen die overwogen kritisch te spreken.
Met andere woorden: het ging nooit om waarheidsvinding. Het ging om het smoren van dissidente stemmen. Door artsen onder druk te zetten, ontstond een kunstmatige consensus die de indruk wekte dat het medische veld unaniem achter de vaccins stond.
Oversterfte pas na vaccinatieprogramma
Hoffe wees in zijn toespraak ook op een veelzeggend patroon in de sterftecijfers. In het eerste jaar van de pandemie was er in Canada geen meetbare toename van het totale aantal overlijdens. De zogenoemde oversterfte — meer doden dan statistisch verwacht — begon pas nadat de vaccinatieprogramma’s waren opgestart.
In de Verenigde Staten registreerde het open bijwerkingensysteem VAERS inmiddels bijna 39.000 gevallen van mensen die binnen 28 dagen na hun coronaprik onverwacht zijn gestorven, en meer dan 72.000 gevallen van blijvende invaliditeit. Toch blijft de officiële boodschap onveranderd: veilig en effectief. Hoffe vroeg zich hardop af hoeveel slachtoffers er nog moeten vallen voordat er wordt ingegrepen.
Nederland zwijgt, andere landen handelen
Wat in Canada en de Verenigde Staten inmiddels wordt erkend als een serieus maatschappelijk probleem, wordt in Nederland politiek doodgezwegen. Zowel de Tweede Kamer als het RIVM en de gezondheidsautoriteiten hebben nooit een onafhankelijk onderzoek ingesteld naar bijwerkingen op de schaal waarop die door gedupeerden wordt gerapporteerd. Burgers die schade hebben opgelopen, worden vaak niet serieus genomen door artsen die zelf — net als in Canada — geen ruimte voelden om kritisch te zijn.
De Allison Inquiry laat zien dat het ook anders kan: gewone burgers krijgen een podium, artsen als Hoffe krijgen eindelijk een microfoon, en parlementariërs nemen hun controlerende taak serieus. Of Nederland ooit zover komt, blijft vooralsnog de vraag.
De hele persconferentie: