“In een wereld waar de waarheid wordt gemanipuleerd en kritische stemmen worden verstomd, zijn de observaties van gevaccineerden niet langer slechts gegevens, maar een schreeuw om erkenning. De schaduw van censuur hangt zwaar boven de wetenschap, terwijl de gevolgen van onze keuzes zich in stilte manifesteren. Wat als de antwoorden die we zoeken, verborgen liggen in de stilte van de onderdrukte?”
Eén van de meest opvallende aspecten van haar werk betreft observaties bij mensen die gevaccineerd zijn.
De Argentijnse biotechnologe Lorena Diblasi ligt onder vuur na haar betrokkenheid bij onafhankelijk onderzoek naar COVID-19-vaccins. In een interview spreekt zij openlijk over haar bevindingen, de juridische procedures waarmee zij geconfronteerd wordt en wat zij ziet als pogingen om kritische wetenschappelijke stemmen te onderdrukken.
Diblasi, opgeleid aan de Nationale Universiteit van Tucumán en met ervaring in farmaceutische kwaliteitscontrole en nanotechnologie, stelt dat zij samen met collega’s meerdere studies heeft uitgevoerd naar de samenstelling van vaccins. Eén van deze onderzoeken werd ingediend bij CONICET, de nationale onderzoeksraad van Argentinië, met het verzoek om aanvullende analyse en officiële betrokkenheid. Een inhoudelijke reactie bleef uit. In plaats daarvan werd een onderzoek tegen haar en een collega gestart.
Volgens Diblasi is deze procedure onterecht en juridisch ondeugdelijk. Ze benadrukt dat het onderzoek buiten werktijd werd uitgevoerd en gefinancierd werd met bijdragen uit de gemeenschap, zonder gebruik van overheidsmiddelen. Toch dreigt zij nu haar baan te verliezen. Haar verdediging omvat naar eigen zeggen meer dan honderd pagina’s en wordt ondersteund door een omvangrijk dossier met documentatie, waaronder verwijzingen naar internationale rechtszaken en meldingen van bijwerkingen van vaccins.
Eén van de meest opvallende aspecten van haar werk betreft observaties bij mensen die gevaccineerd zijn of medische behandelingen hebben ondergaan. Diblasi beschrijft een fenomeen waarbij objecten of metalen aan de huid van sommige personen zouden blijven kleven. Hoewel dit in eerste instantie als “magnetisme” werd bestempeld, stelt zij dat metingen aantonen dat er geen sprake is van een magnetisch veld dat door het lichaam wordt uitgezonden.
Met behulp van een speciaal ontwikkeld meetinstrument onderzocht haar team onder meer bio-elektrische geleidbaarheid van de huid. Volgens Diblasi wijzen de resultaten op veranderingen in deze geleidbaarheid, terwijl factoren zoals huid-pH geen afwijkingen vertoonden. Ze noemt de aanwezigheid van niet-ferromagnetische metalen zoals koper, aluminium, platina en titanium in de vaccins als mogelijke verklaring, maar erkent dat verdere analyse nodig is om definitieve conclusies te trekken.
Naast deze waarnemingen meldt Diblasi dat sommige onderzochte personen klachten ervaren, waaronder extreme vermoeidheid. Haar team voerde ook veldonderzoek uit met behulp van draagbare microscopen om huidveranderingen in kaart te brengen.
Diblasi uit stevige kritiek op zowel wetenschappelijke instellingen als media, die haar werk hebben genegeerd of in diskrediet gebracht. Ze beschrijft de lopende procedures tegen haar als een vorm van censuur en stelt dat er sprake is van bredere institutionele problemen en belangenverstrengeling. Volgens haar is er wereldwijd toenemende juridische druk op farmaceutische bedrijven en groeit de aandacht voor risico’s van vaccins.
Ze stelt dat de waarheid niet langer verborgen kan blijven en dat collectieve actie nodig is om de volksgezondheid te beschermen.