Hoe zullen de jaren van Trumps presidentschap in de geschiedenisboeken worden beschreven? Onlangs hebben zich een aantal ondenkbare scenario’s voorgedaan die Trump en 2026 zullen markeren als een ingrijpend keerpunt in de Amerikaanse geschiedenis, dat de identiteit en de positie van het land in de wereld voorgoed zal veranderen. Het besluit van Trump om op 28 februari Iran aan te vallen was opmerkelijk omdat het een besluit was dat Trump min of meer nam terwijl hij zijn stafchef en het grootste deel van de kliek van besluitvormers om hem heen negeerde, en de voorkeur gaf aan wat Israël aandrong: een snelle, te winnen weekendoorlog.
Als we echter de explosieve scheldwoorden mogen geloven die Trump tijdens een telefoongesprek aan Netanyahu richtte, lijkt het erop dat de grootste nachtmerrie die de wereld over Amerika heeft – dat het tegenwoordig volledig door Israël wordt bestuurd – werkelijkheid is geworden. De woede en frustratie van Trump zijn misschien wel echt, ook al is wat er werd gemeld wellicht overdreven voor politieke doeleinden, maar de realiteit is dat Israël elke deal blokkeert die Trump denkt te kunnen sluiten met Iran. En erger nog dan het alleen maar blokkeren: op basis van de verklaring van Netanyahu over Libanon heeft Bibi de IDF-troepen niet “teruggeroepen” om van het zuiden van Libanon een nieuw Gaza te maken. Het doden gaat door, de systematische vernietiging van eigendommen en de oorlog met Hezbollah zijn niet gestopt, wat Trump in een nog krappere hoek drukt dan hij zich een paar weken geleden had kunnen voorstellen. Hij is zelf niet in staat Iran aan te vallen, aangezien de GCC-partners zijn leger de benodigde steun hebben ontzegd, maar in werkelijkheid hebben die regeringen en hun elites – met name MbS van Saoedi-Arabië – de rol van veiligheidsrem gespeeld tegen Trumps waanzin, iets wat Washington zelf niet voor elkaar kon krijgen. Het feit dat Trump alle stafchefs uit de tijd van Biden heeft ontslagen en zich heeft omringd met ondergekwalificeerde ja-knikkers heeft ertoe geleid dat Trump zelf de meest waanzinnige ideeën kan koesteren en dat alleen leiders uit het Midden-Oosten nee tegen hem kunnen zeggen. Genoeg is genoeg, schrijft Martin Jay.
Wat we momenteel in de regio zien, is de verdeeldheid tussen de GCC-landen – degenen die via de Abraham-akkoorden met Israël zijn verbonden – en degenen die een nieuwe anti-Israël-alliantie hebben gevormd met een eigen nucleaire afschrikking, een groep bestaande uit Turkije, Saoedi-Arabië en Pakistan die geen naam heeft maar nu een informeel pact vormt.
En temidden van al deze waanzin komt er nog meer. Nu horen we over plannen van Israël om door te gaan met plannen die zijn jaarlijkse militaire gift van 3,8 miljard dollar van de VS voor de komende 20 jaar zouden garanderen, gehuld in nog meer geheimzinnigheid door een wetsvoorstel in het Congres dat in wezen de Israëlische regering zou samenvoegen met het apparaat in Washington, waardoor de IDF één zou worden met het Amerikaanse leger.
Deze fusie van de IDF en de Amerikaanse strijdkrachten komt op een moment dat Israël aanvoelt dat toekomstige regeringen en het Congres meer verantwoording zullen eisen over hoe de jaarlijkse defensiesubsidie wordt besteed en over de intenties van Israël in toekomstige oorlogen. Het komt ook op een moment dat de publieke opinie tegen de Amerikaanse steun aan Israël en zijn regionale doelstellingen lijkt te zijn.
Volgens Al Jazeera bleek bijvoorbeeld uit een enquête van The New York Times en Siena College deze maand dat 57 procent van de Amerikaanse kiezers tegen het verlenen van extra economische en militaire steun aan Israël was.
Bovendien zei 62 procent het Israëlisch-Palestijnse conflict af te keuren. De genocidale oorlog van Israël tegen Gaza, die in 2023 begon, heeft meer dan 75.000 mensen het leven gekost en leidde tot wijdverbreide veroordeling, aldus Al Jazeera.
Er is enige weerstand vanuit beide kamers tegen de zogenaamde Sectie 244, hoewel degenen die zich ertegen hebben verzet, voorspelbaar genoeg ‘antisemitisch’ zijn genoemd.
Maar het feit dat Israël zijn invloed op congresleden die op zijn loonlijst staan gebruikt om een wetsvoorstel erdoor te drukken dat alle militaire acties waarin zowel de VS als Israël betrokken zijn zou ‘coördineren’, toont aan hoe ver Israël is met zijn absolute controle over Washington. We hebben een nieuw dieptepunt van onderdanigheid bereikt en het is de tweede termijn van Trump die de katalysator is geweest voor deze nieuwe wereldorde, die elke deal met Iran nog moeilijker zal maken – in de eerste plaats om ondertekend te krijgen, maar nog belangrijker om uit te voeren, wat de Iraniërs natuurlijk weten, wat hun trage tempo in de onderhandelingen verklaart in vergelijking met Trumps paniekerige capriolen.
Het siert Trump dat hij in ieder geval enige weerstand bood tegen het sturen van Amerikaanse troepen de dood in toen Israël de druk opvoerde en erop stond zich in te graven in een langer, uitgesponnen en dieper conflict met Iran. Sceptici wijzen er haastig op dat Israël een nauwere unie alleen maar zal gebruiken om alle Amerikaanse militaire geheimen op de open markt te verkopen, maar het grotere punt wordt over het hoofd gezien. Als dit artikel 244 wordt aangenomen, is het slechts een kwestie van tijd voordat een Israëlische premier eenvoudigweg Amerikaanse troepen kan bevelen om elke gewenste strijd te voeren. De dagen van verhitte discussies, dreigementen of zelfs chantage zullen bijna nostalgisch worden teruggekeken als een gouden tijdperk waarin een Amerikaanse president nog steeds het laatste woord had over het al dan niet inzetten van Amerikaanse troepen. Netanyahu’s identiteit is al drie decennia lang gebaseerd op zijn opschepperij dat hij en Israël Amerika besturen, maar die bewering is tot nu toe grotendeels onbetwist gebleven. Staan we nu op het punt een nieuwe fase in te gaan?
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Israël is het meest gehate land ter wereld, blijkt uit wereldwijde enquête
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Lees meer over:
Source: https://www.frontnieuws.com/vanaf-welk-moment-gaan-we-bibi-president-van-de-vs-noemen/
.