
In 1958 ontdekte Mao Zedong wie het graan van China stal.
Mussen. Volgens de Partij at elke mus ongeveer twee kilo graan per jaar. Vermenigvuldig dat met alle mussen in China en je hebt de verklaring waarom elke graanschuur in het land leeg was, schrijft No1.

Dus verklaarde China de oorlog aan de mussen.
Iedereen deed mee. Alleen al in Peking sloegen naar schatting drie miljoen mensen dagenlang op potten, pannen, trommels en gongs, zodat de vogels nergens konden landen.
Ze bleven vliegen totdat ze uit de lucht vielen. Nesten werden vernield, eieren kapotgeslagen en de achterblijvers doodgeschoten.
Pruisen had in de achttiende eeuw hetzelfde geprobeerd en kreeg als gevolg daarvan een plaag van schadelijke insecten. Het is altijd goed om je geschiedenis te kennen…
Ongeveer twee miljard dode mussen later daalde de oogstopbrengst met ongeveer een vijfde. Want wat eten mussen nog meer? Insecten, met name sprinkhanen. Rijstboorders (稻 rijst 螟 boorder)… Die rijst eten. Vandaar de naam.
In 1960 tekende Mao Zedong stilletjes een vredesverdrag.
Officieel zijn er nooit excuses aangeboden aan de mussen.
Achtenzestig jaar later legde een Republikein, zoals alleen mensen van het Politbureau dat kunnen, uit waarom het eigenlijk verstandig is om Iran vóór de tussentijdse verkiezingen te bombarderen: “het zou lijken alsof de president een overwinning had behaald” en “de benzineprijzen zouden beginnen te dalen”.
Dus… Even kijken of ik het goed begrijp, oké? Het plan om de olieprijs te verlagen… Is… de olie bombarderen?? Oké, klinkt logisch, denk ik…
De EIA heeft het trouwens onderzocht. Wat blijkt? De prijs van ruwe olie gaat doorgaans omhoog wanneer de VS na een onderbreking opnieuw aanvallen uitvoeren. Details… Details… Die vervelende kleine details…
Nu staan de president en zijn partij voor verkiezingen. En onder ons gezegd en gezwegen: volgens mij zou dit een klinkende overwinning moeten worden voor de andere kant van de Eenheidspartij, maar we weten hoeveel ze ervan HOOOUDEN om met haat en microagressies te strooien… Dus… het is helemaal niet duidelijk wie er gaat winnen.
Hoe dan ook, de andere partner in deze dans (of zoals sommigen hem noemen: de niet-gekozen president van de VS) krijgt op 27 oktober zijn eigen verkiezingen.
Achter gesloten deuren vertelde Netanyahu in augustus aan zijn eigen partij dat ze zouden verliezen “tenzij er iets verandert”. En de peilingen leken hem gelijk te geven: Likud zou ergens tussen de 19 en 24 zetels behalen, terwijl de nieuwe partij van Gadi Eisenkot ongeveer evenveel of iets meer zetels zou krijgen. Geen van beiden zou de vereiste 61 zetels behalen om te kunnen regeren.
Op 29 september waarschuwde hij dat “onze vijanden zullen proberen ons aan te vallen”. Ongetwijfeld vanwege hun haat tegen vrije verkiezingen?
De volgende dag steekt een piloot een andere piloot neer tijdens een vlucht naar Tel Aviv. Israël onderzocht een mogelijke Iraanse betrokkenheid en Trump zei dat de IRGC de copiloot daar misschien had geplaatst: “ze zullen heel hard worden aangepakt, maak je geen zorgen”.

Bewijs: “Geloof me nou maar, bro”.
Laten we aannemen dat er niets gebeurt en Bibi verliest. De waarschijnlijke opvolger is Eisenkot, de generaal die in 2008 “disproportioneel geweld” tot onderdeel van de militaire doctrine maakte (de Dahiya-doctrine). Of Naftali Bennett, de bedenker van de “octopusdoctrine”: stop met het achtervolgen van de tentakels en richt je op de kop in Teheran.
Wie je in Israël ook kiest, je krijgt een havik.
Wat op de 27e wordt beslist, is wie Trump zal bellen om hem tot actie aan te zetten.
Trumps eigen datum is 3 november.

Volgens berekeningen van Moody’s heeft deze oorlog het gemiddelde Amerikaanse huishouden al ongeveer 1.760 dollar gekost.

Diesel bereikte vorige maand een absoluut record van 6,53 dollar per gallon, de hypotheekrente staat op 7,4% en donderdag verkocht het Amerikaanse ministerie van Financiën dertigjarige staatsobligaties tegen het hoogste rendement sinds 2000.
Bovendien heeft de president iedere volwassene 5.000 dollar beloofd als de Republikeinen de controle over het Congres behouden. [Weet je nog dat hij eerder 2.000 dollar beloofde?]
Vermoedelijk gefinancierd tegen 5,6%.
De ene danser heeft er belang bij dat er vóór de 27e iets verandert.
De andere wil dat er vóór de 3e helemaal niets verandert.
Beiden staan erop de leiding te nemen.
Donderdag berichtte Trump dat er recordhoeveelheden olie door de Straat van Hormuz stroomden: 22 miljoen vaten in één nacht, en geen enkel vat daarvan was Iraans.

We komen later nog op die cijfers terug, maar eerst het belangrijkste:
Wij zullen Iran op geen enkel moment vóór de tussentijdse verkiezingen aanvallen. – DJT
De prijs van ruwe olie daalde, Amerikaanse staatsobligaties werden meer gevraagd en iedereen slaakte een zucht van verlichting.
Ik houd mijn adem nog steeds in… “Geloof niets voordat het officieel is ontkend!”… Pas maar op.
Enkele uren later had de New York Times het plan van het lekke-emmer Pentagon in handen gekregen voor een intensieve driedaagse campagne tegen Iraanse raketten, drones, energie-installaties en commandoposten van de IRGC.

Het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken waarschuwde alle Amerikanen in het Midden-Oosten dat er ieder moment bommen konden beginnen te vallen.
Ter informatie: de laatste keer dat ze zo’n waarschuwing voor de hele regio uitvaardigden, was vlak voordat de aanvallen op de Houthi’s werden bevolen en vervolgens binnen hetzelfde weekend weer werden afgeblazen. [Lees hier meer]
Nu had ik beloofd terug te komen op die vaten.
22 miljoen stuks.
Een supertanker vervoert er ongeveer twee miljoen.
Dat betekent dus elf supertankers. Volledig geladen. In ÉÉN nacht.
Vóór de oorlog werd door de HELE zeestraat ongeveer 20 miljoen vaten per dag vervoerd. Met 125 schepen.
Donderdag werd het aantal scheepspassages geschat op ongeveer tien.
Ik denk dat Sam gelijk heeft en dat de VS over een aantal bijzonder geavanceerde technologieën beschikken om dingen voor elkaar te krijgen… Zoals een teleportatieapparaat?! (Dat denk ik, niet Sam, trouwens.)
Trumps minister van Defensie zei vorige week zelfs dat de doorvoer door Hormuz inmiddels hoger ligt dan vóór de oorlog!
Volgens de tellingen van tankers is het 64%.
Vitol komt uit op ongeveer 14 miljoen.
En één OSINT-onderzoeker komt op 7,8 miljoen.
Iedereen heeft een cijfer.
De regering heeft er meerdere.
Kpler, waarvan je mag aannemen dat het zijn geld verdient met het tellen van tankers, vermoedt dat sommige Golfproducenten Iran stilletjes 10 tot 20% van de waarde van iedere lading betalen voor een veilige doorgang. Dat is heel goed mogelijk, aangezien Iran naar believen op schepen kan schieten alsof het vissen in een ton zijn. En het is de laatste tijd relatief rustig geweest, met een kleine kans op rakettenbuien.

Dat brengt ons bij het ministerie van Financiën. Maandag kondigde Scotty aan dat “Operatie Economische Verschoppeling resultaten oplevert”.
Het antwoord van Iran:

Als bommen Amerika niet ten onder richten, dan doen Iraanse internettrollen dat zeker wel!

Dezelfde week: CENTCOM werkt aan “het creëren van momentum voor de vrijheid van scheepvaart”.

Diezelfde week werd de dertiende door de VS geëscorteerde tanker binnen zeven dagen geraakt, keerden schepen op bevel van de IRGC om terwijl Amerikaanse gevechtsvliegtuigen boven hen vlogen, en werden er meer aanvallen geregistreerd dan in enige andere week van de oorlog.
Momentum (maar in welke richting eigenlijk?)
In wat voor wereld leven we? Een wereld waarin we MEER olie vervoeren met slechts een fractie van het aantal schepen? Waarin de vrijheid van scheepvaart wordt gewaarborgd door schepen in brand te schieten? Of waarin dezelfde regering haar leugens niet eens voldoende op elkaar kan afstemmen?
Dat is trouwens niet alleen iets Amerikaans:

versus:
Zijn er überhaupt onderhandelingen?
In dezelfde week zegt een Iraanse functionaris: “geen onderhandelingen”. En de minister van Buitenlandse Zaken zegt dat de onderhandelingen springlevend zijn? Het parlement heeft een verzoek ingediend om de minister af te zetten. En Trump noemt de onderhandelingen productief.
Vier officiële standpunten over onderhandelingen die misschien helemaal niet bestaan.
Over de 🤡-wereld gesproken:
De G7 kondigde aan 100 miljoen vaten diesel en andere reserves vrij te geven om de brandstofprijzen te bestrijden. Bleek dat die al waren meegerekend in de 400 miljoen vaten van maart. (Gewoon een subtiele tip voor die functionarissen: volg de spoedcursus dubbel, driedubbel en honderdvoudig tellen bij de COMEX.)
En als het echt was geweest, zou het dan überhaupt verschil maken? 100 miljoen vaten, verspreid over vier maanden, in een wereld die dagelijks 100 miljoen vaten verbruikt…
Japan besloot (uiterst) beleefd niet mee te doen aan de vrijgave van de G7-voorraden. Zij weten wat er in hun tanks zit…
Groot-Brittannië heeft nog ongeveer drie weken diesel en Europa gaat de winter in met de laagste gasvoorraden voor deze tijd van het jaar sinds het begin van de metingen (vorig artikel).
China heeft de brandstofexport tijdens de vakantieperiode van de Gouden Week tijdelijk stilgelegd.
Rusland heeft de dieselexport tot en met oktober verboden.
Het Indiase MRPL annuleerde zijn leveringen van diesel en vliegtuigbrandstof na een brand in een raffinaderij.
Het huren van een supertanker kost tegenwoordig 1,33 miljoen dollar per dag, tegenover ongeveer 100.000 dollar vóór de oorlog. Daarmee is het waarschijnlijk het enige in deze oorlog waarvoor een duidelijke zakelijke rechtvaardiging bestaat.
Ook noemde het IMF de obligatiemarkten “ordelijk”.
Ik wist al dat ze hun kop in hun reet hadden zitten, maar de markten ordelijk noemen terwijl het rendement op Britse dertigjarige staatsobligaties boven de 6% uitkwam en de kredietverzuimswaps van Frankrijk het hoogste niveau in dertien jaar bereikten?
Dat is wel erg vergezocht.
Volgens mij strijden ze om de titel van grootste clown.
Absoluut ordelijk.
Wil je nog meer? Richt je aandacht dan op Riyad: de “Answer Allah” trof de Aramco-raffinaderij in de hoofdstad. Maar op de een of andere manier houdt de coalitie vol dat zo’n aanval niet heeft plaatsgevonden. De Saoedische burgerbescherming is simpelweg gestopt met het publiceren van waarschuwingen.
Probleem opgelost? Denk ik?
De CEO van Aramco zei zelfs dat 3 miljard vaten simpelweg verdwenen zijn en dat het twee jaar zal duren om die weer aan te vullen.
Ze hebben diesel gekocht. In het Middellandse Zeegebied.
Of neem de Verenigde Arabische Emiraten: in maart gingen er geruchten dat Bibi een kort bezoek had gebracht. Officieel ontkend. Enkele weken geleden bracht hij officieel een bezoek. Als je het tegenovergestelde moet geloven van wat functionarissen zeggen, heeft het eerste bezoek dan wel plaatsgevonden en het tweede niet? Een hersenkraker…
Of de overmachtssituatie bij de LNG-leveringen van Qatar, die inmiddels tot december voortduurt.
Maandag is het Columbus Day. Sommige markten blijven gesloten tijdens een lang weekend van drie dagen, voor een plan van drie dagen.
Weet je 28 februari nog (link)? Ook die oorlog zou binnen twee of drie dagen voorbij zijn.
Dit weekend is de laatste realistische gelegenheid waarop de VS vóór de tussentijdse verkiezingen kunnen ingrijpen: volgende week vrijdag lopen de maandelijkse opties af, daarna volgen de afwikkelingen aan het einde van de maand en vervolgens gaat Israël naar de stembus.
Niemand wil de afloop van de optiehandel verstoren (lees hier waarom: link).
Waar ik naar heb gezocht, zijn ongebruikelijke aankopen van callopties op ruwe olie, maar tot nu toe heb ik niets gevonden. Misschien hebben ze degene die er de vorige keer aan verdiende verboden dat opnieuw te doen, zodat het spel niet wordt verraden?
Maar de luchtvaartmaatschappijen wachten daar niet op. Emirates, Etihad en flydubai hebben allemaal vluchten naar Saoedi-Arabië geannuleerd, en vrijdag begon met explosies boven Koeweit die nog niemand heeft verklaard.
Voordat ik het vergeet: de SPR, de Amerikaanse strategische oliereserve. Die bevat nu ongeveer 283 miljoen vaten (het laagste niveau sinds 1982). Welnu, Trump zegt dat hij die weer zal aanvullen met Venezolaanse ruwe olie.
Dan moet je alleen even vergeten dat olie niet zomaar olie is (link). Of dat de pompen aan Venezolaanse zijde niet goed werken, of dat het orkaanseizoen (Isaias mengt zich in het Golf gesprek) doorgaans de efficiëntie van het transport vermindert.
Of, volgens de minister van Energie: ruil elk Venezolaans vat één op één voor een Amerikaans vat en sla dat Amerikaanse vat op. (Omdat de Venezolaanse olie te zwaar en te zwavelrijk is om daadwerkelijk op te slaan.)
Je zou het dus kunnen begrijpen als het aanvullen van de reserve met Venezolaanse olie, minus de Venezolaanse olie. Jazeker, dat klinkt tegenwoordig volkomen logisch.
Ondertussen biedt het Amerikaanse ministerie van Energie handelaren 40 miljoen vaten uit de SPR aan. Je hoeft ze alleen maar in 2028 terug te betalen, met een toeslag van 25%. De vorige keer, in juni, werd er op ongeveer 0,5 miljoen vaten geboden.
Vanwege dit overweldigende succes moesten ze het natuurlijk opnieuw proberen…
De commerciële voorraden ruwe olie daalden vorige week met nog eens 3,2 miljoen vaten. Olieoverschot?
De benzinevoorraden in het Amerikaanse Middenwesten bevinden zich op een historisch dieptepunt.
En zoals eerder gemeld: de raffinaderijen draaien op bijna 97% van hun capaciteit, terwijl de voorraden geraffineerde producten 13% onder het vijfjarig gemiddelde liggen.
De VS hebben zelfs een speciale dieselreserve die maar liefst zes en een half uur verbruik zou dekken.
We zijn gered!
Dus, met dat alles gezegd… Wat kost een vat olie tegenwoordig eigenlijk?
Dat hangt ervan af of je er daadwerkelijk eentje in handen wilt hebben.
Papieren Brent-olie noteert rond de 100 dollar.
Dated Brent (de echte olie) noteerde deze week boven de 125 dollar.
De Russische Oeralolie, je weet wel, die gesanctioneerde olie die onverkoopbaar zou zijn, werd verhandeld voor 128 dollar.
Olie uit Oman wordt verhandeld tegen een premie van 13 dollar boven Brent.
Er is een overschot. Aan pixels.
Iran heeft iedereen verteld wat er gebeurt wanneer het wordt aangevallen. Of wanneer het zelf aanvalt. Dat is niet helemaal duidelijk.
Maar wanneer het Iraanse leger een grote aanval ziet aankomen, zal het als eerste toeslaan en kan het bereik van zijn wapens “worden vergroot als de situatie op het slagveld dat vereist”.
Val de Iraanse energie-infrastructuur aan en, als maart een aanwijzing is, zal er op de energie-infrastructuur in de Golf onmiddellijk worden teruggeslagen: raffinaderijen, terminals, LNG-installaties en pijpleidingen.
De IRGC zegt dat zij de “illegale” Omaanse scheepvaartroutes hoe dan ook zal afsluiten.
De Houthi’s hebben iedereen die bij Saoedische olie-installaties werkt al laten weten dat ze voorlopig maar beter vanuit huis kunnen werken.
Maar de geologie wil ook nog even meepraten: Iran bewaart zijn kostbaarheden in bergen. Zijn raketten bevinden zich in tunnels. Zijn commandostructuur is verspreid over 31 provinciale hoofdkwartieren.
Vergelijk dat eens met de Golfstaten, die hun kostbaarheden op het strand bewaren. Ras Tanura, Ras Laffan, Fujairah, Jebel Ali, de raffinaderijen van Koeweit, de ontziltingsinstallaties: vlak zand, aan het water, op slechts enkele minuten raketvlucht over een zeestraat die op het smalste punt 33 kilometer breed is.
(De vorige keer dat de energie-infrastructuur in de Golf werd aangevallen, werd fysieke ruwe olie verhandeld voor ongeveer 150 dollar, terwijl papieren olie rond de 100 dollar bleef hangen. En als een Golfproducent zwaar wordt getroffen, hebben we daarna Iraanse olie nodig om de markt weer aan te vullen. Dus moeten we de olie bombarderen, maar voorzichtig?)
Nu we dat allemaal achter de rug hebben, ga ik een beetje speculeren over wat er mogelijk op het explosieve weekendmenu staat:
Optie één: het lange weekend. de driedaagse campagne van de New York Times tegen raketten, drones, energie-installaties en hoofdkwartieren van de IRGC, met commandanten die iedere dag “klaar zijn om te beginnen”, en maandag vrij.
Voordeel: alles is voorbij voordat de obligatiemarkt dinsdag weer opengaat.
Nadeel: het Midden-Oosten staat in lichterlaaie.
Optie twee: de grote aanval. Volgens Axios heeft het Pentagon CENTCOM opgedragen de voorbereidingen af te ronden voor grootschalige gevechtsoperaties, samen met Israël: energie, infrastructuur, nucleaire installaties. Mogelijk voordat Israël gaat stemmen.
Voordeel: Netanyahu krijgt zijn verandering en Trump kan met een strak gezicht zeggen dat Iran nooit een kernwapen zal bezitten.
Nadeel: het uranium ligt nog steeds onder 100 meter graniet. En het Midden-Oosten staat in lichterlaaie.
Optie drie: de kleine aanval. De versie van The Atlantic is één of twee beperkte aanvallen, waarvan zelfs de voorstanders toegeven dat ze Iran niet aan de onderhandelingstafel zullen brengen, de zeestraat niet zullen heropenen en de benzineprijzen niet vóór de verkiezingsdag zullen verlagen. (Een herhaling van juni)
Voordeel: een krantenkop.
Nadeel: het Midden-Oosten staat in lichterlaaie.
Optie vier: de officiële optie. Niets vóór 3 november.
Voordeel: de prijs van papieren olie daalde na de aankondiging.
Nadeel: Iran krijgt 25 dagen gegarandeerde rust. Op de eerste avond na de aankondiging vielen ze meer tankers aan. Een langzamere brand.
Optie vijf: na de verkiezingen. Volgens The Wall Street Journal worden de bombardementen tegen eind november hervat, met maximaal 10.000 extra militairen en een derde vliegdekschip.
Voordeel: niemand hoeft vóór 2028 opnieuw te stemmen.
Nadeel: Iran heeft nog een maand gehad om zich verder in te graven en Europa zal proberen zijn huizen te verwarmen. Maar het Midden-Oosten zal nog steeds heet zijn. In de winter.
Optie zes: Iran slaat als eerste toe. Het Iraanse leger zegt dat het zal aanvallen als het een echte aanval ziet aankomen, en het leest dezelfde krantenkoppen als jij.
Voordeel, voor Teheran: het kiest zelf de datum. Maandag komt goed uit.
Nadeel: deze keer steekt Iran de lont aan. Maar toch… het Midden-Oosten zal in lichterlaaie staan.
Optie zeven (uit de categorie aluminiumhoedjes): een oorlog die groot genoeg is om één of twee verkiezingen uit te stellen. Volgens één interpretatie van Israëlische mediaberichten heeft de Israëlische legerchef gewaarschuwd dat een hervatte oorlog de Israëlische verkiezingen zou kunnen uitstellen, en Larry Johnson denkt dat dezelfde truc bij de Amerikaanse tussentijdse verkiezingen zou kunnen worden toegepast.
Niemand die serieus genomen wil worden, beweert dat dit een plan is. Maar in de huidige clownswereld… wie weet?
Voordeel: je kunt geen verkiezingen verliezen die niet plaatsvinden.
Nadeel: een constitutionele crisis, met daarnaast een brandend Midden-Oosten.
En dan is er nog de optie die Peking in 1960 koos: haal de mussen stilletjes van de lijst, zet er iets anders op (Cuba mengt zich in het gesprek) en begin nooit meer over de mussen.
Roep de overwinning uit.
Zoek een kleiner plaagdier.
Voordeel: bedwantsen schieten niet terug.
Nadeel: Iran heeft er nooit mee ingestemd om van de lijst te worden geschrapt.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
CIA-rapport waarschuwt dat Israël op een burgeroorlog en totale ineenstorting kan afstevenen
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Lees meer over:
Source: https://www.frontnieuws.com/trumps-laatste-kans-om-de-tango-te-dansen/
.
