Geen enkele serieuze analyse kan rekening houden met het onzinnige gebabbel van het Epstein-syndicaat over wat er zich afspeelt in de machtscorridors van Teheran.
Alsof zij ook maar enig idee zouden hebben, schrijft Pepe Escobar.
Er is niets “gefragmenteerd” (behalve de psyche van Baboon of Barbaria). Er zijn natuurlijk verschillende conceptuele benaderingen en een levendig nationaal publiek debat. Maar op hoog besluitvormingsniveau is het hele systeem sterk verenigd.
Om te beginnen is dit een geheel nieuw systeem, dat zich volledig in transitie bevindt. In de besluitvormingskern hebben we een opkomend, op veiligheid gericht kwartet: IRGC-chef Ahmad Vahidi; parlementsvoorzitter Ghalibaf; secretaris van de Hoge Nationale Veiligheidsraad, Mohammad Zolghadr; en secretaris van de Raad van Expeditie, Mohsen Rezaee.
Deze op veiligheid gerichte imperatief bestaat naast de eerdere hybride regeling, belichaamd door de “hervormers”, waaronder president Pezeshkian en minister van Buitenlandse Zaken Araghchi.
Van de 13 leden van de Hoge Nationale Veiligheidsraad zijn er slechts 2 “hervormers”.
En bovenal is er de beslissende autoriteit van Leider Ayatollah Mojtaba Khamenei – van oudsher zeer nauw verbonden met de IRGC.
Dat alles is onbegrijpelijk voor de propagandisten van het Epstein-syndicaat, of voor een of andere tweederangs Saoedische ‘expert’ die de fantasie verspreidt van een ‘revolutionaire staatsgreep’ die door de IRGC zou zijn gebruikt om Ghalibaf, Pezeshkian en Araghchi onder huisarrest te plaatsen.
Zowel op diplomatiek als op militair vlak was Teheran keer op keer heel duidelijk. Geen onderhandelingen met het Piraterij-Imperium onder een zeeblokkade – wat in feite een oorlogsdaad is. Geen onderhandelingen terwijl hun schepen worden aangevallen – wat een de facto schending van het staakt-het-vuren is.
Minister van Buitenlandse Zaken Araghchi is recht voor zijn raap geweest. Dus nogmaals: geen opheffing van de zeeblokkade, geen onderhandelingen.
Iran zal niet toegeven. Wat er ook voor nodig is. De verantwoordelijkheid voor de vernietiging van de wereldeconomie ligt volledig bij Barbaria.
Een illegale blokkade en het concept van “onschuldige doorvaart”
De onderhandelings“strategie” van de Baviaan van Barbaria – doordrenkt van waanzin en haat – is gebaseerd op drie grove principes: maximale druk; eindeloze deadlines; en eindeloze luidruchtige dreigementen om de infrastructuur van Iran te vernietigen.
Dus in de aanloop naar een mogelijke Islamabad-2 koos Teheran voor strategische stilte. Teheran negeerde de Baviaan van Barbaria volledig. In de war moest hij natuurlijk zwichten – en hoe. Nu stelt hij geen extra deadlines meer. Hij dreigt niet meer met het vernietigen van civiele infrastructuur. De grote vraag is wat er met de zeeblokkade gebeurt.
Artikel 3(c) van Resolutie 3314 van de Algemene Vergadering van de VN (de definitie van agressie) komt meteen ter zake: “De blokkade van de havens of kusten van een staat door de strijdkrachten van een andere staat” kwalificeert als een daad van agressie.
Het is dus een duidelijke schending van het staakt-het-vuren.
Wat Teheran doet als het gaat om doorvaart door de Straat van Hormuz is een heel ander verhaal.
Iran heeft geen buitenlandse havens geblokkeerd, noch een algehele blokkade afgekondigd. Het heeft een tolheffing ingesteld voor vijandige schepen die door een zeestraat varen die door zijn eigen territoriale wateren loopt.
Dat is volkomen rechtmatig in het kader van het recht op zelfverdediging – als reactie op een eenzijdige, illegale gewapende blitzkrieg door de imperiale supermacht.
Bovendien heeft Iran, in overeenstemming met het Verdrag van Genève van 1958 inzake de territoriale zee en de aangrenzende zone en zijn eigen binnenlandse wetgeving (de wet van 1993 inzake de maritieme gebieden van de Islamitische Republiek Iran), altijd benadrukt dat het recht op “onschuldige doorvaart” niet van toepassing is op schepen die zijn veiligheid bedreigen.
Hormuz is de definitie van een strategisch knelpunt. Het loopt door Iraanse territoriale wateren. Het is dus duidelijk dat Teheran het soevereine recht heeft om de doorgang voor niet-onschuldige schepen te reguleren.
Natuurlijk is het Rijk van Chaos, Leugens, Plundering en Piraterij zich van niets wettigs bewust. Vooral omdat er al sprake is van een de facto wereldwijde maritieme blokkade – opgelegd aan Iran, Rusland, natuurlijk China, en vroeg of laat aan elke andere natie in het Zuiden.
Een Amerikaanse blokkade die de wereldeconomie vernietigt
De oorlog tegen Iran en nu de zeeblokkade is een meedogenloze aanval op de wereldeconomie. De wereldwijde energievoorziening is al gedaald tot een verbazingwekkende 60% – en dat in minder dan twee maanden. De verschrikkingen die in het verschiet liggen, variëren van lockdowns en talloze geannuleerde vluchten vanwege een gebrek aan vliegtuigbrandstof tot voedseltekorten komende zomer vanwege de ‘Fertilizer Hell’; mogelijke voedselrellen; en zelfs de mogelijke invoering van een CBDC voor voedselrantsoenering.
De Rocky Horror Show wordt met de minuut luider. Tankers zijn letterlijk gestopt met het passeren van de Straat van Hormuz; voeg daar nog aan toe dat het Piraterij-imperium 5-inch scheepskanonkogels afvuurt op diverse Iraanse schepen. De commerciële verzekering voor tankers in de Golf is in slechts een week tijd met maar liefst 400% gestegen.
Zoals het er nu uitziet, is het duidelijk dat Teheran een permanente zeeblokkade nooit zal accepteren. Er zal dus vergelding volgen. Wat er ook gebeurt, Brent-olie zal ongetwijfeld boven de 120 dollar per vat uitkomen. De voorraad vliegtuigbrandstof zal tegen het einde van volgende week flink krap worden. De prijzen voor diesel en benzine zullen binnen twee weken volgen.
We zien in realtime hoe de wereldwijde energiemarkt tot stilstand komt. Net toen Iran de controlepost in de Straat van Hormuz versoepelde, als onderdeel van het staakt-het-vuren, kwam Barbaria met zijn zeeblokkade.
Het is dus Barbaria dat op weg is om de wereldeconomie te vernietigen, aangezien de vraag naar AI, vliegtuigbrandstof, diesel, scheepvaart – alles – ernstig wordt bedreigd door een immobiliserende tsunami van olie.
De oplossing – voorlopig – is om te varen via de Straat van Bab al-Mandeb, die goed is voor 12% van alle wereldhandel en 10% van de wereldwijd verhandelde olie: de enige verbinding tussen Azië, Afrika en Europa via het Suezkanaal.
Als Ansarrallah in Jemen de Straat van Bab al-Mandeb afsluit, blijft alleen de route via Kaap de Goede Hoop over: maar liefst twee extra weken op zee, in combinatie met torenhoge scheepvaartkosten.
Elke belangrijke maritieme route wordt tot het uiterste benut. De zeeblokkade van Barbaria reikt al tot INDOPACOM. En zelfs deze Hollywood-productie zal niet voldoende zijn om de Iraanse export af te snijden. Barbaria zou achter elke tanker van de schaduwvloot aan moeten gaan, inclusief die welke vanuit Irak vertrekken, en bovendien extra strenge sancties moeten opleggen aan Maleisië en China.
Peking houdt zich voorlopig stil. Geen officieel standpunt, afgezien van neutrale oproepen om de Straat van Hormuz open te stellen. Toch zal de Draak vroeg of laat uit de schaduw moeten treden – en zich in de strijd mengen. Bijvoorbeeld door een taskforce naar West-Azië te sturen.
Venezuela. Iran. De blokkade wordt wereldwijd. De volgende halte is de Straat van Malakka.
Deze strategische onzekerheid kan onmogelijk blijven duren. De strategie van Barbaria komt neer op een terugkeer naar de status quo van voor de oorlog: Iran onder een economische belegering met maximale druk, plus de voortdurende dreiging van een terugkeer naar oorlog.
Nogmaals: zelfs terwijl het Washington tegen alle verwachtingen in een verwoestende strategische nederlaag toebracht, eiste Teheran consequent een volledig einde aan de oorlog. En niet deze bevroren situatie in onzekerheid.
De hele wereld heeft in realtime gezien hoe het Soevereine Verzet, na 47 jaar verwoestende sancties en het betalen van een verschrikkelijke prijs, in staat is het Imperium de pas af te snijden.
Het oh zo fragiele staakt-het-vuren zal geen stand houden. Een stap om de blokkade van Barbaria te doorbreken is zo goed als onvermijdelijk – bijvoorbeeld door het in beslag nemen van een Iraans schip, wat er één te veel is. De lijst met doelen is al bekendgemaakt: de Yanbu-pijpleiding in Saoedi-Arabië, die Hormuz omzeilt; hetzelfde geldt voor de Fujairah-terminal in de VAE; en het afsluiten van Bab al-Mandeb. Dat is meer dan 32% van de wereldwijde olievoorziening, die in één klap verdwijnt.
En het is het Piraterij-Imperium dat hiervoor verantwoordelijk zal zijn.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Wanneer verdorvenen helden worden
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Lees meer over:
Source: https://www.frontnieuws.com/pepe-escobar-iran-vs-de-strategische-limbo-breakdown/
.