Ik was vorige week behoorlijk geschokt toen mij in een interview met Kontrafunk werd gevraagd of de steeds massievere Oekraïense drone-aanvallen Poetin nu eindelijk bereid zouden maken tot onderhandelen, want in de internationale politiek is er nauwelijks een dommer vraag te bedenken, omdat Rusland altijd bereid was tot onderhandelen.
Blijkbaar moet men hier steeds weer aan herinneren, omdat de beweringen die door mainstream media en politici voortdurend worden herhaald, namelijk dat Rusland niet wil onderhandelen, zich in de hoofden van de mensen nestelen, hoewel dat een leugen is en precies het tegenovergestelde het geval is. En ook actuele berichten bevestigen dat voortdurend, zoals ik aan de hand van twee berichten van de afgelopen dagen wil aantonen, schrijft Thomas Röper.
Wie wil er niet onderhandelen?
Direct na de escalatie in februari 2022 waren er al in maart en april 2022 directe onderhandelingen tussen Rusland en Oekraïne, die overigens door Rusland waren geïnitieerd. Het was Kiev dat deze onderhandelingen in april 2022 afbrak na een bezoek van de Britse premier Johnson, hoewel een door beide partijen aanvaard vredesakkoord bijna rond was. Toen, direct na de belofte van Johnson dat Oekraïne wapens uit het Westen zou krijgen, verklaarde Zelensky dat de beslissing op het slagveld moest vallen.
Daarna heeft Oekraïne elk contact met Rusland afgewezen en in september 2022 heeft de toen nog legitieme president Zelensky zelfs een decreet uitgevaardigd dat Oekraïners op straffe van sancties verbood om met Rusland te onderhandelen.
Rusland heeft ondertussen altijd benadrukt bereid te zijn tot onderhandelingen, mits deze rekening houden met de Russische veiligheidsbelangen en gericht zijn op een alomvattende oplossing van het conflict, en niet op een wapenstilstand die het conflict alleen maar bevriest. Maar vanuit het toen nog collectieve Westen (toen was Biden nog president van de VS) kwamen destijds alleen afwijzende reacties en steeds nieuwe leveringen van steeds dodelijkere wapens aan Kiev en de eis dat Rusland een strategische nederlaag moest lijden.
Toen Trump president van de VS werd, kwam er voor het eerst vanuit de VS het voorstel om te onderhandelen over de oorlog in Oekraïne, en Rusland toonde onmiddellijk interesse, terwijl Kiev hier afwijzend tegenover stond en door Trump onder druk aan de onderhandelingstafel moest worden gedwongen.
De EU heeft zich vrij duidelijk tegen onderhandelingen uitgesproken. De leidende politici van de EU wilden Trump niet voor het hoofd stoten en zeiden dat daarom niet openlijk, maar zeiden in plaats daarvan dat ze de inspanningen van Trump natuurlijk zouden steunen, maar…
Na dat “maar” kwamen er vanuit de EU eisen voor Rusland die zo onaanvaardbaar waren, dat de EU net zo goed openlijk had kunnen zeggen dat ze niet met Rusland wil onderhandelen.
Inmiddels lijkt Trump de interesse in de oorlog in Oekraïne te hebben verloren, omdat hij met zijn oorlog tegen Iran nu dringender zorgen heeft.
Vanuit de EU en vanuit Kiev komen tot op heden geen serieuze signalen van bereidheid tot onderhandelen. Integendeel, want ook al zeggen af en toe enkele politici uit EU-lidstaten dat er met Rusland gepraat moet worden, heeft de EU tot nu toe noch haar onderhandelingspositie officieel vastgelegd, noch heeft ze ook maar geprobeerd om het eens te worden over een onderhandelaar.
In plaats daarvan komen er vanuit de EU voortdurend onrealistische eisen aan Rusland, die neerkomen op een eis tot onvoorwaardelijke overgave. Dat mag de haviken dan wel verheugen, maar dat is geen bereidheid tot onderhandelen.
Als men dit alles weet, zijn de beschuldigingen van de EU dat Rusland niet wil onderhandelen ronduit grotesk. En als ik dan in interviews met Duitse media wordt gevraagd of de druk vanuit de EU en de drone-aanvallen van Oekraïne Poetin nu eindelijk aan de onderhandelingstafel kunnen brengen, dan vind ik het moeilijk om daar rustig en zakelijk op te antwoorden.
Daar komt nog bij dat er bijna dagelijks nieuwe berichten verschijnen die laten zien wie er niet wil onderhandelen. Laten we daar eens twee actuele voorbeelden van bekijken.
Oekraïense mannen naar de oorlog sturen
De Zweedse minister van Migratie, Johan Forssell, maakte vrijdag na de bijeenkomst van de ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken van de Raad van de EU in Luxemburg bekend dat de EU-lidstaten het voorstel om Oekraïners tussen 23 en 60 jaar die in staat zijn om te dienen, asiel te weigeren, vrijwel unaniem hadden gesteund. De Europese Commissie had eerder verklaard dat Kiev dit voorstel had gedaan.
De tijdelijke beschermingsstatus, die het recht op verblijf, werk en studie in EU-landen verleent, werd in maart 2022 aan alle vluchtelingen uit Oekraïne toegekend en wordt sindsdien jaarlijks verlengd. Deze geldt momenteel tot maart 2027. Er zijn ongeveer 4,3 miljoen Oekraïense vluchtelingen in de EU, waarvan ongeveer een miljoen mannen in de dienstplichtige leeftijd.
Hierbij moet men weten dat het volgens het internationaal humanitair recht verboden is om asielzoekers naar hun thuisland uit te zetten als daar oorlog heerst of als hun leven of lichamelijke integriteit daar in gevaar is. We herinneren ons dat de Duitse regering vanaf 2015 precies daarmee argumenteerde toen er bijvoorbeeld werd geëist om Syriërs naar hun thuisland terug te sturen.
Voor Oekraïners zou dat in de EU nu niet meer moeten gelden. De EU zal de beschermingsstatus van Oekraïense mannen in de dienstplichtige leeftijd die voor de oorlog naar de EU zijn gevlucht, dus naar alle waarschijnlijkheid niet verlengen en vanaf maart of april 2027 beginnen met hen uit te zetten naar Oekraïne, waar ze waarschijnlijk direct aan de grens gedwongen zullen worden om in het leger te gaan.
De EU heeft Oekraïne weliswaar financieel in staat gesteld de oorlog voort te zetten door het krediet van 90 miljard voor Kiev goed te keuren, dat Oekraïne in staat moet stellen de oorlog in 2026 en 2027 voort te zetten, maar de Oekraïense strijdkrachten hebben door de hoge verliezen en de inmiddels ongeveer 300.000 deserteurs een enorm personeelsprobleem, dat ook niet kan worden opgelost met de in Oekraïne aan de orde van de dag zijnde gedwongen rekruteringen.
Daarom heeft de EU besloten om vanaf 2027 een miljoen man vers kanonnenvoer naar Oekraïne te sturen.
Is dit een teken van bereidheid tot onderhandelen, of is het een teken van de wens om de oorlog koste wat kost voort te zetten?
“Geen voorwaarden voor onderhandelingen”
Wie dit onvoldoende bewijs vindt dat het de EU is die onderhandelingen met Rusland afwijst, zou door het volgende kunnen worden overtuigd.
Kaja Kallas, hoofd van de Europese Dienst voor Buitenlandse Zaken, heeft maandag tijdens een persconferentie na afloop van een informele bijeenkomst van de EU-ministers van Defensie op Cyprus verklaard dat de EU geen voorwaarden ziet voor onderhandelingen met Rusland en dat er in plaats daarvan wordt gesproken over een nieuw, 21e sanctiepakket. Kallas voegde eraan toe dat haar dienst voor de bijeenkomst van de EU-ministers van Buitenlandse Zaken op 15 juni in Brussel een voorstel voor voorlopige sancties tegen Rusland heeft opgesteld, waarbij 80 personen en organisaties met banden met de Russische wapenindustrie en media op de zwarte lijst worden geplaatst.
De EU zegt het dus heel duidelijk: zij ziet geen voorwaarden voor onderhandelingen met Rusland. Maar tegelijkertijd zeggen de politici van de EU op mediagenieke wijze dat het Poetin is die zogenaamd niet wil onderhandelen.
Als er in Duitsland en de EU daadwerkelijk vrije en objectieve media zouden zijn, zouden die over dit alles berichten, in plaats van Rusland te beschuldigen dat het niet wil onderhandelen. Ze zouden de mensen immers kunnen uitleggen waarom onderhandelingen met Rusland niet gewenst zijn, hoewel Rusland in principe bereid is tot onderhandelingen, als ze menen dat voortzetting van de oorlog de juiste strategie is.
Maar in plaats daarvan liegen ze tegen de mensen en suggereren ze dat de EU en Kiev vrede willen en bereid zijn tot onderhandelingen, maar dat men daarvoor eerst Poetin aan de onderhandelingstafel moet bombarderen. De vakterm voor dergelijk gedrag van de media is overigens „oorlogspropaganda”.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
De doofpotaffaire van de NAVO rond de catastrofale nucleaire dreiging voor Europa legt het gruwelijke spel bloot
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Lees meer over:
.