Marcel Roerdink, die begin dit jaar opstapte uit de BBB-fractie in Gelderland vanwege het stikstofbeleid, trekt nu publiekelijk aan de bel: de partij die anders zou zijn, is dat volgens hem nooit geweest. In zijn openbare verklaring op sociale media is Roerdink glashelder: de BBB heeft niets veranderd. Sterker nog, de partij heeft zich in zijn ogen volledig ingevoegd in hetzelfde systeem dat boerenfamilies al jaren naar de rand van de afgrond duwt.
In 2023 werd Roerdink met trots geïnstalleerd als Statenlid namens de BoerBurgerBeweging. De partij die was opgericht als reactie op het vastgelopen stikstofbeleid, beloofde een frisse wind door het Haagse en provinciale politieke landschap. Roerdink geloofde er heilig in. Boeren, burgers en buitenlui zouden eindelijk een stem krijgen bij de mensen die écht begrepen wat er speelde op het platteland.
Die droom is inmiddels aan gruzelementen. Het vertrek van Roerdink uit de BBB-fractie begin dit jaar was niet impulsief. Hij verliet de fractie omdat hij zich niet kon vinden in het stikstofbeleid dat door zijn eigen partijbestuurders werd vormgegeven in Gelderland. In de ogen van Roerdink was dat niet alleen een politieke mislukking — het was verraad aan de mensen voor wie de BBB ooit was opgericht.
Het stikstofbeleid blijft een open wond in de Nederlandse politiek. Jarenlang zijn boeren geconfronteerd met beperkingen, gedwongen uitkoop en existentiële onzekerheid. De belofte van de BBB was dat dit anders zou gaan. Maar volgens Roerdink buigt ook deze partij vroeg of laat voor dezelfde krachten die het beleid al decennia sturen.
In zijn openbare excuses spaart Roerdink niemand. Hij noemt een breed scala aan organisaties die naar zijn mening hebben bijgedragen aan de teloorgang van het Nederlandse platteland: de overheid voorop, maar ook LTO, Staatsbosbeheer, Natuurmonumenten, Federatie Particulier Grondbezit, Natuur & Milieu, MKB, VNO-NCW, Bouwend Nederland, IPO, BIJ12, VBNE en OBN Natuurkennis — ze passeren allemaal de revue.
Het meest indrukwekkende deel van Roerdinks verklaring is zijn expliciete spijtbetuiging aan boerenfamilies die zijn bezweken onder de druk — inclusief degenen die kozen om uit het leven te stappen. Suïcide onder boeren is een onderwerp dat in de reguliere media zelden de aandacht krijgt die het verdient. Roerdink benoemt het expliciet, en legt daarmee de vinger op een zere plek die beleidsmakers liever niet aanraken.
Roerdink kondigt aan zijn visie uiteen te zetten in een boek met de titel De Modellencrisis. Daarin wil hij verklaren hoe het zover heeft kunnen komen — hoe overheidsmodellen, rekenregels en politieke spelletjes samen een crisis hebben gecreëerd die niet alleen boeren, maar de hele samenleving raakt.
Het vertrek en de openbare excuses van Roerdink werpen een harde vraag op: kan de BoerBurgerBeweging nog geloofwaardig claimen dat ze de stem van de boer vertegenwoordigt? Critici zullen zeggen dat de partij hetzelfde pad heeft bewandeld als al haar voorgangers — opkomen met stoere taal, en vervolgens meebuigen zodra de bestuurlijke macht lonkt. Ondertussen staan duizenden boerengezinnen nog steeds voor dezelfde problemen als voor de opkomst van de BBB. De excuses zijn misschien symbolisch, maar ze illustreren een dieper probleem: zolang dezelfde structuren, dezelfde lobbygroepen en dezelfde beleidsmodellen het debat domineren, verandert er weinig — welke partij er ook aan de macht is.
.