**
*
*
Virussen..??
Een illusie van niet-bestaande ziekmakers..?
2026 © DeAndereKrant/Sanne Burger
2026 © deze versie WantToKnow.nl/be
*
Halverwege de 19e eeuw ontstond er een heftig wetenschappelijk debat tussen twee Fransen: scheikundige Louis Pasteur en scheikundige en arts Antoine Béchamp. Beiden probeerden te verklaren hoe mensen en dieren ziek worden. Béchamp introduceerde het terreinmodel, dat stelt dat een organisme ziek wordt door een onbalans in het het uiterlijke en innerlijke milieu, dat door hem ‘terrein’ werd genoemd. Dr. Tom Cowan, een hedendaagse voorvechter van het terreinmodel, legt het uit aan de hand van een metafoor. “Stel je voor, je bent bio-loog en bestudeert een groep dolfijnen in een baai. Op een ochtend zie je dat alle dolfijnen ziek zijn. Wat is je eerste gedachte? De dolfijnen hebben een virus of: Er zit iets in het water (het terrein) waardoor ze ziek zijn geworden?”
Pasteur ‘won’ met zijn ziektekiemtheorie
het debat van Béchamp, want tot op de dag van vandaag is de visie dat bacteriën en virussen de oorzaak zijn van ziekte de overheersende opvatting in de westerse medische wereld. De ziektekiemtheorie is dan ook een van de peilers van de farmaceutische industrie, inclusief alle vaccins die zijn ontwikkeld. Gelijk krijgen is echter niet hetzelfde als gelijk hebben. Op de achtergrond is de discussie tussen aanhangers van de theorie van Pasteur en die van Béchamp altijd blijven sluimeren.
In de coronapandemie laaide deze discussie opnieuw op..!
Volgens de aanhangers van het terreinmodel, waarvan een aantal op het seminar in Antropia zal spreken, won Pasteur het dispuut niet op basis van wetenschappelijk onderzoek en bijbehorende argumentatie, maar op grond van marketing, financiële hulp en een goede pr, waaronder zijn relaties met hoge figuren zoals Napoleon III (niet te verwarren met Napoleon Bonaparte I).
Elizabeth Barnum, afgestudeerd in de Engelse taal- en letterkunde en voormalig correctrice en schrijfdocente, is een van die sprekers. Begin september verscheen haar boek ‘Bevrijd jezelf van angst’, dat gaat over de diepgaande invloed van de ziektekiemtheorie op de ontwikkeling van de moderne geneeskunde.
Barnum twijfelde niet aan het bestaan van besmettelijke ziektekiemen, totdat ze in maart 2020 auteur en psychiater dr. Kelly Brogan hoorde zeggen: “Ziektekiemen veroorzaken geen ziekte” Barnum vertelt:
“Die bewering wees ik aanvankelijk hoofdschuddend van de hand en ik vond mezelf zó slim, dat ik voor elk gezinslid een beker met een eigen kleur voor de badkamer had gekocht, zodat we geen ziektekiemen zouden uitwisselen door dezelfde beker te gebruiken bij het tandenpoetsen.”
Toch liet de uitspraak van de arts haar niet los.
“Het was volledig in tegenspraak met alles wat ik ooit geleerd had over ziektekiemen. Ik ging op zoek naar meer informatie en vond video’s en artikelen van andere artsen, zoals Tom Cowan en Andrew Kaufman, onderzoekers zoals Mike Stone en Eric Coppolino en microbiologen zoals Mike Donio en Stefan Lanka. Na een aantal jaren diepgaande studie moest ik Brogan gelijk geven: ziektekiemen veroorzaken geen ziekte. Mijn boek is het resultaat van die studie.”
Ze vertelt dat toen Pasteur in 1861 het bestaan van virussen opperde, hij dat puur op theoretische basis deed.
“Ze waren te klein om onder een microscoop te zien, maar toen rond 1930 de eerste elektronenmicroscoop werd uitgevonden, bleek dat virussen nog steeds niet zichtbaar waren.”
Toch betekende dat niet het einde van de virologie. Sinds 1954 wordt een indirecte methode gebruikt om virussen aan te tonen, die echter volgens de uitvinder zelf — Nobelprijswinnaar John Enders — gebrekkig is, waarover later meer. Barnum ontdekte in haar zoektocht het werk van de Canadese biostatisticus Christine Massey, die sinds 2021 op zoek is naar het wetenschappelijke bewijs voor het bestaan van virussen.
“Ik heb diep respect voor Massey, die een specialist is in het opvragen van niet-geclassificeerde, maar moeilijk te vinden informatie uit publieke bronnen.
Ze stuurde in coronatijd Woo-verzoeken (Wet open overheid, in het Engels Freedom of Information Act — FOIA) naar meer dan 225 gezondheidsinstellingen, universiteiten, onderzoekscentra, de CDC (Centers for Disease Control and Prevention in Amerika) en het RIVM (Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu), met het verzoek om documenten die de isolatie van het sars-cov-2-virus aantoonden dat naar verluidt covid-19 veroorzaakte.
Later breidde ze haar onderzoek uit en verzocht ze ook om wetenschappelijk bewijs van andere virussen, zoals het HIV-virus, het poliovirus en het mazelenvirus. Geen enkele van deze instanties en organisaties kon een dergelijk bewijs overleggen. Als zij dat niet kunnen, wie kan het dan wel? Deze resultaten lijken onomstotelijk aan te tonen dat er geen wetenschappelijk bewijs is voor de aanname dat virussen bestaan.”
Mazelenrechtszaak
Gepensioneerd immunoloog en vaccinatieontwikkelaar Theo Schetters — een bekende coronacriticus — kent de Woo-verzoeken van Massey niet, maar twijfelt niet aan het bestaan van besmettelijke virussen.
“Angst is inderdaad niet goed voor je gezondheid, maar de onderbouwing dat je niet bang hoeft te zijn voor onzichtbare ziekteverwekkers, omdat er geen ziekmakende virussen en bacteriën zouden bestaan, is niet valide. Elizabeth Barnum haalt Stefan Lanka aan in haar boek, die beweert dat wat men microscopisch voor virussen aanziet, resten van afgestorven cellen zijn, maar vergeet de bekende mazelenrechtszaak tegen Lanka te bespreken.”
Lanka werd bekend toen hij in 2011 een beloning van maar liefst € 100.000 uitloofde aan eenieder die het bestaan van het mazelenvirus kon bewijzen. Schetters stelt:
“Medisch student David Bardens verzamelde zes gezaghebbende publicaties, die samen het onomstotelijke bewijs leverden; Lanka weigerde te betalen, waarna een rechtszaak volgde.”
De lagere rechtbank stelde vast dat de publicaties het bestaan van het mazelenvirus aantoonden en dat Lanka moest betalen. In het uiteindelijke hoger beroep in 2016 hoefde Lanka de prijs toch niet uit te keren. Professor Schetters opnieuw:
“Hoewel sommige mensen dit tot op de dag van vandaag vieren als het bewijs dat de rechter zegt dat virussen niet bestaan, stelde de rechter destijds expliciet dat de uitspraak puur over de contractuele spelregels van de prijsvraag ging en dat de rechtbank geen enkele twijfel heeft over het biologische bestaan van het mazelenvirus”,
Niet iedereen het eens met de duiding van Schetters over de weddenschap van Lanka.
T-online, een Duitse krant, stelt bijvoorbeeld dat de voorzitter van de zaak, rechter Oleschkewitz, inderdaad erkende dat hij alleen een zuiver juridische uitspraak had gedaan (“Es ist eine rein juristische Entscheidung”). De rechtbank doet geen uitspraken over de inhoud van de materie, wat impliciet betekent dat er geen rechter is geweest die heeft gesteld dat er bewijs is voor het bestaan van het mazelenvirus. Deze hele rechtszaak is overigens nog steeds online te vinden op openjur.de.
Aan het begin van de coronacrisis, op 1 maart 2020 — vier jaar na de besproken uitspraak, werd in Duitsland alsnog het mazelenvaccin verplicht gesteld. De mazelenprik is momenteel verplicht in Duitsland, Bulgarije, Kroatië, Tsjechië Hongarije, Polen, Slowakije, Slovenië, Italië, Frankrijk, Australië en de VS, al verschilt de naleving van land tot land.
Cytopathisch effect
Barnum noemt de weddenschap van Lanka niet in haar boek, maar gaat meteen naar de bron van deze kwestie: de eerdergenoemde John Enders, die samen met zijn collega Peebles in 1954 het mazelenvirus identificeerde en daar de Nobelprijs voor kreeg. Zijn methode was gebaseerd op het ‘cytopathisch effect’ — een volgende aanname die als waarheid is gaan gelden, volgens de critici van de ziektekiemtheorie en de daaruit voortgekomen virologie.
Spreker Mark Gober, auteur van de Upside Down-reeks (zeven boeken die de gangbare opvattingen over bewustzijn, politiek, geneeskunde, kosmologie en nog veel meer ter discussie stellen), legt uit dat het cytopathisch effect met twijfels is omgeven.
“In het kort: men neme een weefselmonster van een ziek persoon en past daar allerlei bewerkingen op toe, waaronder het toevoegen van verschillende chemische stoffen, invriezen, bestoken met elektronen en in microscopisch dunne plakjes snijden.
Als er vervolgens celsterfte geobserveerd wordt, zou dat een virus aantonen. Hoe ziet celsterfte eruit? De cellen barsten open en krijgen vreemde vormen en uitsteeksels. Dat is het cytopathisch effect, dat zou bewijzen dat een virus dat veroorzaakt. Er zijn echter sterke aanwijzingen dat de procedure zelf dit effect veroorzaakt en niet de aanwezigheid van een virus.”
Een van de zes publicaties die David Bardens aanleverde bij de weddenschap van Lanka, was echter het omstreden wetenschappelijke rapport van Enders uit 1954. Barnum: “Enders heeft in twee publicaties toegegeven dat zijn procedure niet met zekerheid een virus kon detecteren, omdat het cytopathisch effect ook optreedt bij proeven waaraan geen monster met een mogelijk virus erin is toegevoegd. Daarom is zijn rapport omstreden en wees Lanka het af. Toch gebruiken virologen tot op de dag van vandaag de methode van Enders nog steeds.”
Nuance in het debat..
Microbioloog, biohacker en bekend coronacriticus Maarten Fornerod brengt graag wat nuance aan in het debat over de ziektekiemtheorie:
“Ik heb zelf een keer een lezing gegeven met de titel ‘Virussen bestaan’, maar ik zeg nooit ‘bewijzen’, omdat je in principe in de experimentele wetenschappen nooit iets 100% kunt bewijzen. Sterke aanwijzingen, daar moeten we het van hebben!
Ik beschouw de mens als een diersoort met bijzondere gaven. Er zijn talloze experimenten gedaan die virussen bij dieren zoals muizen en fretten duidelijk aantonen. Met ‘duidelijk aantonen’ bedoel ik dat er hele sterke aanwijzingen zijn. Dat soort uitgebreide experimenten is met mensen niet goed uitvoerbaar — gelukkig maar. Daarom zijn de aanwijzingen voor mensenvirussen altijd minder sterk.”
Fornerod noemt virussen en micro-organismen zelfs “onze vrienden”, omdat ze volgens hem
“ons afweersysteem scherp houden en voor het grootste deel met ons in harmonie leven. Soms maken ze ons ziek. En dat ligt óók aan onze omgeving en onze gezondheid. Daarom hebben we onze weerstand tegen deze ziektes voor een groot deel zelf in de hand. Natuurlijk proberen sommige virologen en sommige grote farmaceuten virussen uit te melken voor persoonlijk gewin, al dan niet gesteund door grote belangen. Maar verwar die parasieten niet met onze microscopisch-kleine vrienden.”
* *
In het seminar bij Antropia zal het vooral gaan over het terreinmodel van Antoine Béchamp als uitgangspunt voor de verklaring van de oorzaken en behandeling van ziekte, waarbij de ziektekiemtheorie als achterhaalde hypothese wordt gepresenteerd. Klik op deze illustratie voor alle info over het seminar van 24 oktober 2026.
Zaterdagmiddag 24 oktober 2026
organiseert ‘Uitgeverij Succesboeken’
in congrescentrum Antropia te Driebergen
van 13:00 – 17:00 uur
een seminar om geïnteresseerden informatie
te geven over het bovenstaande virusverhaal.
Kort gezegd:
Deze werd in 1861 door Louis Pasteur geïntroduceerd:
de zogeheten ‘ziektekiemtheorie’.
Sindsdien liggen artsen, microbiologen, virologen
en wetenschappers regelmatig overhoop met elkaar.
En iedere keer als er een epidemie of pandemie opduikt,
laait deze discussie weer op..!
Door een nieuwe generatie artsen, nieuwe technologie etc.,
wordt het steeds duidelijker dat deze
ziektekiemtheorie van Pasteur zijn langste tijd heeft gehad!
Dat op zich is niet raar, want in de afgelopen eeuwen
zijn er ‘bosjes medische aannames’ gesneuveld..!
Mensen hebben veel vragen als dit onderwerp op tafel komt:
Hoe zit het dan met besmetting?
Hoe kan het dat veel mensen tegelijk ziek worden?
Waar worden we dan ziek van, etc.
We zullen tijdens dit seminar alle vragen beantwoorden.
We hebben veel experts in huis die die middag live of via een Zoom-verbinding zullen spreken.
KLIK OP DEZE ILLUSTRATIE HIERONDER
VOOR MEER INFO EN KAARTVERKOOP
