Een harde data-analyse, door Herman Steigstra en schrijver dezes, behandelt de veiligheid en effectiviteit van de COVID-19-vaccins in Nederland op basis van CBS-data, in combinatie met kennis opgedaan bij eerdere griepgolven. Oversterfte en ondersterfte in 2020 t/m 2024 worden in dit rapport geanalyseerd, waarbij de positieve en negatieve effecten van vaccinatie tegen elkaar worden afgewogen.
Dit is een cruciaal onderdeel voor het onderzoek naar mogelijke oorzaken van de oversterfte, waar de parlementaire enquête-commissie mee bezig is. Vergrijzing was al afgevallen. Een andere veelgenoemde kandidaat-oorzaak, uitgestelde zorg, is ook eerder bekeken maar dat liep al in de beginfase spaak door te weinig substantie om überhaupt de aanjager van de oversterfte te kúnnen zijn.
De uiteindelijke bevinding van de analyse is namelijk dat, zelfs als slechts 0,25% van de verloren levensjaren aan vaccinatie toe te schrijven zou zijn, de schade van de vaccins de baten overstijgt. Verder onafhankelijk onderzoek is dringend nodig om de causaliteit te onderbouwen en zo het risico-batenprofiel van COVID-19-vaccinatie per leeftijdsgroep te bepalen.
Lees of download het rapport
De implicaties
Als deze analyse overeind blijft, heeft dat grote implicaties. Het betekent dat er zeer onzorgvuldig is gehandeld. Zeer. Vroege signalen, inclusief de trials van de farmaceuten, sloten een scenario als dit immers niet uit. De effectiviteit leek in die trials weliswaar veel hoger maar inmiddels weten we dat misclassificatie, zoals het negeren van het Healthy Vaccinee Effect, daarin een grote rol heeft gespeeld. Dat hadden experts toen al moeten zien.
Qua negatieve effecten op sterfte hebben we gezien dat de omvang van die trials te klein was om een laag sterfterisico te kunnen garanderen. Zelfs de enorme negatieve gevolgen die nu uit deze analyse komen, vallen nog steeds binnen de onzekerheidsmarges van die trials(!) – maar ook die risicofactor is geaccepteerd, zoals dat ook altijd in onderzoeken van traditionele vaccins is gedaan. (Dat onderscheid met traditionele vaccins moet worden gemaakt omdat de definitie van ‘vaccin’ is opgerekt, waarna deze injectie als vaccin kon worden goedgekeurd, d.w.z. met mildere eisen.)
Dat maakt de COVID-19 vaccinatiecampagnes tot de grootste medische misser in de geschiedenis – voor zover we weten. De verantwoordelijkheid hiervoor ligt bij de medische en politieke autoriteiten die geacht werden te handelen in het belang van de volksgezondheid. Als deze analyse ook maar voor de helft hout snijdt, zou dat desastreuze gevolgen kunnen en moeten hebben voor betrokken instituties, overheden en hun functionarissen. Een mogelijk verregaand ontwrichtende situatie die de overheid ten allen tijde zal willen voorkomen. Zij wensen vertrouwen.
Een patroon in reacties
Dat zet veel opvallende gebeurtenissen in een ander licht: de disproportionele strijd van de overheid tegen corona-protesten en ‘anti-vaxxers’. Aan dat vaccinatiebesluit mocht niet worden getornd, geen moment. Denk ook aan de kwestie rond Khadija Arib (beoogd voorzitter van de PE-commissie, die eerder haar tanden had laten zien) tot en met de gevangenneming van Arno van Kessel en de tussentijdse politionele pesterijen richting kopstukken als Willem Engel en Jan Bonte. We zagen canceling en hitpieces in de media (denk aan Maurice de Hond tot en met FvD, die al snel zag hoe het zat), we volgden verbijsterd de inquisitie van de IJG onder artsen die liever off-label medicatie voorschreven dan de injecties te zetten. We zagen volkomen valide bewijsvoeringen van bijvoorbeeld Jeroen Pols (Viruswaarheid) verbrijzeld worden onder rechterlijke hamers, een waaier van inconsistente juridische spoedprocedures en stagnerend uitstel, sabotage van WOO-verzoeken, we lazen de bagatelliserende duidingen van CBS, RIVM en NIVEL en dat alles vooral via de collaborerende media die de informatie systematisch één kant op framede.
Zodra iets de zegeningen van de vaccins in twijfel kon trekken werd het met de grond gelijk gemaakt. Dat is geen overtuiging of wetenschap meer. Dat past beter bij gedrag dat voorkomt uit de angst om betrapt te worden. Maar betrapt waarop? Dat weten we niet precies: in elk geval een fout besluit of beter: een keten van foute besluiten. In het begin omdat men best wel besefte een enorme gok te hebben genomen (voor de Goede Zaak) op basis van niet meer dan aangeprate paniek. Het was niet in het landsbelang om dat te erkennen, dat zou maar onrust veroorzaken. Dus dat werd double-downen.
De wetenschap deed enthousiast mee met onderzoeken waarvan Professor Norman Fenton concludeerde:
We concluderen dan ook dat alle beweringen over de werkzaamheid van het Covid-19-vaccin op basis van deze studies waarschijnlijk een statistische illusie zijn.
Prof. N. Fenton
Dat het nog erger kan zien we in het onlangs toegevoegde addendum bij de HVE calculator Men herclassificeert wat, labelt wat om en hopla: er verschijnt een glanzend effect.
Langzamerhand werd wel duidelijk dat deze opake (=niet transparante) aanpak daadwerkelijk, behalve bijwerkingen, ook een schrikbarend aantal doden kostte. Toen kon niemand meer terug. Als dit bekend zou worden, lagen niet alleen schadeclaims maar zelfs instabiliteit of een volksopstand in het verschiet. Maar de gemiddelde Nederlander is een gedwee type. Hij heeft het in de huidige constellatie veel te goed om de eigen positie in gevaar te brengen, daar is minimaal armoede voor nodig. (Daarvoor zijn de migratie- en stikstof/CO2-dossier bedreigender; nog even geduld dus).
Niemand verantwoordelijk
Wat wél blijft is de verantwoording. De farmaceuten zijn met handtekeningen van onze overheidsfunctionarissen zwart-op-wit gevrijwaard voor elke schade. Die overheidsfunctionarissen hebben alleen hun ministeriële verantwoordelijkheid: als het een probleem wordt, dan is dat voor de volgende minister. Nu is er wel een persoonlijke aansprakelijkheid als er sprake is van opzet of grove nalatigheid. Maar ja, het naleven van de adviezen van overheidsexperts, dat zal de rechter ongetwijfeld uiterst zorgvuldig vinden, net als het van tafel vegen van cruciale veiligheidsinformatie uit andere hoeken.
Die impuls zal dus uit Amerika moeten komen want de doofpot zit bij ons letterlijk potdicht in ons micro-universumpje van de kakelende klasse. Toch zal kwaad moeten worden bestraft – maar was het daadwerkelijk ‘kwaad’? Of was het een mix van verregaande incompetentie, eerzucht, controlezucht, gecombineerd met financiële incentives en carrièreperspectieven? Of is dat misschien wat eigenlijk met ‘kwaad’ en ‘boosaardig’ wordt bedoeld? Blij dat ik geen betrokken rechter ben die hierover moet gaan oordelen.
Voordat ik verzand in filosofische bespiegelingen: lees het rapport en deel het zo veel mogelijk. Het beschrijft een episode waarvan we later zullen zeggen ‘Nie wieder’.
Views (inst:8-10-’21): 928