Deel deze informatie met iedereen die je kent op je socials!
In de Amerikaanse staat Oklahoma werd dit jaar bijna een wet aangenomen die het mogelijk maakte om resten van gecomposteerde mensen als meststof op landbouwgrond te gebruiken. Gelukkig heeft gouverneur Kevin Stitt dit weten te voorkomen door zijn veto uit te spreken. Ondertussen wint de praktijk van humaan composteren wereldwijd snel aan populariteit.
Wat is humaan composteren precies?
Humaan composteren, ook wel bekend als veraarden, is een proces waarbij een lichaam samen met organische materialen zoals houtsnippers, stro en alfalfa in een herbruikbaar vat wordt geplaatst. Door middel van microben, warmte, zuurstof en vocht wordt het lichaam afgebroken in vier tot acht weken. De botten worden vermalen en terug gemengd, waarna het geheel nog enkele weken rijpt tot voedselrijke grond. Voorstanders zien dit als een milieuvriendelijk alternatief voor begraving of crematie.
—Lees verder na dit advertentieblokje—
Van Washington State University tot commercieel bedrijf
Katrina Spade, oprichtster van het bedrijf Recompose, is de drijvende kracht achter de commercialisering van humaan composteren. Ondanks haar achtergrond in architectuur, heeft ze zich laten inspireren door composteertechnieken voor veehouderijen. Na pilotonderzoeken aan de Washington State University richtte ze in 2017 Recompose op in Seattle. Twee jaar later werd humaan composteren gelegaliseerd in Washington als eerste staat in de VS. Momenteel is de praktijk wettelijk toegestaan in veertien staten, waaronder Colorado, Oregon, Californië en New York.
In Oklahoma werd bijna kannibalisme gelegaliseerd, aangezien het voorstel zowel het Huis als de Senaat passeerde voordat gouverneur Stitt zijn veto uitsprak.
Australië volgt hetzelfde pad
In New South Wales wordt momenteel een wet ingediend die humaan composteren legaliseert. Dit wordt gepresenteerd als een goedkoop en milieuvriendelijk alternatief nu begraafplaatsen vol raken en crematie ter discussie staat vanwege de CO2-uitstoot. Maria Zeee waarschuwt echter dat de Australische wetgeving dezelfde mazen kan bevatten als de eerste versie van het Oklahoma-voorstel. Zodra de praktijk genormaliseerd is, is de stap naar gebruik in de voedselketen kleiner dan overheden willen toegeven.
Rioolslib: al jaren menselijk afval op je bord
Biosolids, het eindproduct van rioolwaterzuivering, worden al decennia lang gebruikt als meststof op landbouwpercelen. Dit materiaal bestaat uit menselijke uitwerpselen, voedselresten, bacteriën en industrieel afvalwater. Zelfs farmaceutische stoffen kunnen in dit proces terechtkomen. Biosolids die voldoen aan bepaalde normen zijn federaal toegestaan voor agrarisch gebruik, maar grote voedselproducenten zwijgen hier vaak over.
Een hellend vlak dat niemand wil zien
De rode draad in al deze ontwikkelingen is hetzelfde: overheden en bedrijven verzekeren het publiek dat menselijk materiaal nooit in de voedselketen terecht zal komen, maar de wetgeving laat vaak mazen open. Waakzaamheid is daarom geen paranoia, maar een burgerplicht.
Het Oklahoma-debacle toont aan dat waarborgen pas worden ingebouwd nadat burgers en politici alarm slaan. Dit is geen geruststellende volgorde. Het is belangrijk om alert te blijven en te voorkomen dat de grens van acceptabelheid steeds verder opschuift.
Source: https://www.ninefornews.nl/menselijke-compost-de-voedselketen-in-hoe-men-dit-bijna-legaliseerde/
.