Help anderen door deze info met iederen die je kent op je social netwerk te delen!
Er is helaas geen gesproken versie van dit artikel beschikbaar
Zijn er wel eerlijke verkiezingen in Nederland? Professor Robert Epstein deed onderzoek naar wat hij het SEME-effect (search engine manipulation effect) noemt. Hij deed onderzoek naar gedragsverandering van zwevende kiezers en presenteerde in 2019 de resultaten in de Amerikaanse Senaat. Zelfs het subtiel sturen van antwoorden van de Google-zoekmachine bleek al enorm effect te hebben op het stemgedrag.
—Lees verder na dit advertentieblokje—
Gemiddeld zo’n 6 miljoen zwevende kiezers konden op deze manier in een bepaalde gewenste richting gemanipuleerd worden. Hij beschreef SEME als een zeer krachtige, maar wel onzichtbare vorm van beïnvloeding van onder andere het stemgedrag van burgers. Epstein bestempelde dat als “zeer zorgelijk voor het democratische proces”.
Dit onderzoek laat zien dat de media en sociale media ongemerkt een enorme invloed kunnen uitoefenen op het stemgedrag. Ze kunnen sturen naar een gewenste uitkomst. En dat gebeurt dus ook, zoals Epstein aantoont.
We zien in Nederland dat andere meningen dan het overheidsnarratief keihard worden gecensureerd. Er is kennelijk maar één narratief toegestaan. Deze ambtelijke aansturing van het land ook wel deep state genoemd – was er niet alleen tijdens covid, maar blijkt structureel.
Dankzij de bekentenissen van Fleur Agema in de Tweede Kamer weten we dat kabinetsleden, die normaal gezien in uitvoerende dienst van de Kamer zouden moeten staan, concrete beleidsopdrachten van terreurbestrijder NCTV en de NAVO krijgen.
Kunnen verkiezingen wel eerlijk verlopen waarin de overheid de mainstream media kennelijk rechtstreeks kan aansturen? In aanloop naar de verkiezingen van 2023 werd FVD bijna volledig genegeerd door de publieke media, maar de uitzending voor politieke partijen op de NPO kon hier kennelijk niet omheen. En zo werd toenmalig FVD-leider Baudet geconfronteerd met binaire Bram. Dit leverde een bizarre scène op.
Volgens communicatie-experts was dit overduidelijk opgezet om Baudet op het verkeerde been te zetten.
Na de leiderschapswissel plaatste NRC een foto van lijsttrekker De Vos waarop ze half vanuit het duister vanachter een gordijn met een wat angstige blik de wereld inkijkt. Vergelijk dit eens met CDA-leider Bontenbal, die door dezelfde krant wordt afgebeeld als de stralende ideale schoonzoon. Er wordt duidelijk met twee maten gemeten. Kennelijk is een partij met fundamentele kritiek op het overheidsbeleid zoals FVD niet welkom in de publieke arena, terwijl andere partijen die grotendeels meegaan met de hoofdlijnen van beleid alom aanwezig zijn.
Ook na de wissel wordt De Vos in vergelijking met andere partijen relatief weinig uitgenodigd in de media. En als het al gebeurt, wordt ze af en toe tot vervelens toe lastiggevallen over uitspraken van haar voorganger uit het verleden.
Bij Frans Timmermans bijvoorbeeld gebeurde dit niet. Zien we nog wel eens dat clipje van een geëmotioneerde Timmermans tijdens een VN-bijeenkomst over de MH17? Zijn optreden werd later door Jeroen Pauw ontmaskerd als een zeer ongepaste emotionele act en misleiding van het publiek. Moet het publiek dat dan niet weten?
Of wordt Rob Jetten nog wel eens geconfronteerd met zijn misleidende optreden bij Op1, toen hij sprak over een “verstikkende stikstofdeken” waaronder de natuur afsterft?
We kunnen daarom niet anders dan concluderen dat er in Nederland geen eerlijke verkiezingen zijn, aldus Dolf van Wijk:
[embedded content]Hoe beïnvloeden de media de verkiezingen? We zitten midden in een informatieoorlog, niet alleen van onze overheid, maar ook internationale partners zoals de NAVO. Zijn noemen het zelf “the battle for the brain”.
Deze oorlog wordt gevoerd met een onzichtbaar wapen: emotie. Via psychologische technieken wordt niet je mening, maar je gevoel gestuurd – heel subtiel en onbewust.
Onze overheid heeft daarvoor gedragsdeskundigen. Zij werken in zogeheten Behavioural Insights Teams (BIT). Hun taak: niet objectief informeren, maar burgers nudgen, met kleine stapjes in de gewenste richting duwen.
In 2008 publiceerde gedragseconoom en Nobelprijswinnaar Richard Thaler zijn onderzoek naar nudging. Sindsdien werd gedragsmanipulatie steeds meer een structureel onderdeel van het beleid, maar zonder geïnformeerde toestemming van de burger.
Het WRR-rapport ‘Hoe mensen keuzes maken’ uit 2011 zegt letterlijk dat beleidsmakers de keuzes van mensen moeten beïnvloeden.
Psycholoog Robert Zajonc stelde dat menselijke hersenen “altijd en onmiddellijk een positieve en negatieve gevoelswaarde toekennen aan alles”. Dat heet een “affective tag” of label met gevoelswaarde.
Dat label wordt in verkiezingstijd strategisch gebruikt. Rob Jetten zei bijvoorbeeld een week voor de verkiezingen bij Eva Jinek dat hij twee partijen “principieel uitsluit”, namelijk de PVV en Forum voor Democratie. Niet op inhoud, maar omdat ze “veroordeelden op hun lijst hebben”. Veroordeelden: een negatief label
.