
Cultuurvernietiging in The Odyssey
Het nieuws werd wereldkundig gemaakt door het Amerikaanse entertainmenttijdschrift The Hollywood Reporter. Het medium bracht de opmerkelijke casting vol trots naar buiten op X (voorheen Twitter) en kondigde aan:
“Lupita Nyong’o zal twee rollen spelen in #TheOdyssey. Bevestigend wat online al werd gespeculeerd, speelt Nyong’o Helena van Troje, de mooiste vrouw ter wereld die de schuld krijgt van het starten van een oorlog. De Oscar-winnares speelt ook Helena’s zus, Klytaimnestra.”
Dit is allang geen onschuldige artistieke vrijheid meer; dit is doelbewuste cultuurvernietiging. Helena van Troje is immers een van de allerbekendste figuren uit de Griekse oudheid, beroemd om haar gouden lokken en onweerstaanbare schoonheid die letterlijk duizend schepen te water liet.
Maar in het hedendaagse, door rassenquota geobsedeerde Hollywood, is het blijkbaar ‘problematisch’ om een historisch en mythologisch Europees figuur daadwerkelijk door een Europese actrice te laten spelen.
ZE WILLEN DAT WE ZWIJGEN: Steun DDS in de strijd tegen de woke-waanzin en de vernietiging van onze cultuur! (LET OP: HET ARTIKEL GAAT HIERONDER DIRECT VERDER!)
De elitaire deugbrigade probeert onze geschiedenis en klassiekers uit te wissen met hun diversiteitsquota. Blijft de nuchtere stem behouden om deze waanzin genadeloos bloot te leggen? Steun ons dan nu!
Homeros bij het grofvuil
Wat Hollywood hier flikt, is niets minder dan geschiedenisvervalsing onder het mom van ‘inclusiviteit’. Als je de Ilias en de Odyssee van Homeros erop naslaat, net als de werken van talloze andere klassieke schrijvers, is de beschrijving van Helena kristalhelder. Ze was een Spartaanse koningin met een lichte huid en blond haar. Het is volstrekt logisch; het is tenslotte een eeuwenoude Griekse mythe.
Maar de historische feiten doen er niet meer toe voor de elitaire filmmakers in Los Angeles. Zij zijn liever bezig met het afvinken van hun linkse diversiteitslijstjes dan met het respecteren van het bronmateriaal.
Het zogenaamde ‘blackwashen’ van blanke historische of mythologische figuren is inmiddels een ware pandemie geworden in de film- en televisiewereld. We zagen de hysterie al bij figuren als Cleopatra, en nu is het de beurt aan het fundament van de Europese literatuur.
De hypocrisie van de deugbrigade
Stel je voor dat de rollen waren omgedraaid. Wat als een historische, Afrikaanse koningin of een mythische Zulu-prinses plotseling gespeeld zou worden door een blonde, blanke actrice met blauwe ogen?
De wereld zou te klein zijn! De linkse deugbrigade zou onmiddellijk schuimbekkend over straat rollen, NPO-talkshows zouden overuren draaien, en de term ‘cultural appropriation’ zou niet van de lucht zijn. De filmstudio zou binnen een dag volledig worden gecanceld.
Maar als het gaat om westerse iconen en de blanke, Europese geschiedenis, is opeens werkelijk álles geoorloofd en moet je het allemaal maar fantastisch en ‘inclusief’ vinden. Het is hoog tijd dat we weigeren mee te gaan in deze totale waanzin.
Laat Hollywood lekker in hun eigen woke-sop gaarkoken; wij weten wel beter. Helena was blond, en geen enkel geforceerd diversiteitsbeleid gaat daar ooit verandering in brengen!
.

