• do. jun 4th, 2026

Het Nieuws Maar Dan Anders,

Anders Hoor Je Het Niet!

2026 © Peter den Haring | deze versie WantToKnow.nl/be
*
In vrijwel alle oude beschavingen verschijnt hetzelfde kernmotief: uit den hemel dalen hogere wezens af. Zij beschikken over superieure technologie of krachten waarmee zij de mensheid creëren, onderwerpen, begeleiden of beheersen. Onderlinge verdeeldheid leidt tot heftige strijd. Daaruit ontstaan (al dan niet nucleaire) catastrofes, zondvloeden of hele beschavingsbreuken.  Sommige Goden houden vast aan de wereldcontrole, andere willen de mens verheffen of bevrijden. Ik verwijs voor dit patroon naar de Griekse Titanomachie, de Vedische oorlogen, Mesopotamische Anunnaki-mythen en Meso-Amerikaanse godenoorlogen. Oude gnostische teksten kennen het verhaal en zelfs de Bijbel presenteert her en der gevallen en heilige Engelen…
Binnen een strikt hiërarchische buitenaardse bestuursorde manifesteert zich steeds een rebelse culturele dissident, iemand die verboden (wetenschappelijke) kennis deelt met de mensheid. Het verhaal van Prometheus, die vuur steelt van de Olympus, van Oppergod Zeus) is geheel te zien als strijd om menselijke emancipatie tegen de wil in van een autoritaire hemelorde. Deze lichtbrenger zou dus een ons gunstige ‘gevallen’ engel zijn, een Lucifer?
In de Griekse traditie zijn Titanen veel ouder dan de Olympiërs. De Titanen zijn kinderen van Uranus (hemel) en Gaia (aarde). Een inzaaiing van buitenaardse oorsprong? De Nephilim, de reuzen die op aarde de dochters van de mensen tot vrouw namen? De Olympiërs zijn hun nakomelingen, die hen later gaan bestrijden. Dat lijkt op het idee van opeenvolgende Godendynastieën, dat je ook in Mesopotamië en India aantreft. Allerlei megalithische bouwwerken, verspreid over de hele wereld, zouden resten zijn van zo’n prehistorische reuzencultuur.
Symbolisch lijkt dit conflict minstens op een dramatische beschavingsomwenteling. Misschien zien we een natuurlijke, cyclische landbouwcultuur die door een technisch beter bewapende hiërarchische krijgerscultuur wordt weggevaagd? Dat zeggen veel reguliere archeologen tenminste.
klik voor link naar Vimada-info

Nieuw verzet zich keer op keer tegen het oude.
De Vedische en epische Indiase teksten zoals de Mahabharata en Ramayana bevatten opvallende beschrijvingen van luchtvoertuigen (vimana’s), hemelse wapens en verwoestende oorlogen. De blauwhuidige Krishna in de Indiase stad Dwaraka wordt vanuit uit de lucht gebombardeerd door een blanke Europese, Arische koning, die met luchtvloten over de Himalaya India binnenvalt en langzaam dat enorme land verovert. De oorspronkelijke zwarte bevolking, de Dravida’s, wordt dan steeds verder vermengd met witte genen.

In Mesopotamische teksten, denk aan de ontcijferde kleitabletten van Zecharia Sitchin, zie je een vergelijkbare spanning tussen de Annunaki-goden. Enlil vertegenwoordigt de oude orde met hardhandige, straffende autoriteit en onwrikbare hiërarchische controle. De jongere Enki lijkt het menselijke slavenras te willen helpen en te beschermen tegen velerlei rampen. Enlil stuurt er meteen maar een zondvloed op af..
Nog zo’n verhaal: de strijd tussen de mannelijke stormgod Marduk en vrouwelijke oceaangodin Tiamat. Die lijkt structureel sterk op de oorlog tussen Zeus tegen de Titanen. Marduk jaagt een pijl door Tiamat en wint zo. Een pijl? Of een wapen dat via een kosmisch wapensysteem uit de piramide van Gizeh werd afgevuurd, zoals moderne zieners beweren? Allemaal voornamelijk symbool voor de krachtige centrale macht (Babylon) die de chaos overwint? Dat beweren de meeste hedendaagse wetenschappers.
.

Via handel en migratie hebben allerlei grote beschavingen elkaars mythen beïnvloed. Verhalenvertellers reisden mee. Naar Mesopotamië, Anatolië, Griekenland, Perzië en India. Het is zeer waarschijnlijk dat al deze mythen vervormde herinneringen bevatten aan echte catastrofes. Klimaatrampen, vulkaanuitbarstingen, komeetinslagen, veranderingen in de zeespiegel, ze kunnen decor geweest zijn voor het verwerken van menselijke trauma’s rond macht en onmacht.

Tegelijk zien we overduidelijk opnieuw en opnieuw in de opgevoerde Goden psychopathische, narcistische egostructuren, die dynamisch aangetast worden door meer idealistische pioniers. Dit soort mythes zijn volgens veel auteurs in wezen gecodeerde herinneringen aan contact met buitenaardse (Goddelijke) machthebbers. Ook het magisch boek Oashpe, gechanneld in 1870, doet adembenemend verslag van oeroude kosmische veldslagen. Mag de mens ‘goddelijke’ vermogens ontwikkelen? Dat blijft de vraag..!
Historisch blijft deze hele hypothese speculatief, maar wie heeft nu geen interesse in verloren kennisoverdracht? Wie bewijs wil zien, kan net zo goed vragen om bewijs dat God bestaat. Zien we echter geen parallellen met de huidige beschavingsstrijd? Is het waar dat Trump probeert om de oude gecorrumpeerde geldelite van de Engelse imperiale City of Londen uit te schakelen? Ik hoop dat we uiteindelijk zijn wonderlijk Zionistische manoeuvres zullen begrijpen. Dan mag hij van mij rustig een beetje Prometheus spelen.
Peter den Haring (1946) is astroloog, hypnotherapeut, journalist en schrijver. Hij publiceerde tien boeken en twee zelfhulp CDs. Dit najaar komt zijn 11e boek uit bij Uitgeverij Obelisk over ‘Hoofdzonden en intimiteit: Hebzucht, Wellust en Waarzeggerij’. Zie peterdenharing.nl

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *