Details, waaronder de volledige blog “Rethinking the cost of electricity in a complex energy system”, zijn beschikbaar op www.unpopular-truth.com
We denken dat we de elektriciteitskosten begrijpen. Dat is niet zo.
De meesten van ons geloven dat de vraag naar de kosten van elektriciteit al beantwoord is. We vergelijken technologieën, noemen cijfers per kWh en vertrouwen op een paar bekende maatstaven om te bepalen wat goedkoop is en wat niet. Maar wat als ik je vertel dat die cijfers slechts een deel van het verhaal vertellen?
Al decennialang wordt het debat bepaald door vereenvoudigde maatstaven zoals de Levelized Cost Of Electricity (LCOE). Deze cijfers lijken eenvoudig te communiceren en worden algemeen aanvaard, maar ze richten zich uitsluitend op individuele elektriciteitscentrales en negeren het systeem waarin ze opereren… en dat is van groot belang!
Elektriciteit is geen product
Elektriciteit wordt vaak behandeld als een grondstof of een product. Een eenheid energie die wordt verkocht tegen een prijs per kWh.
In werkelijkheid klopt dit niet, aangezien elektriciteit een dienst is die 24/7/365 op aanvraag wordt geleverd. Daarom moet het betrouwbaar worden geleverd, met de juiste spanning, frequentie, fase en stroomsterkte, elke milliseconde van elke dag. Dat vereist een zeer complex systeem dat bestaat uit opwekking, reservecapaciteit, opslag, transmissienetwerken en stabiliteitsmechanismen.
Zodra je op deze manier naar elektriciteit kijkt, verandert de vraag die gesteld moet worden behoorlijk. We vragen niet langer alleen “wat kost deze technologie?”, maar eerder “wat kost het om het hele systeem te laten werken?” Want wat zou je met elektriciteit doen als deze niet op jouw locatie wordt geleverd, klaar voor gebruik?
Wat de standaardmaatstaven missen
Gangbare maatstaven zoals LCOE zijn nooit ontworpen om vragen op systeemniveau te beantwoorden, aangezien ze de kosten op installatieniveau weergeven, maar balancering, netintegratie, back-up en opslag (systeemkosten) buiten beschouwing laten.
Er bestaan completere benaderingen, zoals de Full Cost of Electricity (FCOE), die trachten rekening te houden met het volledige systeem dat nodig is om betrouwbare elektriciteit te leveren, en wanneer deze bredere kosten in aanmerking worden genomen, begint het beeld te verschuiven.
Zelfs instellingen als de OESO en UNECE erkennen nu dat het vergroten van het aandeel van wind- en zonne-energie de totale systeemkosten kan verhogen (zie de links in de oorspronkelijke blog hier). Niet omdat de technologieën zelf inherent gebrekkig zijn, maar omdat ze extra infrastructuur en ondersteuning vereisen om binnen een stabiel net te functioneren.
Source: https://clintel.nl/waarom-zonne-energie-in-duitsland-veel-duurder-is-dan-steenkool/
.