Waarom viel ‘vredes-president’ Trump Venezuela en Iran aan?

President Donald Trump beloofde geen nieuwe oorlogen te starten. Waarom heeft deze ‘vredes-president’ dan wel Iran aangevallen? Welke rol had Iran voor de deepstate en wat zijn de diepere, verborgen lagen in dit verhaal? Rich Does Politics spreekt met kolonel Roxane Towner-Watkins over de schaduwwereld van de deepstate en de recente geopolitieke gebeurtenissen in het Midden-Oosten, gezien vanuit een Operatie Gladio-perspectief.

Kolonel Towner-Watkins die 30 jaar voor de Amerikaanse Luchtmacht werkte: “Ik heb Donald Trump gesteund, omdat hij tijdens zijn eerste ambtstermijn geen nieuwe oorlogen is begonnen. Hij voerde slechts zeer beperkte, korte, militaire acties uit. Maar toen begon hij op 28 januari 2026 Iran te bombarderen. Dit slaat nergens op. Bommen gooien op onschuldige mensen. En vervolgens gooien de Iraniërs blijkbaar bommen op Israël en andere locaties. Het is de ‘mist van de oorlog’, maar wat een puinhoop.” Towner-Watkins verwoordt hiermee de gedachte die bij veel mensen leeft. Desondanks plaatst ze de recente geopolitieke gebeurtenissen in een breder historisch overzicht, door er vanuit een Operatie Gladio-perspectief naar te kijken.

Venezuela speelde niet mee met de globalisten

Volgens Towner-Watkins is de situatie in Iran anders dan die in Venezuela: “Dit is geen nette operatie zoals het uit het zadel te wippen van Nicolás Maduro. Toen in 1998 in Venezuela de revolutie van Hugo Chávez plaatsvond en hij de CIA eruit gooide, verwijderde hij al deze snode spelers. Een paar jaar later, rond 2000-2002 en vervolgens wederom in 2004, waren er pogingen om zijn regering omver te werpen. Dat zegt mij, alleen al vanuit mijn kennis over Operatie Gladio (lees daarover in deel 1), dat Chávez niet meespeelde in de mondiale orde.” 

Towner-Watkins vervolgt: “Als je verder vooruit in de tijd kijkt naar president Nicolás Maduro (die vanaf 2013 aan de macht kwam) hebben minister van Buitenlandse Zaken Mike Pompeo en Nationaal Veiligheidsadviseur John Bolton in 2019 tijdens het eerste Trump-kabinet, een staatsgreep tegen Maduro georkestreerd. Ze hebben toen Juan Guaidó tijdelijk erkend als de nieuwe leider van Venezuela. Toen de Amerikaanse financiële markten Guaidó erkenden, namen zij in die tussenperiode in feite collectief Citgo Petroleum Corporation en miljarden dollars van de Venezolaanse regering in beslag.”

Venezuela als boeman en CIA’s drugsimperium 

“Als je het vanuit een breed perspectief bekijkt, is Maduro duidelijk aan de macht gebleven. Dus als je Maduro van het schaakbord moet halen, en je hebt mensen in die regering die bereid zijn om met de Amerikaanse regering samen te werken om dat te doen — dan ontkracht je, ongeacht wat je daarvan vindt — het beeld van Venezuela als een soort zondebok. Want vanwege de cocaïne in Latijns-Amerika gebruikten ze Venezuela als boeman”, licht Towner-Watkins toe.

“Dus ongeacht of het nu CIA-mensen of mediafiguren waren, ze richtten zich allemaal op Venezuela omdat ze de boeman niet onder controle hadden. Het boek ‘Stolen Elections’, grotendeels geschreven door een CIA-man, geeft het land niet alleen de schuld van alle gestolen verkiezingen in Venezuela (vanwege de in Venezuela ontwikkelde Smartmetic- en Dominion-stemmachines en -software, red.), maar stelt letterlijk dat Maduro het grootste drugsimperium ter wereld runt. Dat werd echter gedaan door de CIA, niet door Maduro”, denkt Towner-Watkins.

“Door Maduro uit te schakelen, wordt in feite ook de infrastructuur van de drugshandel in Venezuela van het toneel gehaald. In de onmiddellijke nasleep daarvan, vormen ze een brede coalitie van Latijns- en Zuid-Amerikaanse landen, die vastbesloten zijn om een einde te maken aan de drugshandel op het westelijk halfrond. Daardoor kun je snel vooruitgang boeken.” Towner-Watkins beschouwt de interventie in Venezuela als een operatie om de eeuwige boeman in die regio te verwijderen.

Iran was de boeman van het Midden-Oosten

“Als je vervolgens naar Iran kijkt, wie is dan de boeman in het Midden-Oosten? Iran. Amerika geeft Iran de schuld van alles: Hezbollah, Hamas, alles. Dat was het narratief, maar niet de werkelijkheid. Want het was Israël dat Hamas financierde als tegenwicht voor de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO). Het was niet Iran. We zijn echter door propaganda wél geconditioneerd om te geloven dat Israël geen kwaad doet en Iran niets goed kan doen”, vertelt Towner-Watkins.

“De CIA, MI6 (Britse buitenlandse inlichtingendienst) en de Mossad hielpen het monster creëren door in Iran de Savak, de veiligheids- en inlichtingendienst onder de Iraanse Sjah, op te zetten.” De Savak was het meest gevreesde instituut van het land. Towner-Watkins vervolgt: “De Mossad begon met het trainen van de Savak-agenten die mensen martelden, ontvoerden, opspoorden, al dat soort dingen. Ze waren heel erg wreed. Daarmee creëerde men de omstandigheden voor wat ik beschouw als een kwaadaardig imperium onder de sjah. Als gevolg daarvan krijg je een revolutie.”

De Moslim Broederschap

Rich verwijst naar Barbara Boyd van Promethean Action: “Zij zei: ten eerste is het Iraanse regime voortgekomen uit de Moslimbroederschap, een creatie van de Britten om onrust te stoken, want dat is wat de Britten doen. Ze houden ervan om onrust te stoken en iedereen verdeeld te houden en tegen elkaar te laten vechten, zodat men zich niet kan verenigen tegen hun imperiale overheersers. Boyd verwees naar het boek Hostage to Khomeini, dat gedocumenteerd en onafhankelijk verifieerbaar bewijs bevat over geldstromen, dat aantoont hoe Khomeini banden had met de CIA en MI6. En hoe deze inlichtingendiensten, wanneer hun marionet niet langer bruikbaar is, de volgende al klaar hebben staan.”

“Barbara zei dat een van de redenen waarom ze de sjah aan het einde van zijn bewind wilden afzetten, was omdat hij Iran wilde industrialiseren, kernenergie wilde ontwikkelen en dat model vervolgens aan de rest van de wereld wilde uitdragen. Welnu, het laatste wat de Europese elites willen, zijn sterke naties in de rest van de wereld, met hun eigen onafhankelijke industriële economieën. Dus moest hij weg.”

“Vervolgens zetten ze die islamist Khomeini aan de macht, die het land primitief en feodaal zou houden, net zoals de Taliban dat hebben gedaan met Afghanistan, dat vóór hun machtsovername een beschaafde samenleving was. Onder ayatollah Khomeini werd de ontwikkeling van het land onderdrukt, wat in het belang was van de Britse elites, of de Europese elites”, besluit Rich.

Het installeren van marionetten

Dat is ook de kern van Towner-Watkins’ verhaal over Gladiostijl operaties, waarbij de westerse inlichtingendiensten leiders installeren die controleerbaar zijn, maar als ze in de regio te invloedrijk worden, of een vorm van onafhankelijkheid nastreven, er een opvolger wordt voorbereid om na een ‘revolutie’ het stokje over te nemen. Dat gebeurde ook in Iran nadat de Sjah de olie-industrie wilde nationaliseren, tegen het belang van British Petroleum. “De ayatollah werd uit Frankrijk gehaald, waar hij vijftien jaar als vluchteling had gewoond – een lidstaat van de NAVO en onderdeel van Operatie Gladio – en tijdens de revolutie in Iran geïnstalleerd”, zegt Towner-Watkins. 

Het Iran-Contra-schandaal

Towner-Watkins was geschokt toen ze zich ging verdiepen in de omvang van de handel die Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en Duitsland met de ayatollah dreef. “Wie verkocht er in de jaren tachtig, tijdens de oorlog tussen Iran en Irak, raketten aan Iran? De VS. Ten minste twee keer, het ging om grote zendingen. En weet je wie bemiddelde in die rakethandel? Israël.”

Towner-Watkins heeft het over de Iran-Contra-affaire, ook wel Iran-gate genoemd. Het was een politiek schandaal in de Verenigde Staten dat in 1986 onthuld werd en ging over de illegale financiering van de Contra’s — gewapende rebellen en tegenstanders van de links-nationalistische sandinisten in Nicaragua — waarvan de inkomsten afkomstig waren van geheime wapenleveringen aan Iran. “Die raketten zijn via Israël vervoerd. Amerikaanse westerse raketten”, zegt Towner-Watkins, die zelfs claimt dat de CIA en MI6 erbij betrokken waren.

Iran weigerde deel te nemen aan de vredescoalitie

Towner-Watkins denkt dat president Trump — die op 17 November 2025 de Board of Peace heeft opgericht, met politieke leiders uit Azië en het Midden-Oosten — een einde wilde maken aan die illegale wapenhandel en Irans rol als boeman van Israël, waarmee beide landen voor een aanhoudende destabilisatie in de regio zorgden.

“Iran kreeg dezelfde keuze voorgelegd als Venezuela. Stop ermee. Doe dit niet meer. Ayatollah, ga terug naar Frankrijk. Ga ergens anders wonen. Ik denk dat het onderhandelingsteam heeft gezegd: jullie hebben Hezbollah gefinancierd en andere slechte dingen. We willen dat daar een einde aan komt. En Iran had kunnen zeggen: oké, we gaan ermee stoppen.”

“Want je kunt geen echte vrede in het Midden-Oosten hebben zolang de dreiging bestaat dat Iran doorgaat met het verrijken van uranium tot wapenkwaliteit en dat dit altijd op het spel staat. Iran had aan de onderhandelingstafel kunnen komen en kunnen deelnemen aan deze vredescoalitie. Ze waren gewoon niet van plan om dat te doen”, concludeert Towner-Watkins. 

Valse vlag aanslag op Israël met Iran als zondebok

De voormalige Luchtmacht-kolonel heeft het vermoeden dat er een acute dreiging was in het Midden-Oosten in de vorm van een valse vlag. Door het lanceren van een of ander nucleair wapen, ofwel een tactisch kernwapen, of een vuile bom. “Dat is niet door de mainstream media verslagen, maar wel door een betrouwbare bron ter plaatse, die zei dat Iran de schuld zou krijgen. Waarschijnlijk was de aanval gericht op Israël. En ik denk dat er gesprekken gaande waren dat men dat wilde stoppen.” Dat gold vermoedelijk ook voor Venezuela, denkt Towner-Watkins, om in het westelijk halfrond een nucleaire dreiging te vormen.

“Om welke reden dan ook, besloot Iran om geen onderdeel te zijn van de oplossing en besloot de VS dat ze hun spelletje niet meer meespeelden. Je moet begrijpen dat de echte bron van destabilisatie de losgeslagen voorstanders van regimeverandering zijn, die overal valse vlag-operaties opzetten.” Een valse vlag-operatie is een aanslag, waarbij niet de werkelijke dader, maar een andere zondebok de schuld krijgt. 

Psyops om beeldvorming over Israël en Gaza te sturen

Towner-Watkins deelt haar hypothese: “Het zou een Gladio-operatie zijn geweest, waarbij Israël zowel het doelwit als de dader zou kunnen zijn. Ze vermoorden hun eigen volk en geven Iran de schuld. De onruststokers van Israël zijn degenen die deze valse vlag-operatie hadden kunnen uitvoeren. Het zijn degenen die mensen in Gaza vermoorden en beroven. Maar niemand zal in dat geval geloven dat Israël de slechterik is.”

“In Amerika is er voor honderden miljarden dollars aan propaganda en psychologische operaties gevoerd, waarin ons wordt voorgehouden dat we allemaal zullen sterven als we Israël niet steunen”, legt Towner-Watkins uit. Rich vraagt zich af: “Verandert dat beeld niet door de aanvallen, het doden van al die Palestijnen, de genocide in Gaza?” Towner-Watkins beaamt dat er wel een groep is die zich hiertegen verzet. “Maar de media en de CIA marginaliseren hen met psychologische operaties, net zoals dat in de jaren ’60-70 gebeurde met de demonstranten tegen de Vietnamoorlog. Dat is precies wat nu gebeurt met iedereen die opkomt voor Gaza.”

Iran koos de kant van de deepstate

Vanuit deze historische context en het Gladio raamwerk verklaart Towner-Watkins dat Trump wilde ingrijpen in Iran. “Als je Iran niet onder de paraplu van de vredesbeweging kunt brengen, dan moet je het land veranderen. Want we kunnen niet toestaan dat Iran nog langer als boeman van de Britten en Israël wordt gebruikt. Dat is wat gaande is.”

“Als machthebbers in Iran nog steeds onder controle staan van het Verenigd Koninkrijk en de regering van Israël, en zeggen: nee, we doen niet mee aan deze vredescoalitie, dan is er geen andere keuze dan ze uit te schakelen. Hoe vreselijk dat ook klinkt.”

Zionistische lobby

Net zoals in Amerika hebben Britse Parlementsleden warme banden met Israël, stelt Rich. “De helft van het Britse kabinet bestaat uit leden van de Labour Friends of Israel. Vorig jaar, tijdens de 12-daagse oorlog tussen Iran en Israël, leverde de Britse regering inlichtingen aan Israël, leverde ze wapens en ging ze samen met de VS (de Houthi-rebellen in) Jemen bombarderen. En mijn hele volwassen leven lang, bij elk Amerikaans mislukt avontuur in het Midden-Oosten, waren de Britten er vanaf het allereerste begin bij. ‘Laten we Libië bombarderen. We doen het samen. Laten we Syrië bombarderen. We staan aan elkaars kant. Irak, Afghanistan. Laten we het samen doen.’ Maar deze keer in Iran niet. Dat klopt niet, want het zou vanuit koloniaal oogpunt logisch zijn als de Britten zich ermee zouden bemoeien en vervolgens hun aandeel in de Iraanse olierijkdom zouden krijgen.”

Volgens Towner-Watkins zijn de wortels van het zionisme terug te voeren tot het einde van de 19e eeuw, naar de Fabian Society en hun mantra van één wereldregering. “Wie heeft het zionisme in het leven geroepen? Alle sporen hiervan leiden naar Groot-Brittannië. Zij hebben het Chatham House, de Council on Foreign Relations (CFR) en de Pilgrim Society aan beide zijden van de oceaan opgericht.” 

Nieuwe wereldorde van oude garde

“Dit zijn mechanismen geweest die door de geschiedenis heen de touwtjes in handen hebben gehouden. Donald Trump maakt geen deel uit van die infrastructuur. De Britten maken er nog steeds deel van uit. Zij kunnen geen vrede hebben, omdat hun hele imperium is gebouwd op een strategie van spanning, waarbij zij alle spelers tegen elkaar kunnen uitspelen. Als zij op verschillende locaties spanningen creëren, kunnen zij op elk moment dat zij de wereldorde willen manipuleren, onmiddellijk oorlog ontketenen. Daarbij creëren zij de achterblijvende eenheden om hun terrorisme te orkestreren.”

Vanuit de Gladio-lens bezien zijn de militaire acties ten aanzien van Iran geen aanval op een soeverein land of het Iraanse volk. Mits Amerika, inderdaad zoals president Trump stelt niet verantwoordelijk is voor bombardementen op burgerdoelen, zoals de meisjesschool in Minab, waarbij rond de 170 doden vielen. Het is een aanval op een belangrijk bolwerk van de deepstate, als uitvloeisel van het Britse koloniale imperium. Die Iran gebruikte als boeman tegenover Israël om de Zionistische agenda te steunen. De destabilisatie in de regio diende hun agenda. Towner-Watkins concludeert dan ook: “Ik geloof dat Trump als de vredes-president wil dat er een einde komt aan al deze ellende, want het destabiliseert alles.” 

Barbara Boyd ziet Trumps acties eveneens als het ontmantelen van het systeem van de oude garde: “Trumps uiteindelijke doel is de volledige ontmanteling van een 50 jaar oud financieel imperium dat is gebouwd op olie, terrorisme en kunstmatig gecreëerde crises. Degenen die ooit het hardst schreeuwden in Amerika, zijn juist degenen die profiteren van de petrodollar-economie, die Donald Trump stelselmatig aan het vervangen is.”

Ella Ster | ellaster.nl

Gerelateerd