“In een wereld waar de trein van vooruitgang met razende snelheid voort denderde, werden de stemmen van de twijfelaars en de bezorgden steeds luider, maar bleven ze onverhoord. Terwijl de machthebbers de massa’s met beloftes van veiligheid en gezondheid voedden, verdronken de waarheden in een zee van desinformatie. De schaduw van de dystopie hing dreigend boven ons, terwijl we de prijs betaalden voor de illusie van controle.”
Even de hele bevolking ‘doen’, terwijl de één na de ander aan de bel trekt. De trein dendert door.
We schrijven 10 mei 2021. Er wordt op grote schaal gevaccineerd tegen corona. Vlak voor het einde van de werkdag wordt binnen het RIVM een verontrustende e-mail verstuurd.
‘Ik zie het als mijn taak om jullie te vertellen dat we van de ene dataramp in de andere terechtkomen’, waarschuwt de persoon, die op dat moment werkte voor het Programma Covid Informatie en Monitoringssysteem (CIMS). Officieel: COVID-vaccinatie Informatie- en Monitoringssysteem.
Het CIMS is het landelijke registratiesysteem van het RIVM waarin gegevens over toegediende COVID-19-vaccinaties in Nederland worden vastgelegd. Het was cruciaal om te monitoren of de vaccins veilig waren.
Op 29 januari 2021 werd al opgemerkt dat 95 procent vulling van het CIMS noodzakelijk was. De vulling was op die dag 17,6 procent en hij is nooit boven de 80 procent uitgekomen.
De bestandsvergelijking (CIMS versus LCC, Logistiek Coördinatiecentrum van het RIVM, red.) was en is een ramp, klaagt de medewerker in de mail. ‘Daar wordt al weken aan gesleuteld, maar het blijft een onmogelijke opgave om twee systemen én dataverzamelingen die beide niet zijn ontworpen om met elkaar te worden vergeleken, met elkaar te vergelijken om op grond van de uitkomsten conclusies te trekken’.
Ik begrijp dat we nu een bijgesteld LCC-bestand krijgen, waarvan ik niet weet of ons dit nog verder van huis brengt of juist helpt, voegt de persoon toe.
De toon van de e-mail wordt steeds dringender. ‘We hebben heel begrijpelijke stappen gezet, maar alles is haastwerk, waardoor zorgvuldigheid in het gedrang komt en we nu aankijken tegen én hoge verwachtingen (analyse uitkomst belronde) en een brij aan informatie en vragen die bijna niet meer te handelen zijn. Als we ook nog de mogelijkheid gaan bieden om bij RIVM te checken of alle data wel zijn aangekomen zonder hiervoor de voorzieningen te treffen, dan verzuipen we volledig’.
Volgens de medewerker moest men bij het RIVM ‘heel goed nadenken hoe we verder gaan’.
Twee maanden eerder, in maart 2021, trok het Centrum Epidemiologie en Surveillance van Infectieziekten (EPI) van het RIVM al aan de bel. Mensen konden een zogenoemde opt-in (akkoord met registratie) voor COVID-19-vaccinatie geven. Er waren grote verschillen tussen het aantal registraties in CIMS en de weekrapportage van het EPI.
Het EPI waarschuwde dat ‘er een serieus probleem is om de verantwoordelijkheid van RIVM op het punt van monitoring en evaluatie te kunnen uitvoeren’ wanneer de opt-in onder de 95 procent zakt.
Wat deed toenmalig coronaminister Hugo de Jonge op 9 mei 2021? Die pleitte doodleuk voor een plan waarbij 100 procent van de bevolking vanaf 12 jaar zou worden geïnjecteerd met Pfizer, merkt informatiebeveiliger en IT-specialist Leon Kuunders op.
Hij wist op dat moment dat de veiligheidsbewaking stuk was en dat de injecties onveilig waren, aldus Kuunders, die meer dan 275.000 vrijgegeven Woo-documenten analyseerde.
Op de bewuste 9 mei schreef De Jonge in een interne e-mail: ‘Denk dat we dat moeten doen: in de Kamerbrief het verhaal over de vaccin-behoefte, waarbij we articuleren wat we willen: voldoende vaccins voor het geval we de hele bevolking moeten doen vanaf 12, 100% vaccinatiegraad, meerdere technieken, et cetera’.
Even de hele bevolking ‘doen’, terwijl de één na de ander aan de bel trekt. De trein dendert door.

