“In een wereld waar wetenschap en waarheid onder druk staan, fluisteren de wetenschappers hun twijfels in het duister, terwijl de massa hen als helden aanvaardt. De uitgelekte chatberichten onthullen een schokkende kloof tussen wat er wordt gezegd en wat er werkelijk wordt gedacht, een dystopie van zelfcensuur en politieke manipulatie. De veiligheid van miljoenen hangt af van de geheimen die achter gesloten deuren worden gedeeld, terwijl de publieke opinie wordt gevormd door zorgvuldig gecureerde leugens.”
Uitgelekte chatberichten tonen nu wat wetenschappers onderling bespraken.
De veiligheid van de mRNA-vaccins stond al vroeg ter discussie — maar dan bij de wetenschappers zelf, niet bij de mensen die het hardop durfden te zeggen. Dankzij documenten vrijgegeven door het Amerikaanse congreslid Rand Paul weten we nu dat infectieziekte-geneticus Kristian Andersen in de zomer van 2020 ernstige zorgen had over diezelfde vaccintechnologie waarmee honderden miljoenen mensen werden ingeënt. Zorgen die hij deelde in besloten chatgesprekken, terwijl het publiek werd verteld dat alles veilig en effectief was.
Geheime twijfels van een prominente wetenschapper
Andersen, verbonden aan het prestigieuze Scripps Research-instituut en één van de auteurs van het bekende Proximal Origin-artikel in Nature Medicine, stuurde in juli 2020 berichten via Slack die nu zijn uitgelekt. Daarin liet hij zich bijzonder sceptisch uit over RNA- en DNA-gebaseerde vaccintechnologieën. Zijn voorkeur ging in die periode uit naar traditionelere vaccins — niet naar de experimentele mRNA-platforms die uiteindelijk door Pfizer en Moderna op de markt werden gebracht.
Over Moderna liet hij zich in niet mis te verstane bewoordingen uit: hij maakte zich ernstig zorgen en zei gewoonweg niet overtuigd te zijn dat het product veilig was. Dezelfde man die het publiek geruststelde over de oorsprong van het virus, twijfelde achter gesloten deuren luid aan de veiligheid van het vaccin dat de westerse wereld vervolgens massaal werd ingespoten.
Angst voor politieke druk, maar ook voor wetenschappelijke zelfcensuur
Uit de chatgesprekken blijkt ook dat de betrokkenen vreesden dat politieke druk — met name vanuit de Amerikaanse presidentiële omgeving in 2020 — de vaccingoedkeuring zou versnellen, ongeacht de beschikbare veiligheidsdata. Neuroloog Jan Bonte, die de uitgelekte berichten analyseerde, wees er fijntjes op dat zo’n politieke dwang uiteindelijk helemaal niet nodig was. Ook zonder politieke bemoeienis werden in Nederland vaccins enthousiast aanbevolen en uitgerold — tot en met een vaccinatieadvies voor kinderen tussen de twaalf en achttien jaar.
Bonte noemt dat laatste een schande. En hij staat daarin niet alleen. Het advies aan kinderen — een groep met een verwaarloosbaar klein risico op ernstige COVID-19 — werd destijds gegeven door de Gezondheidsraad, mede op basis van adviezen van virologen zoals Marion Koopmans van het Erasmus MC. Koopmans had overigens nooit eerder een vaccin ontwikkeld.
De dubbele standaard van de wetenschap
Mensen die in 2020 en 2021 publiekelijk twijfels uitten over de veiligheid werden weggezet als wappies, complotdenkers of gevaarlijke desinformatieverspreiders. Sociale media verwijderden berichten. Artsen en wetenschappers die vragen stelden riskeerden hun carrière. Ondertussen communiceerden de insiders onderling openlijk over dezelfde zorgen — via besloten Slack-kanalen.
Dit is geen klein detail. Zo werd de publieke discussie over COVID-vaccins gevoerd: eenzijdig, met onderdrukking van kritisch geluid, terwijl de wetenschappelijke elite achter de schermen een heel ander gesprek had. De veiligheid was blijkbaar wél een legitiem gespreksonderwerp — zolang het maar binnenskamers bleef.
Rand Paul en de transparantie die er nooit was
Senator Rand Paul heeft via zijn onderzoek de documenten boven water gehaald die dit aantonen. Het is veelzeggend dat zulke informatie pas via een politiek onderzoek naar buiten komt, en niet via de reguliere wetenschappelijke of journalistieke kanalen. De vraag dringt zich op hoeveel meer er nog verborgen ligt in de inboxen en chatgroepen van degenen die het coronabeleid hebben bepaald.
Wat vaststaat: de mensen die het publiek toespraken over veiligheid en effectiviteit, dachten er onderling vaak heel anders over. Dat is geen complottheorie meer. Dat zijn feiten — zwart op wit, in hun eigen woorden.