“In een wereld waar de waarheid wordt onderdrukt, blijft DMSO, een krachtig middel tegen ALS, gevangen in de schaduw van de reguliere geneeskunde. Terwijl de medische elite de verhalen van genezing negeert, vechten de slachtoffers tegen een systeem dat hen in de steek laat. De hoop op herstel ligt niet in de handen van de autoriteiten, maar in de moed van degenen die de grenzen van de wetenschap durven te verleggen.”
DMSO bij ALS: waarom dit opmerkelijke verhaal buiten de reguliere zorg blijft.
DMSO heeft volgens een gepensioneerde luchtmachtofficier zijn leven letterlijk gered. Todd, oud-militair en al jaren geconfronteerd met de verwoestende diagnose ALS, vertelde in een interview met het onafhankelijke kanaal Red Flyer Media hoe een “omstreden” stof hem van de rand van de rolstoel terugbracht naar paardrijden, hooibalen slepen en schuurframes timmeren. Zijn artsen wisten er geen raad mee.
Van bijna verlamd naar hooibalen sjouwen
Todd werd in 2017 officieel gediagnosticeerd in de Mayo Clinic in Rochester, Minnesota, nadat hij al jarenlang kampte met slapheid in zijn benen, problemen met slikken en een overactief reflexsysteem. Hij besloot bewust af te zien van verdere medische interventies en de ziekte haar gang te laten gaan.
Maar twee winters geleden verslechterde zijn toestand dramatisch. Hij sliep nog nauwelijks en ‘s nachts daalde zijn zuurstofsaturatie tot onder de 89 procent. Er werd al een rolstoel besteld.
Wat DMSO doet dat artsen liever niet uitleggen
Dimethylsulfoxide, kortweg DMSO, is een bijproduct van papierproductie en al decennialang bekend in de diergeneeskunde als krachtig ontstekingsremmend middel. Dierenartsen gebruiken het bij grote dieren — paarden die niet meer kunnen opstaan bijvoorbeeld. Todd ontdekte dit via zijn eigen onderzoek en besloot het middel op zijn wervelkolom aan te brengen.
Aanvankelijk gebruikte hij het spaarzaam, met een watje. Maar na een gesprek met een bevriende dierenarts over intraveneus gebruik bij dieren, besloot hij de hoeveelheid drastisch op te schroeven: hij begon het met blote handen over zijn volledige rug, nek en schouders te wrijven — ruwweg tien tot vijftien keer zoveel als voorheen. Binnen drie dagen verdwenen de nachtelijke ademhalingsproblemen.
Zelfexperiment legt verband onomstotelijk bloot
Om te bewijzen dat DMSO echt het verschil maakte, zette Todd op 31 oktober vorig jaar een bewust geheim experiment op. Zonder zijn vrouw in te lichten, stopte hij abrupt met het gebruik. Binnen enkele dagen keerden de vermoeidheid, slappe spieren en ademhalingsproblemen terug. Na tien dagen vol symptomen biechtte hij zijn test op.
Zodra hij DMSO weer gebruikte, voelde hij binnen 24 uur verbetering. De zuurstofsaturatie herstelde zich. De verpleegkundige bij zijn lokale kliniek, die hem al maanden kende, was stomverbaasd.
Dit is het verhaal van Todd:
Artsen: het stelt niets voor, of je bent verkeerd gediagnosticeerd
De reactie van het medische establishment was veelzeggend. Tijdens een bezoek aan een ALS-kliniek in Denver testte Todd ver boven wat je van een ALS-patiënt mag verwachten. In plaats van nieuwsgierig te zijn naar zijn aanpak, suggereerde de neuroloog dat hij waarschijnlijk verkeerd gediagnosticeerd was — terwijl in hetzelfde gesprek werd vastgesteld dat hij klassieke ALS-symptomen had. Toen Todd haar daarop wees, had ze geen antwoord.
Dit patroon is geen uitzondering. Arts-schrijver ‘A Midwestern Doctor’, die anoniem publiceert op Substack en uitgebreid onderzoek doet naar DMSO, stelt dat neuroloog James Miller bij ongeveer tachtig procent van de neurologische klachten die hij behandelt met DMSO gewoon succes boekt. Volgens diezelfde arts zijn er inmiddels circa drieduizend studies die het gebruik van DMSO ondersteunen bij aandoeningen variërend van de ziekte van Alzheimer en Parkinson tot MS, beroertes, epilepsie en ruggenmergletsel. De farmaceutische industrie heeft er echter weinig belang bij — DMSO is goedkoop en dus commercieel onaantrekkelijk.
Militairen lopen extra risico op ALS — en niemand vraagt waarom
Todd wijst op een opvallend verband dat zelden aandacht krijgt: militairen en professionele sporters hebben volgens meerdere studies een zestig procent hoger risico op ALS dan de gemiddelde bevolking. Zijn eigen theorie, die hij onderbouwt met gepubliceerd onderzoek, is dat ruggenmergletsels — zelfs lichte, chronische aandoeningen die veel piloten en militairen oplopen — de samenstelling van het ruggenmergvocht kunnen veranderen. Dat vocht staat in direct contact met de hersenen. Als die chemische balans verstoord raakt, zo redeneert Todd, kan dat de neurologische degeneratie aanjagen die bij ALS wordt gezien.
IV-behandelingen als volgende stap
Todd is inmiddels gestart met intraveneuze DMSO-behandelingen bij één van de weinige artsen in de Verenigde Staten die dit aanbiedt — buiten het reguliere zorgcircuit. Zijn doel is niet alleen zijn eigen toestand verder verbeteren, maar ook gegevens verzamelen die anderen kunnen helpen. De rolstoel staat nog in de doos. Zijn vrouw is er blij mee.
Dit is de DMSO die Red Flyer Media gebruikt.