“Na 22 jaar van onberispelijk medisch handelen, werd haar leven in één dag verwoest door de schaduw van anonieme klachten. In een wereld waar de waarheid wordt gemanipuleerd door angst en controle, blijft ze vechten tegen een systeem dat haar stem heeft willen smoren. Haar strijd is niet alleen die van een arts, maar van iedereen die gelooft in de vrijheid om te kiezen wat goed is voor de gezondheid.”
Ze kreeg 22 jaar geen enkele klacht. Toen veranderde alles in één dag.
De licentie van de Australische huisarts My Le Trinh werd ingetrokken op basis van twee klachten die op dezelfde dag werden ingediend — na 22 jaar zonder ook maar één officiële klacht. Bijna vijf jaar later mag ze nog altijd geen patiënten behandelen, mag ze geen medisch advies geven, en staat ze voor een rechtbank die over haar toekomst beslist. Haar verhaal laat zien hoever overheden en gezondheidsautoriteiten bereid waren te gaan om dissidente artsen het zwijgen op te leggen.
Twee klachten op één dag — één ervan van ‘John Smith’
Op 27 september 2021 ontving Dr. Trinh twee klachten via hetzelfde online portaal, binnen enkele uren van elkaar. De eerste was afkomstig van een co-assistent die een COVID-patiënt had behandeld die Trinh eerder ivermectine had voorgeschreven. Die co-assistent vertelde Trinh later openlijk dat ze de klacht had ingediend op instructie van haar leidinggevende — een toxicoloog verbonden aan het Westmead Hospital in Sydney. Met andere woorden: de klacht was niet spontaan, maar gecoördineerd.
De tweede klacht was afkomstig van iemand die zich ‘John Smith’ noemde. Zijn e-mailadres was ongeldig, zijn telefoonnummer niet bereikbaar en hij had geen traceerbaar fysiek adres. Het recept waar hij zich zorgen over maakte, bleek voor een familielid van Trinh zelf te zijn — een recept dat ze bij de apotheek had achtergelaten toen het middel tijdelijk niet op voorraad was. Die apotheek had het recept vervolgens overgedragen aan de Australische gezondheidstoezichthouder AHPRA. Een spookklager, een achterdochtige overheid en een in beslag genomen recept: zo begon vijf jaar hel.
Bekijk het interview dat arts Mary Talley Bowden met haar had:
De overheid dicteerde welk medicijn mensen mochten slikken
Tijdens de pandemie golden in Australië strenge regels: wie positief testte op COVID-19 moest thuisblijven en mocht het huis niet verlaten. De officiële aanbeveling? Paracetamol. Geen vitamine C, geen vitamine D, geen zink — niets anders. Patiënten werden thuis gemonitord via dagelijkse telefoontjes van een gezondheidsmedewerker en een saturatiemeter. Werd het slechter? Dan pas mocht je naar het ziekenhuis — rechtstreeks van de bank naar de spoedeisende hulp, zonder tussenliggende behandeling.
Ivermectine was door de Australische toezichthouder voor medicijnen TGA zwaar aan banden gelegd voor huisartsen. Alleen specialisten mochten het nog voorschrijven, en uitsluitend voor een beperkt aantal erkende aandoeningen. Hydroxychloroquine was nog eerder verboden. Er werd zelfs gedreigd met gevangenisstraf voor artsen die het desondanks voorschreven.
Een toxicoloog op televisie, en een week later een verbod
Drie weken voor de klachten verscheen de toxicoloog van het Westmead Hospital — dezelfde die de co-assistent opdracht gaf een klacht in te dienen — uitgebreid in de media. Hij rapporteerde één enkel geval van een overdosis ivermectine, bij iemand die het middel online had gekocht en te veel had ingenomen. De conclusie die breed werd uitgemeten: ivermectine werkt niet, mensen moeten stoppen met het zoeken naar alternatieven op internet. Een week later verbood de TGA het middel voor huisartsen. Toeval? Aan jou de beoordeling.
Vijf jaar juridische strijd, en ze mag nog steeds niet werken
De kwestie rond Dr. Trinh leidde tot een onmiddellijke schorsing na een spoedzitting waarbij ze werd bestempeld als gevaar voor de volksgezondheid. Sindsdien heeft ze beroepsprocedures en zittingen bij de rechtbank doorlopen. Ze werd door de Health Care Complaints Commission (HCCC) vervolgd voor ‘professioneel wangedrag’ — mede omdat ze weigerde de medische dossiers van 20 tot 30 patiënten af te geven. Twee onafhankelijke advocaten hadden haar geadviseerd dat de autoriteiten daarvoor geen wettelijke bevoegdheid hadden.
In juni werd ze schuldig bevonden in de eerste fase van de procedure. De tweede fase — de strafmaat — loopt nog, terwijl ze tegelijkertijd een nieuw hoger beroep heeft ingediend bij de hoogste rechter. Ze heeft de mogelijkheid gehad om alles te laten vallen, akkoord te gaan en door te gaan met haar leven. Ze heeft dat geweigerd. Niet uit eigenwijsheid, maar omdat ze gelooft dat artsen het recht moeten hebben om hun professionele oordeel te volgen — inclusief het voorschrijven van middelen buiten de officiële indicatie, iets dat de Australische gezondheidsminister zelf aan het begin van de pandemie nog als volkomen legitiem beschouwde.
Gecoördineerde aanval op artsen die afweken
Het is opvallend dat de klachten tegen Dr. Trinh vielen in precies dezelfde periode als een golf van meldingen tegen artsen in andere landen, zoals de Verenigde Staten, maar ook Nederland. Artsen die ivermectine voorschreven of openlijk twijfels uitten over het officiële COVID-beleid werden tegelijkertijd aangevallen. Collega’s van Trinh in Australië werden geschorst omdat ze posts plaatsten op sociale media. Het patroon is te consistent om als toeval af te doen.
Wat dit betekent voor iedere patiënt
De zaak van Dr. Trinh gaat niet alleen over ivermectine. Het gaat over de vraag wie er bepaalt welke behandelingen artsen mogen overwegen. Tijdens de pandemie werd die macht in handen gelegd van overheden en toezichthouders die banden onderhielden met dezelfde farmaceutische industrie die baat had bij het weren van goedkope alternatieven. Een arts met meer dan 27 jaar ervaring, nul klachten en een oprechte wens om patiënten te helpen, werd in minder dan 24 uur van haar beroep beroofd. Bijna vijf jaar later vecht ze nog steeds. Dat zou iedereen aan het denken moeten zetten.
Je kunt Dr. Trinh hier steunen.