## Wachten op Hulp: De Verwoestende Stilstand in de GGZ
Je dochter van negentien jaar zit al maanden thuis, gevangen in de greep van een depressie. De huisarts heeft haar doorverwezen, maar dan begint de eindeloze wachttijd. In 2025 moesten mensen gemiddeld maar liefst 24 weken wachten voordat hun behandeling in de geestelijke gezondheidszorg (ggz) begon. En de situatie verergert alleen maar. Minister Mirjam Sterk van het CDA weigert om het aantal opleidingsplekken voor gz-psychologen uit te breiden, ondanks de dringende oproep van de Tweede Kamer.
In juni werd een motie aangenomen die vroeg om 1.240 opleidingsplaatsen voor gz-psychologen vóór 2027. Dit aantal was gebaseerd op advies van het Capaciteitsorgaan, dat de zorgbehoeften van Nederland in kaart brengt. De motie kreeg steun van 76 stemmen, maar de minister houdt haar voet stijf en blijft vasthouden aan slechts 691 plekken. Dit is niet alleen een schoffering van de Kamer, maar het zijn de patiënten die de prijs betalen.
### De Arrogantie van Sterk
Het is geen verrassing dat Sterk deze koers blijft varen. Al in mei gaf ze aan niet verder te willen gaan dan 691 opleidingsplaatsen. Op 4 juni herhaalde ze deze boodschap, zonder enige blijk van compromissen. De stemmingen over de motie toonden aan dat D66, VVD, de groep-Markuszower en zelfs het CDA, de partij van Sterk, tegen de motie stemden. Hun woorden van bezorgdheid zijn niets meer dan schone schijn, terwijl ze bij de stemknop de patiënten in de steek lieten.
Sterk’s argument dat het besluit “te laat” zou komen voor het verdeelproces is lachwekkend. De motie werd op 23 juni aangenomen, maar Sterk liet bijna vier maanden verstrijken voordat ze reageerde. Wie zo lang wacht en dan “te laat” roept, heeft dat zelf zo geregeld.
### De Wachtlijsten Groeien
Ondertussen blijven patiënten in de kou staan. Analyse van MIND en Radar laat zien dat mensen in 2025 meer dan 100.000 keer tegen een wachtlijst aanliepen. Voor een intakegesprek moesten zij gemiddeld 14 weken wachten, terwijl de norm op vier weken ligt. Bijna de helft van de patiënten wacht langer dan de norm, wat volgens MIND “ernstig” is.
Het NIP heeft al eerder gewaarschuwd dat het beleid van Sterk “haaks op de realiteit” staat. De druk op de ggz groeit, terwijl het aantal beschikbare gz-psychologen niet kan bijbenen. Waarom wordt er zoveel geduld geaccepteerd in de ggz, terwijl een tekort aan huisartsen onbespreekbaar zou zijn?
### Geen Geld voor Psychologen, Wel voor Subsidies
Hoeveel kost het om dit probleem aan te pakken? Volgens De Nederlandse ggz kost een opleidingsplek tot 136.000 euro. Het verschil tussen de gevraagde 1.240 en de 691 plekken in 2027 zou maximaal 75 miljoen euro kosten. Een aanzienlijk bedrag, maar het kabinet vindt wel 200 miljoen euro voor een gemeenschapsfonds. Het is een kwestie van prioriteit, en de patiënten worden op de ranglijst ver achteraan geschoven.
De minister zal wijzen op toekomstplannen voor 2028 en 2029, maar deze zijn voor de patiënten die nu wachten volstrekt irrelevant. Een gz-psycholoog die in 2028 begint, zal pas jaren later zelfstandig aan de slag kunnen. Elke vertraging resulteert in maanden extra wachttijd voor de patiënten die nu hulp nodig hebben.
### De Kamer Moet Actie Ondernemen
De meerderheid van de Kamer die in juni voor de motie stemde, moet Sterk nu dwingen om haar belofte na te komen: 1.240 plekken, en wel in 2027. Wie deze belofte niet nakomt, moet zich verantwoorden.
Je dochter wacht op hulp, en Mirjam Sterk laat haar wachten tot 2028. De vraag rijst: wie bepaalt hier eigenlijk de regels? Is dit een spel dat achter gesloten deuren wordt gespeeld, terwijl wij de dupe zijn? Het wordt tijd dat we ons realiseren dat deze situatie geen toeval is, maar een zorgvuldig georkestreerd plan om ons in de luren te leggen.
.
