Wat De Telegraaf hier heeft geflikt met hun artikel over Koningsdag in Doetinchem is werkelijk om te huilen. Onder de kop ‘Máxima ingetogen, Amalia als filmster en Alexia stoere rockchick’ publiceerden ze een walgelijk, oppervlakkig en propagandistisch verhaal dat allesbehalve journalistiek genoemd kan worden. Dit is geen verslaggeving – dit is een schaamteloze hagiografie van de koninklijke familie, verpakt als modeverslag. Wat een dieptriest niveau! Hoe durft De Telegraaf dit soort onzin als serieuze journalistiek te presenteren?
Een Modeparade in Plaats van Nieuws
Het artikel, geschreven door Kim Querfurth, begint al meteen met een toon die je eerder in een roddelblad verwacht dan in een krant die zichzelf serieus neemt. Koningsdag in Doetinchem wordt gereduceerd tot een modeparade van de koninklijke familie, waarbij elk detail van hun outfits tot in de puntjes wordt beschreven. Máxima die “lekker Frans” oogt in een “Diorlook” met een “kuitlange donkerblauwe jurk” en een “rieten clutch in de vorm van een schelp” – serieus? Amalia die “sexy voor de dag komt” in een “korte babyblauwe capejurk” en “als een heuse filmster de show steelt”? Alexia die een “coole rockchick look” rockt met een “leren jasje losjes omgeslagen”? Dit is geen journalistiek, dit is een advertorial voor de koninklijke familie, geschreven in een toon die eerder thuishoort in een tienerblad dan in een nationale krant.
En dan die overdreven loftuitingen: Amalia heeft “lef” omdat ze op hoge hakken loopt, en ze kan dat “heel natuurlijk” – alsof dat wereldnieuws is. Alexia’s look past “uiteraard” bij de “Londense mode” omdat ze daar tijdelijk woont, en Máxima’s outfit laat “gelukkig haar gezicht vrij” voor de fotografen. Wat een onzin! Dit is geen verslag van Koningsdag, dit is een schaamteloze poging om de koninklijke familie op een voetstuk te plaatsen, terwijl er geen enkele kritische noot te bekennen is. Waar is de inhoud? Waar is de journalistieke diepgang? Dit artikel is een lege huls, gevuld met nietszeggende modebeschrijvingen en geforceerde bewondering.
(Artikel gaat verder onder deze oproep) Sluit je aan bij duizenden DDS-lezers. Geen spam. Alleen eerlijke updates, scherpe opinies en onmisbare analyses. Meld je hier aan voor onze nieuwsbrief.
Koningsdag als Propaganda-Show
Koningsdag zou een moment moeten zijn van nationale eenheid, een viering van de samenleving, maar De Telegraaf maakt er een ordinaire propaganda-show van. Het artikel rept met geen woord over de betekenis van de dag, de sfeer in Doetinchem, of de reacties van het publiek – behalve dan dat “alle ogen” op de prinsessen gericht zijn. Zelfs het feit dat de viering soberder was vanwege de uitvaart van de paus wordt afgedaan met een half zinnetje, om vervolgens weer over te schakelen op Máxima’s “vrouwelijke openstaande hals” en Amalia’s “goudkleurige oorringen”. Dit is geen verslaggeving, dit is een verheerlijking van de monarchie die riekt naar staatspropaganda.
En dan die belachelijke focus op de “blauwtinten” als dresscode, alsof dat het belangrijkste nieuws van de dag is. Willem-Alexander’s das die “perfect past” bij Amalia’s jurk? Laurentien die “uiteraard weer voor kleur koos”? Dit is geen journalistiek, dit is een modeblog op steroïden, geschreven met een slijmerige toon die je eerder in een dictatuur zou verwachten dan in een democratie. De Telegraaf doet alsof de koninklijke familie een stel filmsterren is, terwijl ze in werkelijkheid een dure, symbolische instelling zijn die jaarlijks miljoenen kost. Waar is de kritische blik? Waar is de vraag wat deze familie eigenlijk toevoegt aan de samenleving? Nergens te bekennen – De Telegraaf kiest liever voor goedkope adoratie.
Journalistieke Armoede
Wat dit artikel zo stuitend maakt, is dat het zich voordoet als journalistiek terwijl het niets meer is dan een pr-stunt voor de Oranjes. De Telegraaf heeft een verantwoordelijkheid om het publiek te informeren, om kritisch te zijn, om echte verhalen te brengen – niet om de koninklijke familie te behandelen als onaantastbare goden die we moeten aanbidden om hun kledingkeuzes. Dit soort “verslaggeving” ondermijnt het vertrouwen in de media. Als De Telegraaf dit soort onzin publiceert, hoe kunnen we ze dan serieus nemen als het om echt nieuws gaat? Dit is journalistieke armoede van de bovenste plank, en het is een schande dat een krant met zo’n bereik zich hiertoe verlaagt.
En laten we het nog even hebben over de timing: Koningsdag 2025 was een dag waarop Nederland samenkwam, maar ook een dag die overschaduwd werd door de uitvaart van de paus. Had De Telegraaf niet beter kunnen schrijven over hoe die spanning werd gevoeld in Doetinchem? Over hoe de bevolking omging met deze dubbele gevoelens? Nee, in plaats daarvan krijgen we een modeverslag dat klinkt alsof het door de persvoorlichter van het koningshuis is geschreven. Dit is geen journalistiek, dit is propaganda – en het is afzichtelijk.
Peiling: Wat Vind Jij van Dit Artikel?
We zijn benieuwd naar jouw mening! Vind jij dit soort modeverslagen over de koninklijke familie acceptabel als journalistiek, of is dit pure propaganda? Laat het ons weten in de peiling hieronder:
De Telegraaf, Schaam Je!
De Telegraaf heeft met dit artikel een nieuw dieptepunt bereikt. Dit soort oppervlakkige, propagandistische onzin over de koninklijke familie is een belediging voor iedereen die waarde hecht aan echte journalistiek. Koningsdag verdient beter dan een modeverslag dat klinkt alsof het uit een roddelblad komt. De Telegraaf moet zich schamen dat ze dit soort vreselijke onzin publiceren en het durven te presenteren als nieuws. Dit is geen verslaggeving, dit is een afzichtelijke verheerlijking van de monarchie – en het is tijd dat ze daar eens op worden aangesproken. De Telegraaf, doe je werk en stop met dit soort onzin!
Sluit je aan bij duizenden DDS-lezers. Geen spam. Alleen eerlijke updates, scherpe opinies en onmisbare analyses. Meld je hier aan voor onze nieuwsbrief.
.
