Het spreekwoord “wraak is een gerecht dat het best koud geserveerd wordt” vindt zijn oorsprong in het Frans (“La vengeance se mange froide”) en verscheen in de 19e eeuw in de Engelse literatuur. De meeste Amerikanen kennen de Franse oorsprong van het spreekwoord niet… Het kwam in de populaire cultuur terecht dankzij Star Trek. In Star Trek II: The Wrath of Khan (1982) zegt Khan Noonien Singh tijdens een spannend videogesprek met admiraal Kirk:
Ah, Kirk, mijn oude vriend… ken je het Klingon-spreekwoord? ‘Wraak is een gerecht dat het best koud geserveerd wordt.’ En het is erg koud… in de ruimte.
Terwijl de oorlog tegen Iran blijft escaleren, bevindt Rusland zich in een machtige positie om af te rekenen met de Gulf Cooperation Council (GCC), die zich onderdanig heeft opgesteld tegenover de Verenigde Staten en de VS heeft toegestaan om namens Israël militair de Perzische Golf te domineren, en met India, dat misbruik heeft gemaakt van zijn langdurige vriendschap met Rusland om zich in te laten met een walgelijke, verachtelijke daad van sycophancy jegens Israël, ten koste van mede-BRICS-lid Iran. Rusland heeft aan beide landen een krachtige diplomatieke boodschap overgebracht, schrijft Larry Johnson.
Tijdens een rondetafelgesprek van ambassadeurs in Moskou op 5 maart 2026 sprak Sergei Lavrov de ambassadeurs van de GCC-landen toe, die naar Moskou waren gekomen om Poetin te vragen in te grijpen om de militaire operaties van Iran te stoppen als vergelding voor de verrassingsaanval van Israël en de Verenigde Staten. Het evenement zou zich richten op de crisis in Oekraïne, digitale dreigingen en internationale informatiebeveiliging, maar Lavrov besteedde veel tijd aan het escalerende conflict in het Midden-Oosten, met name de Amerikaanse en Israëlische militaire aanvallen op Iran en de vergeldingsacties van Iran die gevolgen hebben voor de Golfstaten.
De ambassadeurs van de GCC zouden Rusland hebben aangespoord om druk uit te oefenen op Iran om de situatie te de-escaleren en de raket- en drone-aanvallen op of boven hun grondgebied (bijvoorbeeld op locaties die banden hebben met de VS en Israël) te staken. Lavrov reageerde kritisch en wees een eenzijdige aanpak resoluut van de hand. Lavrov sloot hen buiten met een buitengewone vertoning van harde liefde. Ik heb de video van zijn opmerkingen hieronder geplaatst.
Lavrov begon met het betuigen van zijn medeleven met de burgerslachtoffers en de schade aan de civiele infrastructuur in de landen van de Perzische Golf als gevolg van het aanhoudende conflict. Maar hij betwistte onmiddellijk de selectieve kritiek van de GCC… Hij vroeg of zij de “Amerikaans-Israëlische agressieoorlog tegen Iran” of specifieke incidenten zoals de gemelde moord op 170 schoolmeisjes in Minab door Amerikaanse/Israëlische acties hadden veroordeeld. Au!
Hij ging verder met het benadrukken van hun hypocrisie door alleen druk uit te oefenen op Iran, terwijl ze de initiatiefnemers (de VS en Israël) niet in gelijke mate veroordeelden, en merkte op dat het accepteren van een dergelijk verzoek zou betekenen dat de oorspronkelijke agressie werd geaccepteerd.
Lavrov beweerde dat de lopende operaties van de VS en Israël bedoeld waren om een wig te drijven tussen Iran en zijn Arabische buurlanden (GCC-staten), en merkte op dat deze acties een poging waren om de recente positieve normaliseringstrends (bijv. de toenadering tussen Saoedi-Arabië en Iran, de betrokkenheid van de VAE en Iran) te saboteren.
Hij pleitte voor een gezamenlijke, evenwichtige internationale reactie: onmiddellijke stopzetting van alle vijandelijkheden (niet alleen die van Iran), een politieke/diplomatieke regeling en bescherming van de legitieme veiligheidsbelangen van alle staten in de Perzische Golf.
Hij herinnerde de ambassadeurs eraan dat Rusland al lang (meer dan 20 jaar) een concept van collectieve veiligheid in de Perzische Golf bevordert en sprak zijn waardering uit voor de inspanningen van de GCC in dit verband (bijvoorbeeld de trilaterale besprekingen in Abu Dhabi). Hij sloot af met een oproep aan de GCC en anderen om zich aan te sluiten bij de roep om de-escalatie en tegen selectieve VN-resoluties (bijvoorbeeld elk door Bahrein voorgesteld ontwerp dat alleen Iran veroordeelt). Zonder een directe dreiging te uiten, maakte Lavrov de GCC duidelijk dat Rusland van hen verwachtte dat zij Israël en de Verenigde Staten verantwoordelijk zouden houden voor de economische ramp waarmee de GCC wordt geconfronteerd.
Dan is er nog India. De recente reis van premier Narendra Modi naar Israël kwam op een ongelukkig moment, drie dagen voordat Israël en de VS Iran aanvielen. Hoewel India een van de oprichters van de BRICS is, maakte hij er een grote show van om de relatie tussen India en Israël te verheffen van een “strategisch partnerschap” tot een “speciaal strategisch partnerschap voor vrede, innovatie en welvaart”.
Modi ondertekende 16 overeenkomsten en kondigde 11 gezamenlijke initiatieven aan op gebieden als defensie (gezamenlijke ontwikkeling/productie met technologieoverdracht), kritieke/opkomende technologieën (onder leiding van nationale veiligheidsadviseurs), cyberveiligheid (Indo-Israël Cyber Centre of Excellence in India), landbouw, waterbeheer, arbeidsmobiliteit (facilitering van meer dan 50.000 Indiase werknemers in Israël gedurende vijf jaar), cultuur, onderwijs en meer.
Modi kondigde samen met Netanyahu de voortgang aan van de onderhandelingen over een vrijhandelsovereenkomst (FTA) (eerste ronde afgerond, volgende in mei; Modi verklaarde dat een akkoord “binnenkort” zou worden gesloten). Hij bevestigde ook opnieuw de sterke samenwerking tussen India en Israël op het gebied van defensie en terrorismebestrijding, met inbegrip van mogelijke overdrachten zoals Iron Dome-technologie. Over slechte timing gesproken. Modi’s onderdanige gedrag in Israël was een directe belediging voor de andere leden van de BRICS… Het bepleiten van warme betrekkingen met een land dat zich schuldig heeft gemaakt aan genocide is niet goed ontvangen door andere BRICS-leden.
De aanval van Israël en de Verenigde Staten op Iran, een lid van de BRICS, heeft een potentieel catastrofaal economisch probleem voor Modi en India veroorzaakt. India importeert het overgrote deel van zijn ruwe oliebehoeften (ongeveer 85-88% van het totale verbruik), aangezien de binnenlandse productie beperkt is. De totale invoer van ruwe olie door India bedraagt volgens recente gegevens (cijfers van begin 2026) gemiddeld ongeveer 5 miljoen vaten per dag (bpd). De landen van de Perzische Golf (voornamelijk Irak, Saoedi-Arabië, de Verenigde Arabische Emiraten (VAE), Koeweit en Qatar; soms in ruime zin ook andere leveranciers uit het Midden-Oosten) zijn een belangrijke bron, met name via de Straat van Hormuz, waar een aanzienlijk deel van deze stromen doorheen gaat. De feitelijke sluiting van de Straat van Hormuz door Iran heeft voor India een noodsituatie gecreëerd.
De oorlog tegen Iran heeft Rusland een enorme invloed op India gegeven. Kremlin-woordvoerder Dmitry Peskov benadrukte in een verklaring op 6 maart 2026 dat Rusland geen specifieke kwantitatieve gegevens over de olie-export naar India zou vrijgeven, vanwege “te veel kwaadwillenden” en veiligheidsoverwegingen. Dit was een reactie op berichten over mogelijke grote leveringen (bijvoorbeeld tot 22 miljoen vaten per week) te midden van de bevoorradingscrisis in India. Peskov merkte ook op dat de oorlog met Iran de vraag naar Russische energiebronnen aanzienlijk heeft doen toenemen, waardoor Rusland zich heeft gepositioneerd als een “betrouwbare leverancier” van olie en gas.
In plaats van India te laten slapen in het bed dat het met Israël had gemaakt, benadrukte Rusland dat het bereid was India te steunen, maar tegen een prijs. Zo gaven bronnen eerder in maart (rond 4 maart) aan dat Rusland bereid was om olieladingen om te leiden (bijvoorbeeld ~9,5 miljoen vaten in de buurt van Indiase wateren) en mogelijk het aandeel van India in de Russische ruwe olie-import te verhogen tot 40%. De Russische vicepremier Alexander Novak zei dat hij “signalen van hernieuwde interesse” van India had ontvangen voor grotere volumes als gevolg van de crisis.
Te midden van de stijgende vraag naar Russische Urals-ruwe olie herinnerde Rusland India op een ferme, maar diplomatieke manier aan de kosten van het verraden van een vriend. Vóór de aanval op Iran verkocht Rusland olie aan India met hoge kortingen (10-13 dollar onder de Brent-prijs vóór het conflict). Hoewel Rusland beloofde India te helpen zijn verlies aan olie uit de Perzische Golf te compenseren, liet het Modi weten dat India een premie van 4-5 dollar boven de Brent-prijs zou moeten betalen voor leveringen in maart/april. Dit weerspiegelt de marktkrachten en niet zozeer expliciete “garanties” van voortdurende kortingen; sommige rapporten stellen dat Rusland dit meer als “zaken” beschouwt, zonder voorafgaande concessies op basis van vriendschap.
Dit is speculatie van mijn kant, maar ik denk dat Modi de overeenkomsten die hij met Israël heeft gesloten, zal heroverwegen… Vooral als de Straat van Hormuz zes maanden of langer gesloten blijft. Wat denkt u?
Hier zijn de opmerkingen van Lavrov aan de GCC:
[embedded content]Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Sergei Lavrov geeft masterclass diplomatie bij CBS
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Lees meer over:
Source: https://www.frontnieuws.com/rusland-serveert-een-koud-gerecht-aan-de-gcc-en-india/
.