Wat een rake analyse van Raisa Blommestijn in Ongehoord Nieuws. Eindelijk weer eens een stem die de waarheid durft te zeggen over de brute moord op Charlie Kirk.
Blommestijn was glashelder:
“Er is één schutter die de kogel heeft afgevuurd, maar de gevestigde politiek en media zijn medeplichtig aan de moord op Charlie Kirk: zij hebben het klimaat geschapen door jarenlange demonisering – die zelfs nog verder gaat na deze walgelijke moord.”
Linkse haatfabriek
En daar heeft Raisa groot gelijk in. Al jaren wordt Kirk door linkse media en politici afgeschilderd als een “nazi” of “fascist” – simpelweg omdat hij het lef had om te debatteren over immigratie, klimaatangst, woke-waanzin en de erosie van westerse waarden.
En nu, na zijn dood? Linkse trollen juichen. In het Europees Parlement weigeren socialistische en groene MEP’s zelfs een minuut stilte, en gaan schreeuwend en joelend door de zaal. Op sociale media klonk het vilein: “Problem solved.” Het is niets minder dan een haatcircus.
De dark triad in actie
Wat we hier zien is precies wat DDS al jaren benoemt: de dark triad van de Westerse ondergang – communisme, islamisme en woke-fascisme.
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>Communisme, dat kapitalisme haat en conservatieven demoniseert.
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>Islamisme, dat het Westen bestrijdt en Israël neerzet als de vijand.
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>Woke-fascisme, dat vrijheid van meningsuiting kapotmaakt met cancel culture en geweld.
Charlie Kirk stond daar pal tegenover. En precies daarom moest hij het ontgelden.
Politici en media in hun hemd
De reacties na de moord spreken boekdelen. Caroline van der Plas noemde de juichende reacties “onverteerbaar” – en ze had gelijk. Michael van der Galien, onze hoofdredacteur, zei het snoeihard:
“Ze zijn dol op geweld tegen conservatieven. Ze zijn nog steeds dezelfde oude communistische klootzakken die ze altijd al waren.”
Ondertussen draaide Sigrid Kaag eergisteren het bij Pauw en De Wit om: zogenaamd walgen van de reacties, maar meteen het vingerwijzen: “Woorden doen ertoe.” Alsof Kirk zelf schuldig zou zijn aan zijn eigen dood, omdat hij kritiek had op het klimaatdogma of op Israël-bashers op universiteitscampussen. Hypocriet tot op het bot.
Het patroon
Het past allemaal in een patroon:
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>in het onderwijs krijgen leerlingen te horen dat Hamas gewoon een “vrijheidsbeweging” is, terwijl Israël als genocidaal wordt weggezet.
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>In de media worden conservatieven afgeschilderd als extremisten.
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>In de politiek worden momenten van rouw voor vermoorde conservatieven geblokkeerd en belachelijk gemaakt.
Het is indoctrinatie, haat en relativisme in optima forma.
Charlie Kirk was geen heilige, maar hij was wel een man die altijd het gesprek aanging. In plaats van cancel culture, koos hij voor debat. En juist dát maakte hem gevaarlijk voor de linkse elite.
De moord op Charlie Kirk is meer dan een tragedie. Het is een bewijs dat de Westerse beschaving afbrokkelt onder de druk van communisme, islamisme en woke-fascisme.
De vraag is niet óf we dit patroon herkennen – het ligt voor onze ogen. De vraag is: hebben we nog de moed om op te staan tegen deze haat?
.
