
Een schijndemocratie in actie
De film waarin Poetin zijn opmerking maakt, heet veelzeggend: “Rusland, Kremlin, Poetin, 25 jaar.” De man domineert al sinds eind 1999 de Russische politiek – eerst als president, toen als premier (om de grondwet te omzeilen), en daarna opnieuw als president. Zijn macht is bijna absoluut, zijn oppositie vrijwel uitgeschakeld, en de verkiezingsuitslagen zijn nauwelijks controleerbaar.
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-primaryDark [&>a]:underline”>Internationale waarnemers zijn niet welkom.
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-primaryDark [&>a]:underline”>Er zijn meldingen van stemfraude en intimidatie.
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-primaryDark [&>a]:underline”>En bij de laatste verkiezingen haalde Poetin zogenaamd bijna 90% van de stemmen.
Een keus van het volk? In theorie misschien. In de praktijk is het machtsbehoud in het kostuum van een verkiezing.
Maar hoe zit het in Nederland?
Maar de grote vraag is: waarom kijkt niemand naar de staat van onze eigen democratie? Want hoe anders is het in Nederland?
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-primaryDark [&>a]:underline”>De kiezers spraken zich massaal uit tegen massa-immigratie. De uitslag: we krijgen opnieuw een kabinetsformatie met kartelpartijen die daar weinig of niets aan veranderen.
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-primaryDark [&>a]:underline”>Er is geen publiek draagvlak voor miljarden naar Oekraïne, maar het geld stroomt gewoon door.
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-primaryDark [&>a]:underline”>De EU drukt steeds meer wetten door zonder dat burgers er iets van mogen vinden.
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-primaryDark [&>a]:underline”>En partijen die kritisch zijn op het systeem, worden structureel genegeerd, gemarginaliseerd of geframed.
Zeggen kiezers in Nederland nog wél wat er gebeurt? Of lijkt onze democratie inmiddels ook verdacht veel op een toneelstuk waarin de uitslag vooral cosmetisch is?
Een opvolger zonder naam
Poetin noemde overigens géén naam van een opvolger. In de Russische grondwet staat dat de premier het presidentschap overneemt als Poetin iets overkomt – en die functie wordt nu bekleed door Mikhail Mishustin, een relatief onbekende technocraat. De kans is groot dat Poetin het spel blijft spelen zoals hij dat al jaren doet: macht delegeren zonder haar los te laten.
Wat zegt het over ons beeld van leiderschap?
De media smullen van het Russische autoritarisme, maar vergeten te kijken naar hun eigen functioneren. In Rusland wordt het volk genegeerd onder het mom van stabiliteit. In Nederland wordt het volk genegeerd onder het mom van “bestuurbaarheid” en “verantwoordelijkheid”. Maar het resultaat is hetzelfde: de kiezer voelt zich buiten spel gezet.
En dus mogen we best erkennen: ja, Rusland is geen democratie zoals het hoort. Maar Nederland is dat in de praktijk óók steeds minder.
.

