
Jarenlang heeft de EU miljarden euro’s van onze belastingcenten in een bodemloze oorlogsput gestort. Het resultaat? Een bloedige patstelling, verwoeste steden en een dodental dat je maag doet omdraaien. Ondanks al die mooie praatjes in het Europees Parlement en de eindeloze stroom aan wapens en geld, is vrede verder weg dan ooit. Kinga Gál en de Patriotten voor Europa durven het te zeggen: de EU-strategie is niet alleen mislukt, het is een regelrechte catastrofe.
Brussel blijft doof voor de realiteit
Wat de Patriotten blootleggen, is het stuitende onvermogen van de EU om lessen te trekken. Bijna 50 plenaire debatten – dat zijn urenlang gepraat, dure reisjes en dikke rapporten – en toch geen greintje vooruitgang. In plaats van te zoeken naar een realistische oplossing, blijft Brussel vasthouden aan een dogmatische koers van sancties, wapens en retoriek. Ondertussen betalen gewone Europeanen de prijs: hogere energierekeningen, inflatie en een economie die kraakt in haar voegen. En voor wat? Voor een oorlog die alleen maar meer slachtoffers maakt.
De kritiek van Gál is een verademing in een tijd waarin de EU elke vorm van zelfreflectie lijkt te hebben afgeschaft. De Patriotten, met partijen als de PVV, Fidesz en Vlaams Belang, staan pal voor de belangen van de Europese burger. Zij vragen terecht: waarom blijven we miljarden pompen in een strategie die faalt? Waarom geen diplomatie, onderhandelingen, of een plan dat wél werkt? Het antwoord ligt in Brussels obsessie met geopolitieke spelletjes en een blinde haat tegen Rusland. Maar zoals Gál duidelijk maakt: die spelletjes kosten levens, en wij betalen de rekening.
Tijd voor gezond verstand
De Patriotten voor Europa zijn een baken van gezond verstand in een zee van Brusselse waanzin. Hun boodschap is simpel: stop met het verspillen van geld en levens aan een mislukt project. Het is tijd dat de EU haar verantwoordelijkheid neemt en een strategie kiest die vrede dichterbij brengt in plaats van oorlog te verlengen. Kinga Gál spreekt namens miljoenen Europeanen die genoeg hebben van de eindeloze oorlogsmachine van Brussel. Dit is geen populisme, dit is realisme. En het wordt hoog tijd dat Brussel luistert.
.

