Deel dit verhaal met je vrienden op social media!
De onteigening van Van der Veen in Lucaswolde lijkt steeds meer op een doelbewuste afbraak van een familiebedrijf dat al zeven generaties bestaat. Dochter Dina van der Veen onthult in een reeks Facebook-posts schokkende informatie over hoe de provincie Groningen en gebiedsontwikkelaar Prolander haar familie hebben misleid en hoe Provinciale Staten op 15 april een cruciale beslissing namen op basis van onjuiste informatie.
Ruilgrond: eerst “onmogelijk”, later toch gedaan
Het verhaal draait voornamelijk om ruim 33 hectare grond die grenst aan de boerderij van de Van der Veens. Jarenlang werd de familie verteld dat het ruilen van deze grond tegen de 31 hectare die ze wilden onteigenen simpelweg niet mogelijk was. Echter, minder dan twee weken voor Dina’s post bleek dat de grond wel geruild was met een andere boer in hetzelfde gebied, via Prolander. Zo’n 3,6 hectare, op dezelfde locatie en met dezelfde bestemming. Voor de buren was ruilen dus wel mogelijk, maar voor de Van der Veens plotseling niet. Hoe valt dit te verklaren zonder te concluderen dat hier met twee maten wordt gemeten?
Het idee van ruilen kwam van de provincie zelf
Wat dit verhaal nog schrijnender maakt, is dat het niet de familie was die met het idee van grondruil kwam, maar de provincie zelf. Er werden kaarten gemaakt, voorstellen gedaan en e-mails gestuurd waarin werd gesuggereerd dat zowel de natuurplannen als het boerenbedrijf naast elkaar konden bestaan. De familie geloofde hier ook in, totdat al die afspraken en ideeën opeens nergens meer terug te vinden waren in officiële gespreksverslagen. Het leek alsof het nooit was besproken.
Sarren als beleidsstijl
De manier waarop ambtenaren met deze boerenfamilie omgaan, zegt veel over de mentaliteit binnen de provinciale bureaucratie. Toen de gebiedscoördinator opperde dat er een slibdepot op de grond zou komen, schrok de familie. Zijn reactie? Lachen. “Haha nee joh, ik zit je te sarren.” Een gezin dat al jaren in existentiële onzekerheid leeft over de toekomst van hun bedrijf, en dan krijg je dit. Uiteindelijk werd de “grap” werkelijkheid: 17 hectare van de 33 hectare mogelijke ruilgrond werd ingericht als slibdepot.
Slibdepot op de verkeerde plek, met extra kosten
Het wordt nog schrijnender als je bedenkt dat er al een logischere locatie beschikbaar was voor het slibdepot, bij het Dwarsdiep in Boerakker. Toch koos men ervoor het depot hier aan te leggen, met extra kosten en werkzaamheden. De grond die ooit als ruiloptie werd gepresenteerd, is nu onbruikbaar gemaakt als ruilobject.
Provinciale Staten stemden op basis van verkeerde informatie
Tijdens de vergadering van Provinciale Staten op 15 april werd herhaaldelijk gezegd dat grondruil onmogelijk was omdat de bewuste grond al volledig was ingericht als nieuwe natuur. De gedeputeerde, tevens vicevoorzitter van Prolander, beweerde dat er op die grond “geen boer meer kon boeren.” De familie Van der Veen wist dat dit niet klopte, maar mocht niets zeggen. Slechts vier weken later trok de gedeputeerde zijn woorden terug en bleek dat de grond geen volledige natuurgrond was. Provinciale Staten nam dus een beslissing op basis van onjuiste informatie.
Oproep aan Provinciale Staten: kijk niet langer weg
De familie Van der Veen doet een dringende oproep aan de Staten van Groningen om in te grijpen. De oplossing ligt binnen handbereik, als er maar politieke wil is. De onteigening van Van der Veen in Lucaswolde is geen geïsoleerd geval, maar een patroon van misleiding en arrogant bestuur. Zolang Prolander en de provincie nauw samenwerken en een gedeputeerde tevens vicevoorzitter is van Prolander, is er reden om te twijfelen aan de onafhankelijkheid van dit proces.
Source: https://www.ninefornews.nl/onteigening-boerenfamilie-lucaswolde-provincie-speelt-vuil-spel/
.