Laat ik eerlijk zijn: X is tegenwoordig een digitaal riool. Een open afvoerput waar halve waarheden, complete verzinsels, bots, geopolitieke fanfiction en zelfbenoemde insiders door elkaar kolken als een overgelopen wasmachine. Wie daar zonder laarzen rondloopt, komt thuis met vieze schoenen en een aangetaste hersenschors.
En toch. Soms dobbert er tussen al dat afval iets voorbij dat zó vermakelijk, zó schaamteloos spectaculair en zó heerlijk over the top is, dat je het bijna uit burgerplicht moet delen. Niet omdat het waar is. Niet omdat het bewezen is. Maar omdat het leest als een kruising tussen een spionageroman, een EU-top en een seizoensfinale van een politieke soapserie.
Vandaag kwam ik zo’n parel tegen van ene Danielle Roussel, gedeeld door Tonton Posture (En ik ben gewezen door een Slydregt,NU aanhanger op deze tweet). Daarin wordt gesuggereerd dat Viktor Orbán helemaal niet verslagen is, maar juist bezig is met een geniale schaakzet. Brussel denkt te winnen, terwijl Boedapest zogenaamd de stukken al heeft opgesteld voor mat in drie zetten.
Volgens deze theorie zouden Donald Trump, Vladimir Putin, Viktor Orbán en Péter Magyar slimmer zijn dan de Brusselse machine. De missie: Ursula von der Leyen wegwerken, Orbán als Trojaans paard inzetten en daarna een grote schoonmaak houden in de Europese Commissie.
Het ontbreekt alleen nog aan een geheime tunnel onder Berlaymontgebouw en iemand die fluistert: “The package has been delivered.”
Is dit waar? Geen idee. Waarschijnlijk niet. Mogelijk grotendeels onzin. Misschien pure politieke pulp. Maar toegegeven: het is wel entertainment van hoog niveau.
En toch zit er onder de glitter iets interessants. Want ik heb zelf al dagen het gevoel dat Brussel misschien wat te vroeg juicht over Péter Magyar. In de Europese bubbel klinkt al snel gejuich zodra iemand opstaat die níet Orbán heet. Dan wordt menig politicus direct behandeld als democratische messias met fris gewassen handen en een glanzend CV.
Maar politiek is geen Disneyfilm. Nieuwe gezichten betekenen niet automatisch nieuwe loyaliteiten. Soms verandert alleen het kapsel, terwijl de agenda gewoon in dezelfde binnenzak zit. Brussel heeft vaker de fout gemaakt om tegenstanders te onderschatten en bondgenoten te idealiseren. Dat is de kwaal van instellingen die te lang in hun eigen spiegelpaleis rondlopen. Men denkt dat verkiezingsuitslagen vanzelf morele overwinningen zijn. Maar macht werkt anders. Macht lacht vaak stilletjes in een hoekje terwijl de champagne al ontkurkt wordt.
Dus nee, ik zeg niet dat deze theorie klopt. Ik zeg alleen: onderschat Hongaarse politiek niet. Onderschat strategen niet. En onderschat vooral nooit het vermogen van de EU om zichzelf rijk te rekenen voordat de eindstand bekend is. Brussel juicht misschien al op het (Maidan)plein. Maar het zou niet de eerste keer zijn dat de muziek stopt en blijkt dat de kermis pas net begonnen was.
.
