Hugo’s strafbare (!?) GIJZELING van NL-burgers..!!
2026 © DeAndereKrant – Pieter Stuurman | deze versie WantToKnow.nl/be
*
Om de vraag te kunnen beantwoorden of Hugo de Jonge zich schuldig gemaakt heeft aan misdaden, moeten er een paar stappen worden doorlopen. Stappen die door de coronacommissie ‘vergeten’ zijn. Ten eerste moet worden vastgesteld welke misdaden er mogelijk gepleegd zijn. Welke dingen heeft Hugo zoal gedaan en waarom zouden sommige daarvan als misdaad kunnen worden aangemerkt? En welke misdaad betreft het dan? Vervolgens moet er gekeken worden of Hugo de Jonge als verdachte kan worden beschouwd. Om een verdachte als verdachte te kunnen aanmerken, moet hij zowel een motief als de gelegenheid gehad hebben om de misdaad te plegen.
Of een daad een misdaad is, wordt bepaald door definitie. Een moord is pas een moord als de daad voldoet aan de definitie van moord: het moedwillig ombrengen van een mens. Wordt er een lijk gevonden met een mes tussen zijn ribben, dan kunnen we aannemen dat er sprake is van moord. Hetzelfde geldt voor alle misdaden, dus ook voor gijzeling. Er is sprake van gijzeling als mensen van hun vrijheden worden beroofd en die vrijheden pas terugkrijgen als er aan de eisen van de gijzelnemer voldaan wordt. Bijvoorbeeld het betalen van losgeld. Dat laatste is uiteraard het motief van de gijzelnemer.
Geld willen bemachtigen is op zich geen misdaad, maar de manier waarop is wat gijzeling tot een misdaad maakt. Zoals Hugo tijdens zijn verhoor meerdere malen aangaf, was het zijn belangrijkste doel een zo hoog mogelijke vaccinatiegraad te realiseren. Hij sprak intern en extern de ambitie uit de vaccinatiegraad in Nederland naar de top van Europa te stuwen. Volgens sommige insiders beschouwde hij dit zelfs als een wedstrijd die hij wilde winnen.
Er bestaat dus geen onduidelijkheid over zijn motief. Op zichzelf is dat geen misdaad, maar de vraag is of de manier waarop hij zijn doel wilde bereiken misdadig was of niet. Daarvoor moeten we naar de feiten. Feit is dat hij mensen vrijheden afnam (lockdowns). In die zin zou er mogelijk sprake geweest zijn van gijzeling, omdat vrijheidsberoving daar een essentieel kenmerk van is. Bij gijzeling is vrijheidsberoving echter niet het doel, maar het middel.
Een middel om mensen te dwingen aan de wensen van de gijzelnemer te voldoen. Daarvoor moet hij de gegijzelden beloven dat ze hun vrijheid herwinnen als er aan zijn eisen voldaan wordt. Dat is precies wat Hugo beloofde: wie zich laat vaccineren, krijgt via een QR-code zijn vrijheid terug. Het tweede essentiële kenmerk van gijzeling. Om een verdachte als verdachte te kunnen aanmerken, moet er dus een gedefinieerde misdaad gepleegd zijn en moet hij daarvoor zowel een motief als de gelegenheid gehad hebben.
Omdat het resultaat van Hugo’s actie dus naadloos aansloot bij zijn zelfbenoemde ambitie, is het motief duidelijk. Ook was hij als minister van VWS in de gelegenheid de misdaad te plegen. Daarnaast voldeed zijn beleid volledig aan de definitie van gijzeling: eerst mensen hun vrijheden afnemen en die vervolgens terugverkopen. Zijn eis: acceptatie van de prik. Zijn doel: het winnen van het EK vaccineren.
Tijdens de parlementaire corona-verhoren beweerde De Jonge echter dat hij de invoering van de QR-code helemáál niet bedoeld had als dwangmiddel ter verhoging van de vaccinatiegraad. Dat ondanks het feit dat hij zelf riep dat het verhogen daarvan zijn ultieme doel was én ondanks het feit dat die QR-code precies dat resultaat opleverde. Het was wat hij wilde én wat hij realiseerde. Toch beweerde hij dat het hem daar niet om te doen was.
Hij beweerde precies het omgekeerde van wat hij daadwerkelijk deed.. Dat het zijn primaire doel was mensen hun vrijheden terug te geven en dat de verhoogde vaccinatiegraad maar een soort bijvangst was. Zou een gijzelingsverdachte in een rechtbank wegkomen met de bewering dat hij alléén maar wilde dat zijn gegijzelden hun vrijheid terugkregen en dat het betaalde losgeld maar bijzaak was?
De Jonge maakte zich echter niet alleen schuldig aan gijzeling (zijn acties sloten immers naadloos aan bij de definitie van gijzeling), maar ook aan het overtreden van de Wet publieke gezondheid. Volgens die wet mocht de QR-code niet voor dat doel worden ingezet. Hugo loog dus onder ede (meineed). Daarnaast loog hij er indertijd in zijn functie als gezondheidsminister over. Drie aanvullende misdaden die moeten meewegen in de straf die hem te wachten hoort te staan.