
“Vooruitgang”, maar geen akkoord in zicht
De diplomatieke molens draaien, maar tergend langzaam. Volgens de Iraanse parlementsvoorzitter en onderhandelaar Mohammad Bagher Ghalibaf wordt er weliswaar gepraat, maar is de eindstreep nog lang niet in zicht. Hij stelde in een televisietoespraak de kille realiteit vast: “We zijn nog ver van een eindgesprek.” Ghalibaf erkent wel een voorzichtige positieve ontwikkeling:
“We hebben vooruitgang geboekt in de onderhandelingen, maar er zijn veel hiaten en enkele fundamentele discussiepunten blijven.”
Ondertussen klopt Teheran zich provocerend op de borst. Volgens de eigen Iraanse lezing heeft het land op het slagveld gezegevierd en is er enkel ingestemd met een tijdelijk bestand omdat de VS aan hun eisen voldeed. Met de dreigende woorden “En wij hebben de controle over de Straat van Hormuz” zet Iran de zaken nog eens extra op scherp. Een permanent akkoord ontbreekt, en als er voor woensdag geen verlenging komt, barst de bom onvermijdelijk opnieuw.
Laat de waarheid niet verzwijgen: blijf op de hoogte van het geopolitieke geklungel en de gevolgen voor onze stabiliteit! (Let op: het artikel gaat hieronder direct verder!)
De spierballentaal van Donald Trump
De patstelling is daarmee compleet. Trump houdt voet bij stuk en stelt dat de Amerikaanse maritieme wurggreep op de Iraanse havens pas verdwijnt als de buit daadwerkelijk binnen is en “onze overeenkomst met Iran 100 procent is afgerond”. Geen van beide kampen wil gezichtsverlies lijden, en dat zorgt voor een tergend trage en riskante impasse.
Een levensgevaarlijk kruitvat in de Straat van Hormuz
De consequenties van dit politieke haantjesgedrag zijn huiveringwekkend. De marine van de Iraanse Revolutionaire Garde heeft zaterdag de lont vol in het kruitvat gestoken door te dreigen simpelweg elk schip in de Straat van Hormuz aan te vallen. Hun officiële verklaring is ijskoud:
“We waarschuwen dat geen enkel schip, van welke aard dan ook, zijn ankerplaats in de Perzische Golf of de Zee van Oman mag verlaten. Elke poging om de Straat van Hormuz te naderen zal worden beschouwd als samenwerking met de vijand, en het overtredende schip zal worden aangevallen.”
Het moet nu echt klaar zijn. Het is niet uit te leggen dat de wereldeconomie en de veiligheid van internationale zeevaarders gegijzeld blijven door deze eindeloze proxy-oorlogen en grootmacht-politiek. Het is de hoogste tijd dat de partijen aan de onderhandelingstafel over hun eigen schaduw heen stappen, de blokkades opheffen en een definitief akkoord tekenen. De gewone burger is er helemaal klaar mee. Stop de oorlog!
.

