## Defensie in de greep van de woke-cultuur
**Nederland heeft een dringende behoefte aan nieuwe strijdkrachten: maar liefst 14.500 nieuwe militairen moeten dit jaar worden geworven. Terwijl de minister van Defensie Rusland als “onze vijand” bestempelt en pleit voor een strijdvaardig Nederland, rolt de hoogste militaire leider van ons land op de stoep van het ministerie een regenboogtapijt uit. Een bizarre vertoning die vraagt om verantwoording.**
In een wereld waar de dreiging van oorlog steeds reëler lijkt, lijkt de hoogste prioriteit van Defensie te liggen in het uitstralen van diversiteit en inclusie. Generaal Onno Eichelsheim postte plechtig over de noodzaak van een werkomgeving waarin iedereen zichzelf kan zijn, en dat de regenboogloper een symbool is van waar Defensie voor staat. Maar de reacties zijn onverbiddelijk: de samenleving brandt dit soort deugpronken af.
**De echte problemen blijven onderbelicht.** Defensie kampt met een enorm tekort aan personeel in cruciale sectoren zoals techniek, ICT, zorg en logistiek. De krijgsmacht heeft dringend behoefte aan monteurs, ICT’ers, verpleegkundigen en chauffeurs. Maar in plaats van deze problemen aan te pakken, worden we geconfronteerd met een viersterrengeneraal die zich bezighoudt met poseren voor de camera.
**De prioriteiten zijn ver te zoeken.** Terwijl jongeren worden aangemoedigd om zich aan te melden bij Defensie met een systeem dat steeds meer verplichtend wordt, focust de top van Defensie zich op symbolen in plaats van op de realiteit van de strijd. De burger verwacht dat zijn belastinggeld wordt gebruikt om een goed functionerend leger te creëren, niet voor activistische boodschappen of marketingcampagnes.
Het is verontrustend om te zien hoe Defensie zich steeds meer profileert als een activistische organisatie in plaats van een strijdmacht die oorlogen moet kunnen winnen. De politieke druk om te voldoen aan diversiteitsnormen en streefcijfers leidt tot een situatie waarin het leger zich meer richt op het afspiegeling van de maatschappij dan op zijn kernmissie: het beschermen van Nederland.
**De loper staat niet op zichzelf.** Defensie zegt te streven naar inclusie, maar de vraag is: ten koste van wat? Terwijl de wereld om ons heen steeds onveiliger wordt, lijkt onze defensie meer bezig met het creëren van een inclusieve omgeving dan met de daadwerkelijke verdediging van ons land.
**De boodschap is duidelijk: terug naar de kazerne.** Generaal Eichelsheim moet zich richten op de echte uitdagingen: het werven van personeel, het zorgen dat materieel functioneert en het waarborgen van de veiligheid van Nederland. Dit circus van diversiteit en inclusie heeft zijn tijd gehad. De echte vijanden staan aan de poorten, en dat is waar de focus moet liggen.
**Want wie zijn leven op het spel zet voor dit land, heeft recht op een krijgsmacht die zich richt op de noodzaak van verdediging, niet op de politiek van de dag. En laten we eerlijk zijn: wie echt de touwtjes in handen heeft, weet dat deze theatrale vertoningen niets meer zijn dan rook en spiegels, bedoeld om ons af te leiden van de werkelijke gevaren die ons bedreigen.**
.
