
Bosma gewipt door kartelspelletjes
Maar laten we eerst even kijken naar de aanleiding van deze hysterische uitbarsting. Thom van Campen (VVD) is de nieuwe voorzitter. Niet omdat hij de beste is, maar omdat hij de marionet is van het anti-PVV-kartel. Martin Bosma, de gedoodverfde favoriet van de kiezer en veruit de beste voorzitter die we in tijden hebben gehad, moest en zou kapotgemaakt worden.
Kleutergedrag in de plenaire zaal
En toen kwam het moment suprême van Claire Martens. Direct na de uitslag rende ze op Van Campen af. Geen handdruk, geen respectvolle knik. Nee, ze lanceerde zichzelf. Ze sloeg haar armen en benen om hem heen in een pose die je eerder verwacht in een goedkope romcom of een après-ski bar dan in de vergaderzaal van de Staten-Generaal.
Wat zegt dit over het respect dat deze lieden hebben voor het ambt? Het voorzitterschap van de Tweede Kamer is een zware, neutrale functie. Het vereist gezag. Door je partijgenoot op deze manier te ‘berijden’ voor het oog van de camera’s, degradeer je hem direct tot je speelkameraadje. Martens heeft met haar onbeholpen en onprofessionele gedrag het gezag van Van Campen al ondermijnd voordat hij de voorzittershamer ook maar één keer heeft kunnen hanteren.
Totaal gebrek aan decorum
Het contrast kon niet groter zijn. Aan de ene kant Martin Bosma, die het verlies met opgeheven hoofd droeg en de waardigheid van het instituut altijd hoog in het vaandel heeft. Aan de andere kant de VVD-kliek die gillend en springend over elkaar heen buitelt van blijdschap omdat ze “de PVV’er hebben verslagen”. Het laat zien dat het voor de VVD niet gaat om het landsbelang of het goed functioneren van de Kamer, maar puur om het ego en de partijpolitieke winst.
Andere Kamerleden wisten niet waar ze moesten kijken. De verbazing was van de gezichten te lezen. Dit is het niveau waarop ons land bestuurd wordt. Door mensen die zich niet kunnen gedragen als volwassenen.
👉 Teken de petitie: Abortus is GEEN mensenrecht. Laat zien dat er nog Nederlanders zijn met fatsoen en principes.
De arrogantie van de macht
De vreugde-uitbarsting van Martens is symptomatisch voor de arrogantie van de macht. Ze vieren feest omdat ze de democratische wil van een groot deel van het volk (die Bosma als voorzitter wilde) hebben weten te frustreren via procedurele trucjes. Ze vieren hun eigen geslepenheid.
Het feit dat Martens denkt dat dit gedrag acceptabel is, toont aan hoe ver de VVD is losgezongen van de werkelijkheid. In een tijd waarin Nederland in brand staat, waarin crises zich opstapelen en burgers het vertrouwen in de politiek volledig kwijt zijn, geven zij dit signaal af: “Wij hebben lol, wij verdelen de baantjes, en wij doen lekker waar we zin in hebben.” Het is een middelvinger naar de kiezer die snakt naar serieus bestuur.
Conclusie: Een beschamende vertoning
Thom van Campen begint met een 1-0 achterstand aan zijn klus, dankzij zijn eigen partijgenoot. Iedereen die naar hem kijkt op die voorzittersstoel, zal nu terugdenken aan dat moment dat Claire Martens aan hem hing als een koala aan een eucalyptusboom. Het gezag is weg. De statuur is weg.
De Tweede Kamer is geen speeltuin. Het is geen feestzaal. Het is de plek waar over de toekomst van ons land wordt beslist. Dat Martin Bosma, de man van de inhoud en de parlementaire geschiedenis, het veld moet ruimen voor deze poppenkast, is een zwarte dag voor de democratie. En de reactie van Martens maakt die dag alleen maar zwarter.
👉 Teken HIER de petitie tegen de D66-agenda en voor het leven.
.

