Deel deze informatie met je vrienden op je sociale netwerk!
Farmers Defence Force (FDF) heeft de aanval op de Provincie Groningen en Commissaris van de Koning René Paas verder opgevoerd in het slepende onteigeningsdossier rond de familie Van der Veen in Lucaswolde. In een nieuw, fel geformuleerd artikel stelt de boerenorganisatie dat de provincie niet alleen cruciale informatie achterhoudt, maar ook bewust een bestuurlijke en communicatieve strategie hanteert om de werkelijke gang van zaken buiten beeld te houden.
Volgens FDF stapelen de tegenstrijdigheden in de publieke reacties van het provinciebestuur zich inmiddels zodanig op dat sprake is van een bestuurlijke “beerput” die vroeg of laat volledig open zal komen te liggen.
—Lees verder na dit advertentieblokje—
Tegenstrijdigheid rond intern memo
Aanleiding voor de nieuwe publicatie vormt de reactie van de provincie op het eerste FDF-artikel over een intern memo. Een woordvoerder van de provincie liet eerder aan RTV Noord weten dat een dergelijk document “niet bestaat”.
Tegelijkertijd stelde Commissaris van de Koning René Paas dat FDF een ultimatum heeft gesteld aan een anonieme ambtenaar en dat de provincie deze nieuwe feiten zou melden bij politie en Openbaar Ministerie.
Voor FDF wringt daar precies de schoen. De actiegroep redeneert dat, wanneer er geen memo bestaat, er ook geen direct betrokken ambtenaar kan zijn die zich door de publicaties aangesproken of bedreigd zou voelen. Volgens FDF bewijst die reactie juist dat er wel degelijk intern ambtelijk materiaal bestaat waar de provincie liever geen openheid over geeft.
De organisatie concludeert daaruit dat Paas op de hoogte moet zijn van meer informatie dan publiekelijk wordt erkend en verwijt hem een verdedigingslinie van ontkenning en slachtofferschap.
“Nog lang niet alles ligt op tafel”
FDF maakt duidelijk dat de publicatie van dit tweede deel nog maar een tussenstation is. De organisatie zegt slechts een deel van de beschikbare informatie naar buiten te hebben gebracht en kondigt aan dat verdere onthullingen zullen volgen wanneer de provincie niet op korte termijn kiest voor een minnelijke oplossing met de familie Van der Veen.
Die oplossing ligt volgens FDF voor de hand: de provincie beschikt over 31 hectare grond die als ruilgrond kan dienen en waarmee een gedwongen onteigening voorkomen zou kunnen worden.
Dat deze route niet wordt benut, voedt juist de verdenking dat er andere belangen spelen.
FDF: inhoudelijk zwakke onteigening
Naast de bestuurlijke verwijten zet FDF ook inhoudelijk vraagtekens bij de noodzaak van de onteigening.
De provincie voert aan dat de gronden van de familie Van der Veen nodig zijn voor waterberging en natuurontwikkeling. Volgens FDF klopt dat verhaal slechts ten dele of zelfs helemaal niet. Zo wijst de organisatie erop dat het betreffende perceel op een zandrug ligt, waardoor waterberging daar volgens hen hydrologisch weinig logisch is. Daarnaast blijkt uit de planstukken dat met name de huiskavel niet primair voor waterberging, maar voor natuur is bestemd.
Juist dat laatste maakt de zaak politiek gevoelig, omdat gedwongen onteigening ten behoeve van natuurontwikkeling op gespannen voet staat met eerder gemaakte bestuurlijke afspraken.
Daar komt bij dat de provincie onvoldoende serieuze pogingen heeft ondernomen om vrijwillige verplaatsing of grondruil mogelijk te maken. Eerder aangeboden vervangende bedrijven zijn juridisch onbruikbaar geweest, onder meer vanwege ontbrekende of ongeldige natuurvergunningen. Toen de familie Van der Veen vervolgens zelf een geschikt alternatief vond, weigerde de provincie financieel bij te springen.
In de ogen van FDF toont dat aan dat niet het vinden van een oplossing centraal staat, maar het koste wat kost veiligstellen van de huidige provinciale planning.
Rol van Europese subsidie van 60 miljoen euro
Eén van de meest opvallende elementen in de nieuwe publicatie is de koppeling die FDF maakt met Europese subsidiegelden. Voor de provincie Groningen staat ongeveer 60 miljoen euro aan Brusselse middelen op het spel wanneer de gronden van Van der Veen niet uiterlijk in 2027 in provinciale handen zijn.
Hoewel deze financiële druk een verklaring biedt voor de haast waarmee de provincie opereert, roept het volgens tegelijkertijd de vraag op waarom een relatief eenvoudige grondruil dan niet wordt benut. Juist dat voedt volgens FDF het vermoeden dat er bestuurlijke prestige, politieke profilering of andere onderliggende belangen meespelen.
Beschuldiging van verdwijnende stukken en informatiecontrole
De boerenactiegroep gaat in het tweede deel verder dan alleen inhoudelijke kritiek op het dossier en suggereert dat er binnen het provinciehuis actief documenten aan de openbaarheid worden onttrokken. Het memo is volgens FDF niet het enige stuk dat ontbreekt of niet beschikbaar wordt gesteld.
Daarnaast zet de organisatie vraagtekens bij de manier waarop de provincie communiceert met pers en publiek. Op 20 april zijn meerdere Woo-verzoeken ingediend waarin onder meer wordt gevraagd om:
- communicatie met persvoorlichters over de beeldvorming rond dit dossier;
- contracten met externe communicatie- en reputatiemanagementbureaus;
- interne instructies over online reacties en het neutraliseren van kritiek.
Met die verzoeken wil FDF achterhalen of er sprake is van gecoördineerde imagobescherming rond René Paas en de provinciale aanpak van Lucaswolde.
Felle kritiek op media en Statenleden
Niet alleen het provinciebestuur moet het ontgelden. Ook RTV Noord, andere media en Provinciale Staten krijgen stevige verwijten.
Volgens FDF nemen journalisten en Statenleden de provinciale lezing te gemakkelijk over en ontbreekt het aan fundamentele controle op de juistheid van de bestuurlijke claims. Kritische vragen over de juridische basis van de onteigening, de beschikbare
.