
De hoge olieprijzen wurgen de Nederlandse economie, maar in Den Haag lijken ze zich nog steeds in een diepe, bureaucratische winterslaap te bevinden. Terwijl autorijders, de transportsector en de visserij letterlijk de afgrond in worden gejaagd, reageert het kabinet-Jetten zoals we inmiddels gewend zijn: onwaarschijnlijk traag en wereldvreemd. En waar ons kabinet treuzelt met slappe “onconventionele plannetjes”, bewijst Duitsland hoe je daadwerkelijk regeert in crisistijd. Onze oosterburen grijpen snoeihard in en verlagen de accijns, waardoor Nederland definitief dreigt leeg te bloeden aan massaal tanktoerisme. De huidige belastingdruk op brandstof is simpelweg onhoudbaar geworden.
Treuzelen terwijl de nood nú hoog is
Het probleem van de exploderende prijzen speelt inmiddels al weken. De Amerikaanse blokkade van de Straat van Hormuz jaagt de olieprijzen tot recordhoogten. De financiële nood bij Nederlandse gezinnen en ondernemers is acuut, maar het kabinet neemt uitgebreid de tijd om “na te denken” over verlichtende maatregelen.
Wat er tot nu toe uitlekt, stelt bar weinig voor: we worden gepaaid met fopspeentjes zoals een fractie minder motorrijtuigenbelasting of het doorschuiven van de hete aardappel naar werkgevers via de kilometervergoeding.
Laat de waarheid niet verzwijgen: blijf op de hoogte van het economische falen van het Haagse kartel! (Let op: het artikel gaat hieronder direct verder!)
De Duitse realiteit slaat toe
Het prijsverschil met Nederland, dat toch al absurd groot was, wordt hierdoor onoverbrugbaar. Het verschil loopt op tot tientallen centen per liter in het voordeel van de Duitsers.
Het gevolg is even pijnlijk als logisch: Nederlanders en logistieke bedrijven rijden massaal de grens over om daar hun tanks en jerrycans vol te gooien. Dit grensoverschrijdende tanktoerisme is een regelrechte catastrofe voor de Nederlandse pomphouders in de grensstreken.
Maar ook in Den Haag zullen ze de pijn gaan voelen. Want elke liter die in Duitsland wordt getankt, is een liter waarover Rob Jetten nul komma nul accijns of btw ontvangt.
De grens is bereikt
De Nederlandse weigering om in te grijpen is een garantie voor een economisch fiasco. We zijn geen eiland en we hebben open grenzen. Als de overheid de accijnzen kunstmatig en buitenproportioneel hoog houdt ten opzichte van onze buurlanden, prijzen ze zichzelf simpelweg uit de markt en straft de consument ze direct af via de portemonnee.
Het kabinet-Jetten kan niet langer de andere kant op kijken. Er is maar één uitweg uit deze zelfgecreëerde crisis: de Nederlandse accijnzen moeten onmiddellijk, en stevig, omlaag.
.

