Het internet wordt met de dag onbetrouwbaarder. Wij kunnen vrijwel geen onderscheid meer maken tussen wat nog echte mensen zijn die iets publiceren, of wat bijna geperfectioneerde A.I. teksten en filmpjes zijn. De laatste maanden valt op, hoe geraffineerd verslagen en beelden van de Oude Wereld van voor de Zondvloed, stukje bij beetje wordt overgenomen door machines, die gegevens hebben verzameld en werken aan de omkering van feiten. Het is dus bijna niet te zien of “oude foto’s” dat werkelijk zijn, of dat ze perfect worden geïmiteerd, met een “twist”, een onopvallende verdraaiing. Ik heb er veel voorbeelden van gezien en meestal zijn het van die ingevoegde vreemde dingen, de het totaal volledig ongeloofwaardig maken. Zo werkt tegenwoordig “programmering” en het wordt OVERAL toegepast. Het internet is in feite het apparaat aan het worden. Bovendien heb ik al eerder beweerd, dat het internet een dode entiteit is, die alle data opslaat, omdraait en terugkaatst via allerlei kanalen jouw hersenen in. Vandaar dat je goed moet opletten als je denkt je eigen gedachten te kunnen formuleren, maar in feite het lawaai om je heen imiteert. Het één op één imiteren is voorbehouden aan het type “hol vat”, een lege entiteit. De zwaar geïndoctrineerde originele mens is hoogstens nog te herkennen aan zijn capaciteit om te imiteren met nuances. Maar dan moet je wel veel zelftraining doen om ze eruit te pikken.
Het kolossale waterhoofd van de “Nederlandse samenleving” is het ambtenarendom. Het is een gelijkgericht genootschap die zich kenmerkt door conformisme, een beter woord dan loyaliteit, maar het komt er wel op neer. Het Nederlandse ambtenarenapparaat was in ’40 – ’45 loyaal aan de bezetter. De Nederlandse politie en de NS waren rolmodel voor Adolf Eichmann als het gaat om de logistieke organisatie betreffende de afvoer van ongewenschte elementen als Joden, zigeuners, krankzinnigen en verzetslieden. Wij zouden nu zeggen: “Hoe is ’t toch mogelijk, hè?” Maar ik zie nu exact hetzelfde gebeuren, maar veel subtieler. Ambtenaren over de hele linie maken gebruik van A.I. om van alles en nog wat te produceren aan brieven, protocollen, beleidsnota’s, aanmaningen, etc. Het enige wat ze nog kunnen is een handtekening bij het kruisje zetten, zoals hun hoogste baas ten paleize dat ook doet (zeggen ze, kan hij dat kruisje wel vinden?). Het ambtenaren apparaat is dus loyaal aan een op zichzelf lopende machine geworden, zoals ze tijdens de bezetting loyaal aan Hitler c.s. zijn geweest. Politie, marechaussee en militairen zijn ook ambtenaren, maar dan met schiettuig. Vuurgevaarlijke ambtenaren dus. En als je ze goed doorzaagt hebben velen last van een sluipende infectie: burgerhaat.
Bij de belastingdienst schijnen 30.000 entiteiten jaargelden op te strijken voor het rondpompen van geld. Ze houden je in de angstmodus door de mogelijkheid van confisquatie, desnoods met behulp van een vuurgevaarlijke collega. Als al dat geld de cirkel compleet heeft gemaakt is er maar één conclusie te trekken: er is een tekort ontstaan. Zo werkt het met alles. Het zinloos rondpompen van gestolen middelen is alleen maar bedoeld om met een tekort te eindigen, zodat de duimschroeven weer wat strakker kunnen worden aangedraaid. Belasting is natuurlijk onzin, dat weten we allemaal. Die 30.000 dooie dienders met de pet rond laten gaan is een beter systeem. Moet je eens opletten HOE WEINIG we eigenlijk nodig hebben met zijn allen. En hoe minder we nodig hebben, des te minder wordt er vernietigd. En hoe minder er wordt vernietigd, des te meer ondervinden we vooruitgang. Een win-win situatie, dat we dat niet eerder hebben bedacht.
Op dat onbetrouwbare internet kom je sporadisch nog wel eens verstandige opmerkingen tegen. Het zijn zelfs soms zaken die je ter harte zou kunnen nemen. Met andere woorden: toelaten in je soms zwaar aangevallen energetische veld, omdat het geen kwaad kan. Je kunt het opslaan op je harde schijf, zodat toekomstige invasies van onzin en desinformatie tijdig kunnen worden ingekapseld, onschadelijk worden gemaakt en bij het grof vuil kunnen. De neiging om mensen te overtuigen, dat ze zichzelf tekort doen heb ik al jaren geleden wegens voortschrijdend inzicht kwijtgeraakt.
Ik heb voorlopig al 3 lessen geleerd:
(1) Mensen laten zijn waar ze willen zijn en ze verder met rust te laten.
(2) Bestaande situaties accepteren voor wat ze zijn en het niet proberen te veranderen.
(3) Niet iedere actie heeft een reactie nodig.
Lessen (1) en (2) kun je vrij eenvoudig toepassen. Als je zelf met rust gelaten wilt worden in een toestand die je wilt, dan geldt de universele wet van: wat ik niet wil dat mij geschiedt, doe ik ook een ander niet.
Het wordt enigszins problematisch als “die ander” die universele wet niet kent of niet wil toepassen. Dan onderneemt “die ander” een actie door je eerste verdedigingslijn te ontmantelen. Het geprogrammeerde ego (harde schijf) gaat dan bijna automatisch in de “reactie modus”. Maar niet iedere actie behoeft een reactie. Gevolg? Als het goed is, dan verstikt de ondernomen actie in je energetische veld en zal vanzelf uit elkaar brokkelt. De doodlopende actie heeft geen enkel effect en het is dan simpel om er geen reactie op te geven. Wat er niet is, kun je met je beschikbare zintuigen niet waarnemen. Dat is het makkelijke deel. Ook een zogenaamde uitnodiging van iemand die iets van je wil kun je eenvoudig negeren. Men vraagt aandacht, zonder er iets voor terug te schenken. Ze kijken je dan misschien raar of verward aan, maar hun probleem is niet jouw probleem. Dit is geen egoïsme, maar zelfprotectie.
Dus je moet dit of je moet dat, zus of zo, etc. is uitgesloten. Zelfs dringende vragen hoef je niet te beantwoorden, want wie of wat bepaalt wat jij wel of niet moet of zal moeten doen? Ons leven is in een absurde toestand verzeild geraakt. Een systeem heeft ons ongevraagd en met enorme consequenties tot iets omgevormd wat we niet zijn en ook nooit waren. We zijn een afspiegeling van een kwaadaardige entiteit geworden en we geloven er ook nog eens heilig in. We denken ook nog steeds dat we ermee moeten leren leven. Dat “ermee” betekent een enorme belasting waar je nooit om hebt gevraagd. Je zeult je hele leven als het ware iets met je mee waar je alleen maar last van hebt; ik moet altijd weer aan dat oude plaatje uit de periode van de Franse Revolutie denken. De getergde 3e Stand zeult de vetgemeste 2e en 1e Stand een leven lang mee. De opgewaardeerde 3e Stand is de ingevoegde (collaborerende) Ambtenaren Stand, die mag meeliften met de “elite” op de rug van de Burger. De Vierde Stand der Collaborateurs, inclusief de vuurgevaarlijke Schutterij.
“Hopelijk is het spel snel afgelopen”
Tja, hoop. Wachten tot ze hun spel zat zijn? IJdele hoop. Zo zullen velen van ons hun situatie zien. Dan wordt het een hele opgave om uit te leggen om die mensen met rust te laten en ze te laten zitten waar ze zitten.
Dus we worden door de ambtenarij voor veel jaargeld – dat we voor ze ophoesten – onder schot gehouden en door met internet te werken cognitief gesloopt, klaargemaakt voor de overgang naar zone Zwart, waar we “het apparaat” zijn geworden en van ons organische bestaan al niet meer weten.
Gaat.niet.gebeuren.
Want we hebben ze door en ze lopen in de gaten. Er wordt steeds meer lawaai geproduceerd en de absurditeiten stapelen zich op. Als alles escaleert in een wereldoorlog en het op den duur heen en weer pingpongen van “atoombommen”, dan zouden we dat volstrekt normaal en logisch moeten vinden. Want ja, zo gaat het immers altijd, de geschiedenis bewijst het. Een systeem wat aan het eind van de rit steeds weer tekort komt, vreet zichzelf op. Uiteraard gaan we daar niet op zitten wachten. Als je de uitkomst weet, moet je je voordeel daarmee doen. Alleen al het benoemen van het systeem en de collaborateurs en overbetaalde komedianten scheelt een slok op een borrel. Je moet nooit aan groepsvorming doen, want dat is 100% opluchting voor dat apparaat, dat polarisatie nodig heeft om door te kunnen met tekorten creëren en oplossingen torpederen. Als je iets hoort over “democratie” of “meerderheid beslist” is dat een bedenksel van het systeem, verwoord door komedianten in maatpak, alsof wij daarin zijn gekend. ALLES is bedacht door een systeem, tot nu toe hebben we alleen maar weten te “reageren”. Of we er voor zijn of ertegen, dat doet niets ter zake. Er moet wrijving en lawaai zijn, gevolgd door teleurstelling, frustratie en veel menselijk leed, alleen dan kan de boel door. Terwijl nota bene is ingebouwd dat je hoe dan ook tekort komt en dat die tekorten alleen maar kunnen worden aangezuiverd met nog meer tekorten. Er wordt NOOIT iets opgelost, simpelweg omdat dat niet KAN. Daar zitten we naar te kijken, een idiote voorstelling met echte slachtoffers.
Source: https://herstelderepubliek.wordpress.com/2026/01/15/ons-leven-in-3-lessen/
.