Er tekenen zich twee interessante, tegenstrijdige wegen af voor Trump wat Iran betreft, als we de laatste berichten in de mainstream media mogen geloven.
Enerzijds beweren nieuwe berichten dat Trump de twee opties – volledige terugtrekking uit Iran of hervatting van de vijandelijkheden – nu als even slecht beschouwt. De berichten beweren dat hij er daarom de voorkeur aan geeft de blokkade nu voor onbepaalde tijd te handhaven als de belangrijkste operationele houding ten opzichte van de Islamitische Republiek, schrijft Simplicius.
Maar tegelijkertijd meldt Reuters het komische nieuws dat de inlichtingendiensten van de regering-Trump “onderzoeken” hoe het Iraanse leiderschap mogelijk zal reageren als Trump simpelweg een snelle “overwinning” uitroept en zich uit het conflict terugtrekt:
JUST IN – Amerikaanse inlichtingendiensten onderzoeken hoe Iran zou reageren als Trump een eenzijdige overwinning op Iran zou afkondigen en zich mogelijk uit de oorlog zou terugtrekken — Reuters
De implicatie hier is duidelijk dat Trump overweegt dit te doen omdat hij weet dat hij geen troeven meer heeft en geen echte opties meer – een echte zugzwang in elke betekenis van het woord.
We wisten vanaf het begin dat Trump op zoek was naar een snelle, gemakkelijke uitweg. Het is het toppunt van absurditeit en surrealistische lachwekkendheid dat geavanceerde studies van “inlichtingendiensten” nodig zijn om te bepalen wat de reactie van de IRGC hierop zou kunnen zijn. De reactie kan alleen maar gelach zijn, gevolgd door triomfantelijke jubel: het zou wereldwijd worden gezien als een beslissende militaire nederlaag van de VS.
Hoewel velen nog steeds geloven dat Trump zijn gebruikelijke onbeholpen listen gebruikt om Iran in een vals gevoel van veiligheid te wiegen, om vervolgens opnieuw aan te vallen wanneer de waakzaamheid verslapt. Maar er is zojuist groot nieuws bekendgemaakt dat elke kans op een serieuze militaire voortzetting van het conflict door de VS lijkt te verkleinen. Het blijkt dat de USS Poopy Gerry – zoals Imetatronink de altijd met problemen kampende drijvende latrine liefkozend is gaan noemen – klaar is om het spartelende conflict achter zich te laten en terug te keren naar huis om daar te wachten op zijn onzekere toekomst:
Het vliegdekschip USS Gerald R. Ford zal het Midden-Oosten verlaten en de komende dagen aan de terugreis naar huis beginnen, aldus meerdere Amerikaanse functionarissen. Dit is een verwachte opluchting voor de ongeveer 4.500 matrozen die al 10 maanden zijn ingezet — maar een verlies van aanzienlijke vuurkracht nu de vredesbesprekingen tussen de VS en Iran stagneren.
De Ford is een van de drie vliegdekschepen in de regio – de andere zijn de USS George H.W. Bush en de USS Abraham Lincoln – te midden van de vijandelijkheden met Iran. Terwijl de Ford in de Rode Zee ligt, opereren de Lincoln en de Bush in de Arabische Zee om de Amerikaanse blokkade af te dwingen tegen schepen die olie of goederen uit Iraanse havens vervoeren.
Wat was het nut van al dat opscheppen van CENTCOM dat we de vorige keer zagen, dat hele gedoe over het samenstellen van de grootste vliegdekschipgroep in de regio in decennia? Ofwel was het bedoeld als een laatste wanhopige poging om Iran tot concessies te dwingen, ofwel was het gewoon weer een in een lange reeks symbolische grillen van het koploze beleid van de huidige regering. Het is waarschijnlijker dat de USS Bush altijd bedoeld was als vervanging voor de noodlijdende Ford, en dat de bluf van de “drie vliegdekschepen” slechts een kortstondige borstklopperij was van een stuurloos militair leiderschap – een leiderschap dat op een cruciaal moment een ongekende wisseling van de wacht doormaakt.
Toegegeven, twee vliegdekschepen zijn nog steeds genoeg om Trump ruimschoots te laten “spelen”, mocht hij ervoor kiezen zijn eigenzinnige en zinloze avontuur voort te zetten. De clown-president zelf blijft zich op beschamende wijze profileren en pronken in een wanhopige poging om vertrouwen te veinzen in zijn mislukte missie.
Zelfs na jaren van dit alles is het een echte schok om te zien hoe er zo’n aanfluiting wordt gemaakt van het zogenaamd ‘presidentiële’ ambt:
Donald J. Trump (@realDonaldTrump)
Iran heeft ons zojuist geïnformeerd dat zij zich in een “staat van instorting” bevinden. Ze willen dat wij de Straat van Hormuz zo snel mogelijk “openen”, zodat zij hun leiderschapssituatie kunnen uitzoeken (wat volgens mij zal lukken!). Bedankt voor uw aandacht voor deze kwestie!
President DONALD J. TRUMP
Een duidelijk mentaal achteruitgaande Trump verwarde zelfs Iran en Oekraïne in een interview in het Oval Office, waarbij hij Kaitlyn Collins vertelde dat het Oekraïne is dat “militair verslagen” is nadat de VS “159” van hun schepen tot zinken bracht.
Zoals Axios meldt, gelooft Trump dat het voor onbepaalde tijd voortzetten van de rampzalige blokkade tegen Iran ervoor zorgt dat Iran ‘barst’ van de economische schade:
Hij beweerde dat Iran een akkoord wil bereiken om de blokkade op te heffen. “Ze willen een schikking. Ze willen niet dat ik de blokkade handhaaf. Ik wil [de blokkade] niet opheffen, omdat ik niet wil dat ze een kernwapen hebben,” voegde Trump eraan toe.
De president voegde eraan toe dat de olieopslagplaatsen en pijpleidingen van Iran “op het punt staan te ontploffen” omdat Iran door de blokkade geen olie kan exporteren. Sommige analisten betwijfelen of Iran op dat vlak in direct gevaar verkeert.
Maar nogmaals, dit “beleid” is niets meer dan het ontbreken ervan. Elke zielige poging om Iran te onderwerpen is rampzalig mislukt, en de enige restjes die nog op Trumps gouden tafel liggen, zijn diverse plannen voor economisch terrorisme tegen Iraanse burgers:
- Lafhartige verrassingsaanvallen terwijl er onderhandelingen werden gevoerd en beloofd, mislukten allemaal.
- Pogingen om de natie te demoraliseren door haar politieke en spirituele symbolen te vermoorden, mislukten.
- Ongekend verachtelijke dreigementen om genocide te plegen en het “hele land” Iran te vernietigen, leverden nul op.
- Geheime Special Ops-missies voor ontvoering, sabotage en spionage om het uranium van Iran uit te schakelen, mislukten op epische wijze.
- Pogingen om tussenpersonen zoals Pakistan, China en diverse Golfstaten te smeken om in te grijpen en Iran te “overtuigen” om op te geven terwijl het aan de winnende hand is, mislukten eveneens.
Trumps hele Iraanse fiasco is niets minder geweest dan een carrièrebeëindigend, pathetisch ijdelheidsproject en een mislukking van historische proporties, en wat we nu zien zijn de laatste futloze restjes van de ontknoping die met een onelegante zucht wegglijden.
De wanhopige laatste poging van Trump om de Iraanse economie te laten instorten leidt alleen maar tot een nog grotere economische ondergang voor de VS zelf en de wereld, aangezien de olie- en gasprijzen weer omhoogschieten:
The Kobeissi Letter @KobeissiLetter
BREAKING: De prijzen voor Brent-ruwe olie stijgen officieel naar het hoogste niveau sinds het begin van de oorlog met Iran, namelijk $ 119,50 per vat. Hiermee bereiken de prijzen voor Brent-ruwe olie het hoogste niveau sinds 2022. Het IEA noemt dit de “grootste bedreiging voor de energiezekerheid in de geschiedenis.”
El Pais meldt dat de Golfstaten de VS hebben benaderd voor noodvalutaswaps om hun ten onder gaande economieën te “redden”:
Dit alles na de aankondiging vandaag dat de VAE de OPEC en OPEC+ verlaat, wat volgens sommigen een domino-effect van andere uittredingen zou kunnen veroorzaken.
De Iraanse Ghalibaf waarschuwde dat olie van 140 dollar aan de beurt is:
محمدباقر قالیباف | MB Ghalibaf @mb_ghalibaf
3 dagen verstreken, geen enkele put is ontploft. We zouden dit kunnen verlengen tot 30 dagen en de put hier live streamen. Dat was het soort onzinadvies dat de Amerikaanse regering krijgt van mensen als Bessent, die ook de blokkadetheorie aanhangen en de olieprijs opdreven tot boven de 120 dollar. Volgende halte: 140. Het gaat niet om de theorie, maar om de mentaliteit.
Ondertussen lijkt Iran het beter te doen dan verwacht. Bloomberg ontkrachtte de beweringen van Trump dat de Iraanse voorraden op het punt staan te “exploderen”, en de economie daarmee:
Het medium stelt dat dit alleen maar wat kortstondige pijn voor Iran zal veroorzaken, zonder echte structurele schade – niets dat ook maar enigszins lijkt op het soort “druk” dat nodig is om te bewerkstelligen wat Trump denkt dat “het regime ten val zou brengen”. Iran en Rusland zijn twee landen die zijn gesmeed in het vuur van “sancties” en die goed thuis zijn in het doorstaan van dit soort economische aanvallen.
Er zijn bijvoorbeeld meerdere berichten dat Pakistan een half dozijn landroutes voor Iraanse goederen heeft geopend om de blokkade van de VS te omzeilen:
Uit het bovenstaande blijkt dat Pakistan “een sanctiebestendige corridor over land [naar Iran] heeft gecreëerd die in staat is de regionale handelsgeometrie te hervormen”:
Het besluit van Pakistan om zijn grondgebied formeel open te stellen voor goederen uit derde landen die bestemd zijn voor Iran betekent veel meer dan een douaneaanpassing, omdat het Islamabad rechtstreeks betrekt bij een van de meest strategisch gevoelige logistieke strijdtonelen die zich momenteel in het Midden-Oosten en de noordelijke Arabische Zee ontvouwen.
Op een moment dat de Straat van Hormuz met ernstige verstoringen te maken heeft, Iraanse havens onder intense maritieme druk blijven staan en meer dan 3.000 voor Iran bestemde containers vastzitten in Karachi, heeft Pakistan effectief een sanctiebestendige corridor over land gecreëerd die in staat is de regionale handelsgeometrie te hervormen.
Door Gwadar, Karachi, Port Qasim, Taftan, Gabd, Quetta, Khuzdar en Ormara als geïntegreerde transitknooppunten te activeren, faciliteert Islamabad niet alleen de handel, maar herdefinieert het ook de machtsverhoudingen, de strategische toegang en de geopolitieke invloed tussen Washington, Teheran, Peking en het bredere Indo-Pacifische maritieme systeem.
Kortom, er zijn vele trucs die een oude en gerespecteerde beschaving als Iran kan inzetten om de gewetenloze, impulsieve en op onmiddellijke bevrediging gerichte listen van een mentaal beperkte tegenstander te temperen en te overleven; het is simpelweg absurd om te denken dat zo’n zwakke blokkade Iran op de knieën kan dwingen en het kan laten “om genade smeken”, zoals Trump vandaag aandrong.
Als klap op de vuurpijl is er nog een treffende demonstratie van de karikaturale incompetentie van de huidige regering, waarbij een Amerikaanse senator Whiskey Pete ontmaskert met de kernvraag van het hele Iran-debacle – men kan het zich voorstellen als een soort getuigenverklaring in een toekomstige strafrechtelijke procedure:
Dus de VS moest het “conventionele raketschild” van Iran uitschakelen om te voorkomen dat het “nucleaire schild” dat het al had uitgeschakeld, zich weer zou herstellen? Toch wordt er vandaag gezegd dat het overgrote deel van de conventionele raketten van Iran intact is gebleven…
De laagjescake van mislukkingen lijkt hier het gewone begrip te te boven te gaan.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Israël-aanhangers liegen over hun gevoelens en overtuigingen
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Lees meer over:
.