
Het is het vaste recept van de import-crimineel die in het nauw gedreven wordt: “Ik weet het niet meer.” De Nigeriaanse verdachte die ervan verdacht wordt de 17-jarige Lisa uit Abcoude op gruwelijke wijze met messteken om het leven te hebben gebracht, speelt de vermoorde onschuld. Tegenover justitie verklaart hij zich “weinig tot niets” te kunnen herinneren van de moord, noch van de verkrachting die hij enkele dagen daarvoor zou hebben gepleegd. Het is een gotspe. Een trap na in de ziel van de nabestaanden. En het toont opnieuw aan welk enorm gevaar wij onze samenleving hebben binnengehaald door de grenzen wagenwijd open te zetten voor gelukszoekers zonder identiteit.
We weten niet eens wie hij écht is. Hij wordt ‘Chris Jude’ genoemd, maar dat is waarschijnlijk net zo verzonnen als zijn plotselinge amnesie. Een 22-jarige man (of is hij ouder?) uit Nigeria, die via de bekende asielroutes door Afrika en over de Middellandse Zee naar Europa is gereisd. En wat bracht hij mee? Geen talent, geen dankbaarheid, maar een mes en een dodelijke drift. Lisa betaalde de hoogste prijs voor het falende immigratiebeleid van Rutte en zijn opvolgers.
De ‘Ik-weet-van-niets’-tactiek
Het is walgelijk. Een meisje van 17, in de bloei van haar leven, is er niet meer. Weggerukt uit haar bestaan. En de dader? Die verschuilt zich achter een waas van onwetendheid. Hij weet niet meer dat hij een mes pakte? Hij weet niet meer dat hij toestaak? Hij weet niet meer dat hij eerder een vrouw verkrachtte? Kom nou toch gauw. Dit is de kille berekening van een roofdier.
👉 Teken de petitie: Abortus is GEEN mensenrecht. Laat zien dat jij staat voor gerechtigheid en leven.
Een tikkende tijdbom uit Nigeria
Het verhaal van ‘Chris Jude’ is exemplarisch voor de chaos in de asielketen. Hij reisde van Nigeria naar Tunesië en stak vervolgens over naar Europa. In elk land kreeg hij een andere naam of verzon hij er eentje. Niemand weet wie hij is. Niemand weet wat hij in Nigeria op zijn kerfstok heeft.
Toch lieten we hem binnen. We gaven hem onderdak, we gaven hem geld, en we lieten hem vrij rondlopen. Met fatale gevolgen. Hoeveel van dit soort tikkende tijdbommen lopen er nog vrij rond in onze steden? Mannen zonder verleden, zonder papieren, maar met een heel kort lontje en een verwrongen wereldbeeld?
Tunesië-route: De snelweg van de ellende
Het feit dat hij via Tunesië kwam, is veelzeggend. Tunesië is een belangrijk doorvoerland geworden. Mensen die daar in ‘opvanghuizen’ zitten, zoals deze ‘Chris Jude’, worden klaargestoomd voor de oversteek naar het beloofde land. Wat we binnenhalen is geen verrijking; het is import-misdaad.
Dinsdag is de eerste inleidende zitting. Reken maar dat we getrakteerd gaan worden op een zielig verhaal over zijn zware reis, zijn moeilijke jeugd in een weeshuis en zijn ’trauma’. De linkse advocatuur zal alles uit de kast trekken om hem neer te zetten als slachtoffer van omstandigheden. Maar er is maar één slachtoffer: Lisa. En haar familie, die levenslang heeft gekregen.
Geen genade
Er mag geen greintje medelijden zijn met deze figuur. Of hij het zich nu herinnert of niet: hij heeft het gedaan. De feiten liggen er. Iemand die in staat is tot zulke gruweldaden en daarna de lafheid heeft om te liegen over zijn geheugen, verdient de zwaarst mogelijke straf.
En daarnaast moet de overheid ter verantwoording worden geroepen. Hoe kon deze man hier zijn? Waarom wisten we niet wie hij was? Zolang we de controle over onze grenzen niet terugpakken, is geen enkele dochter veilig.
👉 Teken HIER de petitie tegen de abortusplannen en eis een veiliger Nederland.
.

