
De poppenkast rondom de onteigening
Waar gaat deze vermeende ‘oorlogsverklaring’ eigenlijk over? Het is het klassieke verhaal van een overheid die de eigen burger wil wegpesten. De provincie Groningen is al jaren bezig om een waterberging aan te leggen bij Lucaswolde. De overheid kocht bijna alle grond op, maar één moedige boer met 31 hectare landbouwgrond weigerde te buigen. Wat doet de overheid dan? Die dwingt het af. Provinciale Staten stemden woensdag voor de gedwongen onteigening van deze hardwerkende boer.
Laat de waarheid niet verzwijgen: blijf op de hoogte van het verraad tegen onze boeren en de hysterische reacties van het kartel! (Let op: het artikel gaat hieronder direct verder!)
René Paas speelt de vermoorde onschuld
En wat doet CdK René Paas? Die grijpt dit politieke, retorische woordgebruik met beide handen aan om de boeren monddood te maken. Hij spreekt schande van de uitspraken, noemt het “intimidatie” die “alle perken te buiten gaat”, en kondigt een strafrechtelijke aangifte aan.
Het is te zot voor woorden. In de politiek en in het maatschappelijk debat vliegen de metaforen je dagelijks om de oren. Als linkse klimaatactivisten roepen dat ze de “strijd aangaan” met de fossiele industrie of de samenleving “willen ontwrichten”, horen we René Paas niet over strafbare feiten.
Maar als een wanhopige boerenorganisatie de term ‘oorlog’ gebruikt in de context van een keiharde politieke strijd, is het land te klein en wordt de politie erbij gehaald. Niemand bij FDF is van plan om met tanks of mortieren het provinciehuis in Groningen binnen te rijden.
Het is een volstrekt doorzichtige poging van Paas om de aandacht af te leiden van de daadwerkelijke schande: het gedwongen onteigenen van een boer en het flagrante verraad door de BBB.
Het is tijd dat dit soort bestuurders stoppen met hun Calimero-gedrag. Als je als provincie de levens van boerenfamilies kapotmaakt met dwangmaatregelen, moet je ook mans genoeg zijn om stevige kritiek en verbale oppositie te incasseren. Deze aangifte is niets meer dan een zwaktebod van een regent die de voeling met de maatschappij compleet is kwijtgeraakt.
.

